Dochter Beaumont keek de man waarvan ze jarenlang bang was gisteren nog in de ogen: “Ik wist dadelijk dat mijn vader de moordenaar was”

Emotionele getuigenis van dochter C. laat niemand in de assisenzaal onbewogen

Slachtoffer Josée Widdershoven (°1945). Dochter C. vond haar moeder op 13 december 2009 kort nadat ze doodgeschoten werd in de garage van haar woning aan de Brugstraat in Vucht.
BELGAONTHESPOT Slachtoffer Josée Widdershoven (°1945). Dochter C. vond haar moeder op 13 december 2009 kort nadat ze doodgeschoten werd in de garage van haar woning aan de Brugstraat in Vucht.
Op het tweede assisenproces van Lei Beaumont, die afgelopen nacht zelfmoord pleegde in zijn cel, deed zijn dochter C. (38) haar verhaal. Zij stond oog in oog met haar vader, de man waarvan ze samen met haar zus jarenlang schrik had dat hij ook hen iets zou aandoen. C. vond op 13 december 2009 haar doodgeschoten moeder in de garage van hun woning aan de Brugstraat in Vucht. Ze was er onmiddellijk van overtuigd dat haar vader Lei zijn jarenlange dreigementen om zijn ex te vermoorden ook effectief had uitgevoerd. Haar verhaal liet niemand in de assisenzaal onbewogen. Lei keek haar tijdens haar anderhalf uur durende getuigenis echter recht in de ogen en gaf geen krimp.

Lei Beaumont dook net voor zijn eerste assisenproces in mei onder in Spanje. Nadat hij bij verstek tot levenslang veroordeeld werd, tekende hij tijdig verzet aan tegen zijn veroordeling waardoor hij nu een volledig nieuw assisenproces krijgt. Keurig uitgedost lijkt Lei Beaumont, bijgestaan door zijn drie advocaten, de perfecte gentleman. Geen spoor te bekennen dus van dat andere facet van zijn persoonlijkheid. Dat hij ook een dominante driftkikker kan zijn die zich maar moeilijk kan beheersen en vaak agressief uit de hoek kan komen. Dochter C. maakte vooral die kant van haar vader van dichtbij mee en leefde jaren in schrik voor de man. Ze dacht dan ook onmiddellijk aan hem toen ze haar moeder Josée Widdershoven op 13 december 2009 in de garage van hun woning vond, net nadat ze met vijf kogels neergeschoten werd. Zij was er onmiddellijk van overtuigd dat Lei had uitgevoerd wat hij al jaren had aangekondigd. Dat hij Josée zou vermoorden als ze bij hem weg zou gaan. De confrontatie met haar vader moet dan ook bijzonder pijnlijk zijn geweest voor C. Ze raapte al haar moed bij elkaar. Na enkele minuten in een ijzig stille assisenzaal, haalde ze diep adem en luisterde iedereen met de krop in de keel naar de brief die ze zelf wilde voorlezen. Vader Lei keek haar onbewogen en recht in de ogen aan en gaf geen krimp.

Doodgeschoten moeder gevonden in de auto

“Op zondagavond 13 december 2009 omstreeks halfnegen kwam ik thuis en Josée was er nog niet. Toen ze om tien uur nog niet thuis was, was ik zeer ongerust. Ik heb mijn zus D. gebeld. Ik had haar nog aan de lijn toen ik mama vond in haar auto in de garage. “Oh nee ze ligt hier!” zei ik haar. Mijn mama lag met haar hoofd op de passagierszetel. Het lichtje van de auto was aan. Ik wist dat ik naar haar toe moest gaan maar het was zeer moeilijk, omdat ze zo werd toegetakeld (Josée werd doodgeschoten met vijf kogels in het hoofd , waarvan een dodelijk schot onder haar rechteroog, en in haar bovenlichaam red. ). Ik heb het toch gedaan. Ik heb haar vastgenomen en ik heb haar nog gevraagd of die smeerlap dat gedaan had.”  Met luide stem herhaalde C. dat laatste deel terwijl ze nadrukkelijk in de richting van haar vader op de beschuldigdenbank keek. “Of die smeerlap dat gedaan had!” Want ik wist onmiddellijk dat hij het had gedaan. Daarna heb ik gezegd dat ik veel van haar hield en dat ze me niet alleen mocht laten.”

C. had altijd al het gevoel gehad dat ze haar moeder moest beschermen, zelfs al kind. Want vader Lei had meermaals aangekondigd dat hij Josée zou vermoorden als ze bij hem weg zou gaan. “Ze durfde daarom eerst niet bij hem weggaan maar ze heeft het toch gedaan, omdat ze ook bang was voor ons.”

Fysieke agressie

Tijdens hun kindertijd kwamen de dochters Beaumont financieel niets tekort. “We hadden een mooi huis en voor de buitenwereld leek alles mooi. Dat was ook zeer belangrijk voor hem, maar binnenshuis was dat helemaal anders. Als we ons niet perfect gedroegen, moest hij zich laten gelden. Hoe de dag verliep hing af van zijn gemoedstoestand. Als mama met zware hoofdpijn ziek in bed kroop, was de spanning te snijden. Dan stak hij scheldtirades af en gooide hij spullen stuk. Ik kroop dan vaak bij mama in bed om bescherming te zoeken bij haar.”

