"Als kind mocht ik geen ballerina zijn"

ZAAKVOERSTER ANNEMIE THIJS (64) VIERT 25 JAAR DANSSTUDIO MARLYNES

Annemie Thijs heeft het nog altijd: in de balletklas toont ze enkele bewegingen aan haar leerlingen.
Foto David Legreve Annemie Thijs heeft het nog altijd: in de balletklas toont ze enkele bewegingen aan haar leerlingen.
Haar grote kinderdroom om ballerina te worden, mocht ze van haar ouders niet najagen, maar dat maakte Annemie Thijs intussen ruimschoots goed. Haar Mechelse Dansstudio Marlynes blaast dit seizoen 25 kaarsjes uit. Ondanks haar 64 lentes, brandt het vuur nog altijd. "Als ik stop met dansen, ben ik dood."

Annemie mocht van haar vader geen ballet doen. "Zijn redenering: 'Als ze ballerina wordt, kan ze geen kinderen kopen'." Maar het bloed kroop waar het niet gaan kan. Op 26-jarige leeftijd koos ze toch voor dans. Na enkele jaren les te hebben gegeven in de Mechelse Balletstudio van Anouchka Balsing, koos ze voor haar eigen dansschool. Marlynes was geboren, een naam die ze in een Mechelse oorkonde uit 1173 haalde. "Ik ben in september in het Theatrium begonnen met 35 leerlingen, tegen het einde van het jaar waren het er al 85." Ze startte met klassiek ballet, jazz- en tapdans, al heel snel volgde musical, met voormalig BRT-omroeper Paul Codde als leraar. "We waren de eersten die musical gaven in Mechelen. Idem later voor kleuterdans, hiphop en breakdance. Michael Prieels heeft nog bij ons gedanst." Nog een primeur: Ierse dans. De oprichtster leerde het genre eerder bij toeval kennen in Londen. "Na het bezoeken van 'Riverdance' wilden onze meisjes dat ook doen. "Ik ben dan bij de universiteit van Limerick verzeild geraakt. Daar heb ik mijn leermeester leren kennen."

Door dik en dun steunen

Ze is als een van de weinigen in ons land gecertificeerd om het genre te mogen geven en om deel te nemen aan (veelal buitenlandse) wedstrijden, met vaak mooie resultaten. "Ik ben fier op mijn dansers. Ook al moeten ze op een wedstrijd tegen elkaar 'batteren', ze steunen elkaar door dik en dun vóór onze studio.


Marlynes telt drie showgroepen, maar het hoogtepunt voor Annemie zijn de jaarlijkse shows met alle leerlingen samen in de Stadsschouwburg. Annemie blikt niet alleen terug, maar ook vooruit. "Tijdens een reünie van de sportschool onlangs, waren ze allemaal bezig over hun pensioen. Ik denk daar nog niet aan!" Al moest ze intussen wel taken delegeren, onder andere aan dochter Lita en enkele andere leerlingen. De school staat overigens voor een grote uitdaging. Marlynes huist nu al negentien jaar boven Vanden Borre, maar over enkele jaren verdwijnen de baanwinkels aan het Keerdok om plaats te maken voor woningen. "We zoeken dus een nieuwe stek, maar dat is een moeilijke zoektocht. We hebben drie dansstudio's, een cafetaria, stockageruimte en parking nodig. Vind dat maar eens betaalbaar." Het voortbestaan is belangrijk, zeker ook voor de ruim 300 leden . "Veel leerlingen zeggen dat Marlynes hun tweede thuis is en dat is mooi. Het zijn allemaal mijn kinderen", besluit ze.