"Nog nooit zoveel gruwel gezien"

VINCENT LEJEUNE GING MET RODE KRUIS NAAR CENTRAAL AFRIKAANSE REPUBLIEK

Vincent Lejeune is - voor even - weer thuis, bij zijn vrouw en kinderen.
Bollen Vincent Lejeune is - voor even - weer thuis, bij zijn vrouw en kinderen.
Kinesitherapeut Vincent Lejeune (46) uit Wommersom is net terug uit de Centraal Afrikaanse Republiek. Het land gaat al maanden gebukt onder een burgeroorlog. Tijdens een missie van het Internationale Rode Kruiscomité probeerde Vincent oorlogsslachtoffers zo snel mogelijk weer op de been te helpen. "Ik heb nog nooit zoveel gruwel gezien."

In de Centraal Afrikaanse Republiek eiste het geweld tussen moslims en christenen al talrijke doden. Omdat de situatie in december escaleerde, werd een chirurgisch team van het Internationale Rode Kruiscomité vroeger dan gepland naar het Afrikaanse land gestuurd. "Oorspronkelijk zouden we pas in maart of april vertrekken, maar plots moesten we begin januari al het vliegtuig op", zegt Vincent. "In de hoofdstad Bangui konden we beschikken over drie operatiezalen en zo'n tweehonderd ziekenhuisbedden. Er werden dagelijks oorlogsslachtoffers met auto's en laadwagens tot bij ons gebracht."


De gruwel was volgens Vincent onbeschrijflijk. "Het is schrijnend wat mensen elkaar kunnen aandoen. De familie van sommige patiënten werd voor hun ogen uitgemoord. Kleine kinderen vertelden dat ze bijna in stukjes werden gehakt. De chirurgen verzorgden schotwonden, granaat- en macheteletsels, steekwonden en amputeerden tientallen ledematen. Bedoeling was om de patiënten zo snel mogelijk te laten revalideren, zodat er plaats was voor nieuwe oorlogsslachtoffers in het ziekenhuis."

Tal van oorlogsslachtoffers moesten geopereerd worden.
Bollen Tal van oorlogsslachtoffers moesten geopereerd worden.

Keel overgesneden

Zo hielp Vincent de 18-jarige Devalor, die een snijwonde in de nek bijna niet overleefde. "Devalor liep met enkele vrienden langs de straat, toen hij onwillekeurig werd meegenomen. Franse patrouilles vonden hem later terug. Hij was de keel overgesneden. Ze hebben ter plaatse zijn hals genaaid en hem geïntubeerd. Hij heeft het uiteindelijk gehaald. Nadien stond hem een lange revalidatie voor de boeg. Omdat hij een tijdje niet meer kon praten, heb ik hem een whiteboard gegeven. Op die manier kon hij toch met andere mensen communiceren. Hij kon vrij snel opnieuw stappen. Toen we hem een tijdje later opnieuw ontmoetten, kon hij opnieuw spreken. Hij was ons ontzettend dankbaar. Die jongen zal ik nooit meer vergeten."


Vincent trok al naar onder meer de Palestijnse stad Nablus, Oost-Timor, Soedan, Nepal, Angola, Tsjaad en Niger. "Maar nergens was de gruwel zo erg als in de Centraal Afrikaanse Republiek", zegt hij.

Vincent hielp onder meer de 18-jarige Devalor revalideren.
Bollen Vincent hielp onder meer de 18-jarige Devalor revalideren.

Beelden op netvlies

"De twee bevolkingsgroepen willen elkaar werkelijk kapot maken. De schrijnende beelden staan nog steeds op mijn netvlies."


Sinds kort is Vincent weer thuis bij zijn echtgenote en drie kinderen. "Ik loop hier voorlopig nog verloren, maar dat komt wel in orde. Ik wil nu vooral genieten van mijn gezin en het einde van het schooljaar samen met mijn kinderen beleven. Toen ik in Bangui zat, heeft mijn echtgenote drie maanden geen televisie meer gekeken. Gelukkig weet ze dat veiligheid primeert." Als projectverantwoordelijke van het rehabilitatieprogramma van het Internationale Rode Kruiscomité vertrekt Vincent op 1 juli voor minstens twee jaar naar Togo voor een ontwikkelingsproject. "Dit keer gaat mijn gezin mee", zegt hij. "Maar nu gaan we volop genieten van twee volle maanden in Wommersom."

Gelukkig kwamen er ook heel wat hulpgoederen toe.
Bollen Gelukkig kwamen er ook heel wat hulpgoederen toe.