Ook fysiek haalde Lei geregeld hard uit naar zijn twee dochters. “Hij ging er geregeld helemaal over. Dan sloeg en stampte hij ons. Ik was snel en wist wanneer ik moest zwijgen maar mijn zus moest het vaak ontgelden. Hij sleepte haar dan van de ene kamer naar de andere bij de haren (Lei knikt ondertussen hevig neen met het hoofd). Ik herinner me ook nog een voorval in de tuin. Toen mijn zus en ik de badminton rackets niet snel genoeg hadden opgeruimd, gooide hij het racket tegen mijn hoofd. Terwijl ik de buil op mijn hoofd verzorgde, sloeg hij mijn zus op haar blote benen met het racket.” Lei voedde zijn dochters op met de harde hand. “Mama stond open voor dialoog maar voor hem waren we robots die hij wilde programmeren.”

C. beschreef nog enkele verschrikkelijke anekdotes. Dat Lei de hond aan de leiband op de fiets meesleurde tot de kussentjes van zijn poten afgeschuurd waren, dat hij een vrouw op een terrasje in Maastricht met een mes bedreigde en een man na een verkeerd verkeersmanoeuvre met een balpen door de wang stak. “Hij heeft nadien nog vaak verteld hoe die pen als boter door de wang was gegaan. Ik was toen een jaar of tien.”

Doodsbedreigingen

In 1995 durfde Josée toch de stap te nemen om bij Lei Beaumont weg te gaan. “Jij gaat niet bij me weg, dat durf je niet want je weet hoe ik ben,” hoorde ook C. haar vader toen meermaals dreigen. “‘Ik maak je kapot’, ‘ik steek je tussen mijn koplampen’, ‘ik steek je met een mes en rijt je open’, ‘ik stamp je uit het raam’. Ik hoorde al die verwijten en nam die als kind ook zeer letterlijk, getuigde C. Ik was dan bang dat mijn mama vanuit de eerste verdieping op de oprit zou vallen. Enkele maanden voor we vertrokken op de Jagerslaan in Maasmechelen bracht mama ook het wapen van Lei naar vrienden, omdat ze bang was dat hij haar daarmee zou vermoorden. Hij was daar woedend over en stuurde de politie op haar af.”

Lei Beaumont (71)  staat terecht voor de moord op zijn ex-vrouw Josée Widdershoven
Mine Dalemans Lei Beaumont (71) staat terecht voor de moord op zijn ex-vrouw Josée Widdershoven

Lei zette moeder Josée en zijn twee kinderen na de scheiding ook financieel zwaar onder druk. “Hijzelf bleef in de gezinswoning aan de Jagerslaan in Maasmechelen wonen,” beschreef C. “Mijn mama woonde met haar twee dochters in een klein appartementje van 80 vierkante meter en moest rondkomen met 590 euro per maand want hij vond het schandalig dat zij in een riante woning zou wonen, ook al werd die aan haar toegewezen na de scheiding. Maar mijn mama vond dat niet erg. Onze en haar veiligheid waren veel belangrijker. Hij haalde al het geld van de spaarrekeningen. Ook het geld dat onze grootouders voor ons gespaard hadden. Zelfs de alimentatie betaalde hij niet altijd. Mama vond het wel verschrikkelijk dat we daardoor moesten opgroeien in armoede.”

Kort voor haar dood had C. nog een heel intens gesprek met haar moeder. Na een vechtscheiding van vijftien jaar stond de finale boedelverdeling op de agenda. Josée zelf vermoedde al dat zij dat nooit zou halen. “Mama vroeg me of ze wel zou doorgaan met die verdeling. Ik zei haar dat ze wel moest doorzetten en dat ze zich niet altijd mocht laten doen door hem. Hij heeft haar alles afgenomen en heeft ook ons leven kapot gemaakt. Toen stelde ze me expliciet nog een vraag.  ‘Moet ik ermee doorgaan, ook als hij mij dan vermoordt?’. Ik heb daar toen geen antwoord op gegeven omdat ik wist dat hij er toe in staat was. ‘Wel dan doet hij het maar,’ zei ze daarna zelf. ‘Met dit onrecht kan ik ook niet leven.’ Ik heb haar toen een heel intense knuffel gegeven. De laatste die ik me echt kan herinneren.”

