Lei Beaumont (71) krijgt levenslang voor moord op
ex-vrouw: internationaal geseind op most wanted-lijst van Belgische criminelen

Lei Beaumont (71)
bob moors Lei Beaumont (71)
Lei Beaumont (71) is na tien jaar bij verstek veroordeeld tot een levenslange celstraf voor de moord op zijn ex-vrouw Josée Widdershoven (°1945). Op 13 december 2009 vond de jongste dochter haar moeder doodgeschoten in de garage van haar woning aan de Brugstraat in Vucht. Het was zonder twijfel haar vader Lei Beaumont die uit wrok de vijf dodelijke schoten in haar bovenlichaam en hoofd had afgevuurd met zijn 22. longrifle, oordeelde de jury. Voor de ‘uiterst brute en laffe executie’ kreeg hij een levenslange celstraf. Zijn onmiddellijke aanhouding werd bevolen, waardoor hij internationaal geseind staat op de most wanted-lijst van Belgische criminelen.

Het hof en de jury weerhielden geen enkele verzachtende omstandigheid en legden de zwaarste straf op. “Het gebruikte geweld kan niet anders worden beschreven dan als een executie. De veroordeelde heeft zijn jarenlange dreigementen om Josée Widdershoven om het leven te brengen ook effectief uitgevoerd. Josée werd op een uiterst brutale, gruwelijke en laffe wijze van het leven beroofd. Ze had geen enkele kans tegen het gebruikte geweld.” 

De maatschappij dient met de opgelegde levenslange celstraf maximaal beschermd te worden tegen de ‘uiterst kille en egocentrische’ Beaumont, zo klonk de motivering. Ook aanklager Patrick Boyen had een levenslange celstraf gevorderd. En wel om twee redenen. “Lei Beaumont zal de uitspraak in de krant lezen en dat zal hem ertoe aanzetten om zo ver mogelijk weg te blijven van de nabestaanden. Bovendien geeft het mij en een eventuele volgende jury nog alle mogelijkheden, want hoger dan de straf die u oplegt mogen we niet gaan indien de veroordeelde alsnog zou opgepakt worden en tijdig verzet zou aantekenen.” In dat geval zou het immers kunnen dat het assisenproces moet worden overgedaan.

Hij mag zich opgejaagd wild voelen, want hij komt op de most wanted-lijst
van Belgische criminelen

Openbare aanklager Patrick Boyen

Internationaal aanhoudingsmandaat

Onmiddellijk na de veroordeling van Lei Beaumont, vaardigde het hof een internationaal aanhoudingsmandaat uit. “Hij zal internationaal geseind staan en komt op de most wanted-lijst van Belgische criminelen terecht. Het Fugitive Active Search Team (FAST) van de federale politie, dat gespecialiseerd is in het opsporen van gezochte criminelen, zal actief naar hem op zoek gaan. Hij mag zich opgejaagd wild voelen”, verzekerde aanklager Boyen.

Een onschuldige loopt niet weg van een assisenproces waar hij zijn onschuld kan bewijzen

Openbaar aanklager Patrick Boyen

Assisenproces zonder beschuldigde

De aanklager gaf toe dat dit een bijzonder assisenproces was geweest, met een verwrongen beeld zonder beschuldigde en zonder verdediging. “Maar een onschuldige loopt niet weg van een assisenproces waar hij zijn onschuld kan bewijzen. Hij heeft er zelfs nooit aan gedacht zijn eigen kinderen te condoleren met de dood van hun moeder, of hen te overtuigen van zijn onschuld.” 

Samen met advocaten van de nabestaanden van het slachtoffer, die nog steeds enorm gebukt gaan onder angst, had Boyen de jury uitdrukkelijk gevraagd om Beaumont schuldig te verklaren aan de executie van Josée Widdershoven. “Hij heeft haar die avond van 13 december 2009 tijdens een verrassingsaanval minutenlang opgewacht aan haar garage in Maasmechelen. Josée rook toen geen onraad. Ze had haar autosleutels nog in de hand toen haar moordenaar haar met vier schoten en een executieschot doodde. Daarna raapte hij de hulzen op en sloot zachtjes de garagepoort. Hij vertrok als een dief in de nacht. Een dief die jarenlang het geld voor zijn vrouw en kinderen had achtergehouden.”

Advocaten Philip Daeninck, Bert Partoens en Jo Muylle vertegenwoordigen de familie van het slachtoffer.
BELGA Advocaten Philip Daeninck, Bert Partoens en Jo Muylle vertegenwoordigen de familie van het slachtoffer.

