"Cultuur was een passie, geen job"

SCHEPEN FRANK NOBELS (63) GAAT OP PENSIOEN NA 20 JAAR OP ZELFDE DEPARTEMENT

Frank Nobels in de raadzaal waar hij 20 jaar vertoefde. Nu wacht het zuiden van Frankrijk. eIk heb een hoeve hebben gekocht in de Auvergne. Het is zalig nu een vertrek te kunnen plannen, maar nog geen terugkeer."
David Legreve Frank Nobels in de raadzaal waar hij 20 jaar vertoefde. Nu wacht het zuiden van Frankrijk. eIk heb een hoeve hebben gekocht in de Auvergne. Het is zalig nu een vertrek te kunnen plannen, maar nog geen terugkeer."
Frank Nobels (63) gaat op 1 januari met pensioen. Hij zal dan 20 jaar schepen van Cultuur zijn geweest in Mechelen. Onder zijn beleid onderging het landschap een metamorfose. Hij opende de Stadsschouwburg, zette een skywalk op de Sint-Romboutstoren, organiseerde de eerste grote stadsevenementen. "Cultuurschepen is het mooiste ambt dat je kan bekleden. Cultuur was een braakliggend terrein in Mechelen, nu staat het er."

Volgende week maakt hij zijn bureau leeg. Het zal met "een apart gevoel" zijn. Aan sommige projecten had hij graag nog wat verder gewerkt. "Al is het na 20 jaar tijd. Het is goed om andere mensen (in dit geval Björn Siffer, red.) de kans te geven om op hun manier het cultureel beleid gestalte te geven. Ik ga met een tevreden gevoel."


Hij beschouwt het als een voorrecht om in zo'n prachtige kunsthistorische stad als Mechelen schepen van Cultuur en Toerisme en deeltijds kunstonderwijs geweest te zijn. "Ik heb het met hart en ziel gedaan. Het was een passie, géén job, al heb ik héél veel uren geklopt. Ik zag alle voorstellingen van professionele gezelschappen, jaarlijks minstens een van de amateurgezelschappen. Het gevaar is dat je dan mee het artistieke wil gaan bepalen, maar ik heb mij eraan gehouden om daar af te blijven. Als schepen moet je kansen geven."

Nobels (midden) tijdens de ondertekening van een samenwerkingsakkoord tussen de Mechelse Beiaardschool en het staatsconservatorium Saratov in Moskou.
David Legreve Nobels (midden) tijdens de ondertekening van een samenwerkingsakkoord tussen de Mechelse Beiaardschool en het staatsconservatorium Saratov in Moskou.

Vijfde wiel

Het begon voor de toen CD&V'er twintig jaar geleden onder burgemeester Geert Bervoets (sp.a). "Cultuur was tot dan toe het vijfde wiel aan de wagen. Intussen is het uitgegroeid tot een departement met 120 medewerkers, drie keer meer dan toen." De realisatie van de Stadsschouwburg vindt hij de belangrijkste van de eerste periode. "Al heb ik mij daarvoor boos moeten maken in het college. Ik ben naar Brussel moeten lopen om dat dossier bovenaan de stapel te leggen. Het gebouw stond immers al sinds 1981 leeg, het was de grootste beschermde duiventil van Mechelen. Dat was onbegrijpelijk, te meer omdat we in Mechelen geen podiumzaal hadden."


Al even dramatisch gesteld was het op de zolders van het Hof van Busleyden. "De sculpturen en olieverven stonden er onder het pannendak. In de winter kraakte het van het vriezen, in de zomer was het er stikheet. Je moet niet vragen wat het effect was op de kunstwerken. Het is een van de eerste zaken die ik heb gedaan: de zolder isoleren en verwarmen."

Lamot

Het was niet alleen redden dat hij deed, in die eerste jaren opende hij ook de ruimte voor actuele kunst De Garage en organiseerde hij de Keizer Karelviering, het eerste grote stadsevenement. De eerste periode onder burgemeester Bart Somers (Open Vld) noemt hij "politiek gezien de meest schitterende". "Alle neuzen stonden in dezelfde richting. We gingen voor Mechelen. Dan doe je mooie dingen. Daarna was het moeilijker." Vooral de vernieuwing van Lamot vervult hem met trots. "Het blijft architecturaal een icoon in de stad." Andere mijlpalen waren de opgravingen op de Grote Markt, de verbouwing van 't Arsenaal en de invoering van de cultuurpas, nu de UiTpas. Het cultuurpasje voor Mechelaars die het niet breed hebben, beschouwt hij als een van zijn mooiste realisaties. "Het geeft iedereen de kans om écht te participeren aan cultuur. Er zijn er al 2.000 in omloop."


Op het einde van de bestuursperiode kwam het tot een breuk met zijn partij CD&V. "Het was niet omwille van de partij, maar omwille van personen. Ik ben te weinig met partijpolitiek bezig geweest. Ik heb het altijd beschouwd als een middel om aan beleid deel te nemen." Samen met (intussen in ongenade gevallen) CD&V-collega Leo Stevens koppelde hij zijn wagentje aan dat van Somers, tot op de dag van vandaag. Hoogtepunt van die derde periode was de plaatsing van de skywalk op de Sint-Romboutstoren. "Maar ik ben nog altijd teleurgesteld dat de lift er nooit is gekomen. Ik word regelmatig aangesproken door mensen die wel naar boven willen, maar niet kunnen. Ik blijf erbij: we hadden dat op een mooie architecturale wijze kunnen doen." H30 kreeg een nieuwbouw, het Hof van Busleyden een museumkelder. Momenteel staat De Maan in de steigers, een nieuwe stadsbibliotheek en Erfgoeddepot staan op de rails.


Een ding heeft hij niet kunnen realiseren: een podiumzaal. "De Stadsschouwburg is te klein. Heel wat voorstellingen, zoals dansproducties kunnen we nu niet brengen." Er is een nieuwe zaal met 800 plaatsen gepland aan de Speecqvest, maar ze zal pas voor een volgende bestuursperiode zijn, als ze er al komt. "Ik zal er in elk geval op blijven hameren. Ik doe in elk geval de bestuursperiode uit als gemeenteraadslid. Ik zal dan dertig jaar in de raad hebben gezeteld. Het is dan echt goed geweest."


Hij benadrukt dat alle verwezenlijkingen niet zijn verdienste zijn, wel van een hele ploeg. "Ik heb hele goede medewerkers gehad. Hun aantal is niet alleen kwantitatief gegroeid, ook kwalitatief."


Hij blijft ook nog in verschillende stadsvzw's en bedrijven zetelen, maar er breken sowieso andere tijden aan. Zijn echtgenote en actrice Hilde Van Haesendonck neemt in maart afscheid van t,arsenaal. "Dan hopen we meer tijd en ruimte voor elkaar te vinden. Daar waar onze activiteiten in het verleden onze agenda's bepaalden, hopen we nu ons eigen ritme te bepalen. Het is een publiek geheim dat we een aantal jaren geleden een hoeve hebben gekocht in de Auvergne (Frankrijk, red.). Het is zalig nu een vertrek te kunnen plannen, maar nog geen terugkeer."