"Mama, bedankt dat je mij tweede leven gaf"

DOCHTER (24) MET ZELDZAME ZIEKTE KRIJGT NIER VAN MOEDER (50)

Natasja en haar mama Chris.
Foto Borgerhoff Natasja en haar mama Chris.
De 24-jarige Natasja Es uit Dilsen-Stokkem heeft het mooiste cadeau gekregen dat ze zich ooit kon wensen: een nieuwe nier. Het meisje lijdt aan een zeldzame stofwisselingsziekte die haar organen aantast. En de donor? Dat is haar eigen mama. "Dankzij haar voel ik me herboren", zegt Natasja.

Natasja Es werd geboren met cystinose, een zeldzame stofwisselingsziekte die de organen, en dan vooral de nieren, aantast. Slechts 1 op 200.000 mensen wordt er door getroffen. "Al sinds mijn kinderjaren slik ik massa's pillen, de laatste jaren zelfs 32 per dag. Studeren, uitgaan, of zelfs gewoon de dag doorkomen was een ontzettende zware taak", vertelt Natasja. "Aangezien mijn nieren de mineralen afstoten en de afvalstoffen opslaan ziet mijn lichaam af. Ik sliep soms hele dagen. Vrienden of klasgenoten begrepen niet altijd wat ik had, want mijn aandoening is niet écht zichtbaar."


Het sociaal leven van Natasja ging er alsmaar op achteruit en haar levenskwaliteit was bedroevend laag. Ook voor haar mama was de situatie ondraaglijk. "Moeten aanzien dat je dochter niet voluit van het leven kan genieten, is zwaar. Ik ging wel al eens uit, of op vakantie, maar zij kon dat allemaal niet of toch heel moeilijk. Dit zou toch niet mogen voor zo'n jong en mooi meisje."

1 januari

Al jaren wordt Natasja behandeld in het UZ Antwerpen door professor Dominique Trouet, een vrouw die enorm veel is gaan betekenen voor het gezin. In het UZ beslisten ze drie jaar geleden om Natasja op de wachtlijst voor een niertransplantatie te plaatsen aangezien haar nierwerking was afgezwakt tot 12 procent, een levensbedreigende situatie. Intussen stelde ook haar mama zich kandidaat als donor en ze bleek na onderzoek de juiste match te hebben. De operatie werd uitgevoerd, en na anderhalve maand revalideren voelt Natasja zich vandaag als herboren.


"Ongelooflijk gewoon. Ik heb zoveel energie. Ik moet zelfs geen wekker meer zetten, en kan soms tot 1 uur 's nachts in de zetel blijven zitten en naar een film kijken. Allemaal dingen die vroeger ondenkbaar waren, maar ik mag nog niet te hard van stapel lopen. De eerste drie maanden zijn cruciaal." Sinds september zit Natasja thuis, als het ware in quarantaine. Buitenkomen mag, maar in contact komen met mensen kan pas vanaf 1 januari. Momenteel ziet ze enkel haar naaste gezinsleden, en af en toe familie die over de vloer komt. Zij mogen haar niet aanraken, ze zijn verplicht hun handen te ontsmetten en dragen best een mondmasker.


"Het risico op het doorgeven van bacteriën is te groot, met een verhoogde kans op afstoting van de nier", legt mama Chris uit. "Het is een zware periode. Ook de kleinkindjes mogen tijdelijk niet meer langskomen en zelfs ons hondje woont nu ergens anders. Maar het is het allemaal waard."

Koen De Bouw

Natasja hamert op het belang van orgaandonatie en zegt dat iedereen er ooit nood aan kan hebben. "Kijk maar naar wereldster Selena Gomez die letterlijk een week voor mijn transplantatie dezelfde ingreep liet uitvoeren nadat ze vijf jaar geleden plots ziek werd. Ik heb meer dan drie jaar op een donor moeten wachten, maar gelukkig had ik een match met mijn mama. Ik ben haar zo dankbaar."


Chris heeft geen moment getwijfeld over haar donatie. "Al haar hele leven trotseren we samen de meeste stormen, ook deze. Soms met hevige discussies, maar de liefde van een moeder voor haar kind gaat diep. De dag van de operatie kon ik zelfs niet wachten om het allemaal te laten gebeuren. Ik ondervind zelf weinig last van leven met één nier. Het is vooral belangrijk dat Natasja herstelt en haar draai vindt. Ik heb haar vaak overbeschermd, en ook voor mij zal het deels loslaten worden."


Loslaten zal Chris ook moeten als haar dochter haar dromen vanaf volgend jaar achterna zal hollen. "Ik heb nog een aantal passies waarop ik me wil focussen. Paardrijden is daar één van. Ik doe dat al jaren en kijk er zo hard naar uit om er weer mee bezig te kunnen zijn. Maar ook acteren zit mij in het bloed. Het is een droom om daar ooit mijn beroep van te maken. Een rolletje neerzetten in een Vlaamse film aan de zijde van bijvoorbeeld Koen De Bouw moet toch geweldig zijn", lacht Natasja.