Perfecte moord

 “Het is de perfecte moord geweest”, pleitte Jo Muylle, de advocaat van de jongste dochter van het slachtoffer en van de beschuldigde. “Josée had geen schijn van kans. Het was een vijandige executie omdat Josée in zijn weg liep. Klinisch perfect uitgevoerd, geen DNA sporen. Daarna nam hij de hulzen op, ruimde hij de crime scene op en vluchtte hij naar het buitenland. De moord en de opkuis waren perfect. Alleen, hij nam zijn lederen handschoenen vast met kruitspoorresten op zijn handen. Daardoor weten we zeker dat hij de dader is van deze feiten.” Dat Lei B. de bedoeling had om te doden stond vast. “Toen hij haar in het gezicht heeft geschoten was dat in het volle besef dat ze moest en zou sterven.”

“Zijn kinderen mogen na tien jaar nog geen rust kennen, want Lei B. steekt zijn vinger op naar justitie

Bert Partoens, raadsman van de oudste dochter van het slachtoffer

“Wie mij kapotmaakt, maak ik kapot”

Bij de twee dochters van slachtoffer Josée Widdershoven en hun gezin overheerst nog steeds de angst dat driftkikker Lei opduikt en zijn levensmotto uitvoert: wie mij kapotmaakt, maak ik kapot. “Je zou voor minder schrik hebben”, benadrukte ook Bert Partoens, raadsman van de oudste dochter van Josée. “Hij heeft eerst Josée jarenlang in angst laten leven om haar dan in ware executiestijl te doden. Daarna draagt hij die angst over op zijn kinderen. Zij mogen blijkbaar na tien jaar, zelfs na dit assisenproces, de rust nog niet kennen want hij steekt zijn middelvinger op naar justitie.”

Lei B. had het motief, want hij moest iets doen anders zou Josée na al die jaren toch nog gaan lopen met zijn centen. Hij had al met talloze doodsbedreigingen zijn plannen aangekondigd. Met een goed uitgedokterd plan en zijn .22 kaliber wapen wist hij heel goed, waar hij op 13 december 2009 moest zijn. “Maar ondanks de verwoede pogingen van Mister Proper blijft hij daarna zitten met het vervelende probleem van het kruitsporenonderzoek : 16 in zijn voertuig, 21 in de stofzuiger en 18 op zijn handschoenen. Een duidelijk bewijs dat hij Josée doodde.”

En Partoens had ook nog iets bijzonders opgemerkt. “Wat mij is bijgebleven toen ik de foto’s zag van Josée, op de avond dat ze doorzeefd werd met kogels, zijn de kleurpotloodjes in de handtas achter haar. Want haar kleinkinderen waren het lichtpunt in haar bestaan.” Hij verwees nog eens naar de tien jaar dat de familie moest wachten op dit assisenproces. “Lei B. heeft vooral tijd voor zichzelf gekocht. Hij had er alle belang bij want hoe langer hij wachtte, hoe groter de kans is op een kortingsbon aan het einde van de rit. Voor de nabestaanden is er geen redelijke termijn, enkel een onredelijke termijn en een rouwproces dat geen vijf of tien jaar duurt, maar levenslang.”

Slachtoffer Josée Widdershoven op uitstap in Cadzand, twee jaar voor haar dood.
VCT Slachtoffer Josée Widdershoven op uitstap in Cadzand, twee jaar voor haar dood.

“Josée werd doodgeschoten met het wapen dat ze zelf naar de politie bracht

Philip Daenick, advocaat van twee zussen en een broer van het slachtoffer

Zwarte ziel

Philip Daeninck, advocaat van twee zussen en een broer van het slachtoffer, beschreef het leven van Josée en de kinderen met Lei als de hel van Maasmechelen. Alles was thuis leuk en gezellig, tot Lei binnenkwam. “En Josée die jarenlang heeft gedacht: wanneer gaat het mijn tijd zijn? Dat moet verschrikkelijk geweest zijn voor haar. Maar dat hij daarna ook nog zijn kinderen, die hem helemaal niets misdaan hebben, jarenlang de duivel blijft aandoen, dat is volstrekt onnatuurlijk. Die man zijn ziel is zwart.”

Het dossier is volgens Daeninck ook doorspekt met ironie. “Josée werd doodgeschoten met het wapen dat ze zelf naar de politie bracht. Ze is altijd bang geweest van dat wapen, want ze heeft altijd geweten dat hij haar ooit zou vermoorden.” Toen het nieuws van de dood van Josée bekend werd, wist iedereen uit haar omgeving dat Lei het gedaan had. Dat Lei niet op zijn proces verschijnt, is een blijk van zijn superioriteitsgevoel. “Hij lacht vanop afstand terwijl de burgerlijke partijen hier zitten te bibberen.” Maar het venijn zit hem volgens Daeninck nog in de staart. Door de laatste kaart die Beaumont zelf uitspeelde met zijn aankondiging: ik ga zelfmoord plegen en niemand zal mij vinden. “We hopen dat hij dit keer niet wint.”

Dank aan dochters

Voorzitter Liesens sloot het proces af met een dankwoord aan de twee dochters van de veroordeelde en het slachtoffer. “Nu is het officieel vastgesteld dat uw vader uw moeder heeft vermoord. Verschrikkelijk. Ik dank u voor uw serene houding.”