"Stoppen? Neen, van die klanken word ik gelukkig"

ROBERT (73) AL 60 JAAR MUZIKANT BIJ VERENIGING NUT EN VERMAAK

Muzikant Robert Raeman met zijn tuba.
Joeri Seymortier Muzikant Robert Raeman met zijn tuba.
Robert Raeman (73) krijgt zondag een staande ovatie van zijn makkers van muziekmaatschappij Nut en Vermaak in Maldegem. Hij is maar liefst zestig jaar (!) actief als muzikant. Dat diamanten jubileum wordt morgen gevierd op het jaarfeest van ''t muziek'. "Ik ga niet stoppen, maar toch stilletjes afbouwen. Het is beter het schip op tijd te verlaten, dan van het schip geduwd te worden", knipoogt Robert.

Robert Raeman was een jongentje van amper 13 toen hij van vader August mee mocht naar de repetitie van Nut en Vermaak. Toen was dat nog op zaterdagavond in de bovenzaal van De Gilde. "Mijn vader August speelde tuba bij 't muziek, dus ik heb als kind nooit iets anders gezien", vertelt Robert.

De jongen in het midden is de piepjonge Robert Raeman in 1958. De enige foto die hij zelf uit die tijd nog heeft.
Repro Joeri Seymortier De jongen in het midden is de piepjonge Robert Raeman in 1958. De enige foto die hij zelf uit die tijd nog heeft.

Vader als voorbeeld

"Mijn vader is zelf ook 54 jaar lid geweest van Nut en Vermaak. Ik had thuis al veel geoefend, maar toen ik dertien was, mocht ik voor de eerste keer mee naar een echte repetitie. Als kleine jongen tussen die 'grote meneren' zitten was echt bijzonder. Ik moest toen vooral veel luisteren en mocht ook de tweede partij meespelen. Ik ben begonnen met het instrument bugel. Later is dat piston geworden en nu speel ik tuba."

Hulde

Bij Nut en Vermaak zagen ze in de jaren zestig meteen dat de kleine Robert talent had. "Voor mij was de muziekmaatschappij een echte openbaring", zegt Robert. "Iedereen zag meteen dat muziek in mijn bloed zat. Er werd toen zelfs gezegd dat ik later mijn brood zou kunnen verdienen met muziek. Dat is nooit gelukt, maar ik heb het toch zestig jaar met het grootste plezier gedaan. Nut en Vermaak was in mijn beginjaren vooral een 'ontspanningsfanfare'. De mensen waren lid, maar het stak eigenlijk allemaal niet zo nauw. De pintjes na de repetities waren toen soms belangrijker dan de repetities zelf. Ik was de eerste muzikant die naar de muziekschool ging. Ondertussen hebben we bijna enkel nog geschoolde muzikanten. Alles is vandaag ook veel meer prestatiegericht. Met resultaat, want we spelen nu in de categorie 'uitmuntendheid'. Nut en Vermaak is ondertussen een begrip geworden in de wereld van de muziekverenigingen."


Na zestig jaar muzikant denkt Robert toch stilaan aan afbouwen. "Stoppen wil ik niet doen, maar ik ga toch stilaan minderen. Het is altijd beter dat je het schip op tijd verlaat. Veel beter dan dat ze je van het schip moeten duwen. Maar ik ben echt wel blij met de hulde die ik nu krijg. Het is een mijlpaal en doet je ook wel eens nadenken over het leven. Die zestig jaar zijn echt voorbij gevlogen. Op zo'n moment zie je echt de film van je leven nog eens afspelen in je hoofd."


De muzikant heeft toch nog ambitie. "Ik speel ook nog altijd trompet bij de oud-strijders. Dat doe ik bijvoorbeeld op begrafenissen of op de dienst voor 11 november. Zo lang de gezondheid het toelaat, wil ik dat ook blijven doen. Wat het plezier precies is van muzikant zijn? Dat is iets wat in je bloed zit. Mooie en moeilijke stukken goed uitvoeren, geeft echt een kick. Dat vind ik echt zalig om horen. Die klanken: daar kan ik echt gelukkig van worden", zegt Robert nog.