Na haar dood heb ik zes maanden lang dag en nacht geweend. Hij heeft ons alles afgepakt

Dochter C. tijdens haar getuigenis

Alles afgepakt

Korte tijd na de dood van Josée Widdershoven werd de garage vrijgegeven waarin het slachtoffer doodgeschoten werd. “Er lag nog grote plas bloed,” zette C. haar pakkende getuigenis verder. “Wij hebben dan met een grote fles javel haar bloed van de vloer geschrobd. Toen we klaar waren, waren onze handen bevroren. Hij heeft ons alles afgepakt. Onze vrijheid, onze levensvreugde, onze goede naam, onze erfenis maar vooral onze lieve mama en oma. Na haar dood heb ik zes maanden lang dag en nacht geweend. Met dank aan onze partners, onze familie en onze lieve kleine schatten en met de prachtige herinneringen aan Josée hebben we terug zin kunnen geven aan ons leven. Iedereen vindt waarschijnlijk dat zijn of haar mama de allerliefste is maar bij ons was dat ook echt zo.”

Eigen dochter niet herkend

Lei Beaumont heeft altijd staalhard ontkend dat hij iets te maken had met de dood van zijn ex Josée Widdershoven. Maar na haar dood nam hij niet een keer contact op met zijn twee dochters. “Twee jaar na haar dood ben ik hem eens toevallig tegen gekomen in de wachtkamer van het CM kantoor,” beschreef dochter C. “Ik heb hem de kans gegeven en vroeg of hij me niets wilde vertellen. Maar hij beweerde dat hij me niet meer kende. Ik antwoordde dat ik hem wel kende en dat hij de moordenaar was van mijn moeder. ‘Besef je wel wat je ons hebt aangedaan?,’ vroeg ik hem. Hij zei dat ik goed moest oppassen want dat hij mij wel zou weten te vinden. Enkele uren later vernam ik dat hij bij de politie klacht was gaan neerleggen tegen mij wegens laster en eerroof.”

Openbaar aanklager Patrick Boyen confronteerde Lei Beaumont met die klacht na de emotionele getuigenis van zijn dochter voor het assisenhof in Tongeren. Lei zelf benadrukte dat hij zijn dochter echt niet herkend had, omdat ze intussen een echte vrouw was geworden. “En op dat ogenblik wilt die vrouw wiens moeder is vermoord antwoorden. Ze heeft zelfs nog op haar doodgeschoten moeder gelegen om haar nog eens vast te pakken. En als ze dan op zoek is naar antwoorden, reageert u met het neerleggen van een klacht wegens laster en eerroof. Begrijpt u dan niet dat u dan wel zeer weinig inlevingsvermogen heeft?”

Dat aspect begreep Lei Beaumont blijkbaar niet. “Ik heb daar veel onder geleden, dat ik mijn kinderen niet meer gezien heb. Er is mijn veel onrecht aangedaan,” klonk het bij hem. Hij stak een lang ik-verhaal af, waarin hij vooral aan zelfbeklag deed.

“Ik heb met afgrijzen gehoord wat er over mij verteld wordt. Er zijn veel zaken die niet in het juiste perspectief worden gesteld. Het is zeer spijtig wat hier wordt gezegd maar ik wil daar verder niet in detail op ingaan. Ik heb Josée niet om het leven gebracht en ik voel me daar zeer slecht van. Er is mij veel onrecht aangedaan.”

Op de telefoontap noemde u de onderzoeksrechter een vieze teringlijer en zei u dat u hoopte dat de speurders zich zouden doodrijden in een ravijn

Openbare aanklager Patrick Boyen
Openbaar Aanklager Patrick Boyen
BELGA Openbaar Aanklager Patrick Boyen

Onderzoeksrechter

Net voor haar getuigenis was Beaumont ook al erg verveeld geweest met de pijnlijke confrontatie die openbaar aanklager Patrick Boyen hem voor de voeten had geworpen. Alle verzoeken van de verdediging had onderzoeksrechter Meesen, met zijn twintig jaar ervaring, aanvaard en uitgevoerd. “Mijnheer Beaumont, vindt u dat de onderzoeksrechter zijn werk goed heeft gedaan?”, vroeg Boyen hem. “Ja, het is een zeer correcte man,” antwoordde Beaumont met de handen over elkaar, rechtstaand voor de microfoon. “Waarom noemde u hem dan tijdens de telefoontap een vieze teringlijder. U zei dat u hoopte dat die klerelijer het ook hoorde en dat de baan van onderzoeksrechter er alleen uit bestaat om mensen te koeioneren?” Echt antwoorden kon Beaumont daar niet op, het was veel te lang geleden. “ En dat u op dezelfde telefoontap zegt dat u hoopt dat de speurders zich zouden doodrijden in de ravijn en dat ze die vieze varkens nooit zouden terugvinden?” Ook dat kon Beaumont zich niet meer herinneren. Het wees volgens aanklager Boyen wel degelijk op de andere façade die schuilgaat achter de hoffelijke persoonlijkheid die hij naar buiten toe wil uitstralen. “Ik heb u al drie keer gezegd dat ik mijnheer de onderzoeksrechter een zeer correcte persoon vind,” sloot Beaumont zelf af.

De volgende dagen staan heel wat getuigenverhoren op de agenda. Vrijdag komen de broers en zussen van Josée Widdershoven aan het woord, samen met de tweede dochter van de beschuldigde en het slachtoffer.