Jean-Pierre heeft een serieus boontje voor koffie: “Ik hoop dat mijn collectie ooit naar een museum gaat”

Elke kamer staat vol koffiemolens, reclamepanelen, schepjes, filters,...

Lichterveldenaar Jean-Pierre Lisabeth woont in een koffiemuseum.
Sam Vanacker Lichterveldenaar Jean-Pierre Lisabeth woont in een koffiemuseum.
Jean-Pierre Lisabeth is een verzamelaar met een boontje voor... koffie. De voorbije 26 jaar toverde hij zijn woning om tot een heus koffiemuseum. Alleen al wat koffiemolens betreft staat de teller op duizend stuks. Omdat zijn collectie te groot werd, liet hij vorig jaar een extra verdieping bouwen op de garage.

Er zijn uit de hand gelopen hobby’s en er zijn rasechte verzamelaars die alles over hebben voor hun passie. Jean-Pierre (60) hoort bij die laatste categorie. Hij is bijna dagelijks bezig met zijn collectie. Elke kamer staat tjokvol koffiespulletjes. Op zolder staan de koffiemolens drie rijen dik uitgestald op vier niveaus, overal zijn de wanden bekleed met oude recamepanelen van koffie, in de veranda staan honderden grotere industriële koffiemolens netjes op een rij. En dan zwijgen we nog over de keuken en de woonkamer. 

In de tuin staan nog eens twee tuinhuizen vol. In een ervan staat zelfs een gigantische industriële koffiebrander. Her en der verspreid staan glazen toonbanken met vooroorlogse koffiepakjes, schepjes, filters, surrogaatkoffie, percolators, bonen en nog zoveel meer. Exacte cijfers heeft Jean-Pierre niet - de inventaris zit  in zijn hoofd - maar het gaat om duizenden stuks. De kans dat er in België een grotere collectie bestaat is bijzonder klein.

Elk molentje zijn eigen verhaal

“Het is allemaal begonnen met twee koffiemolentjes”, vertelt hij. “Mijn neef woont in Tielt en verzamelde al langer bierglazen. In 1992 zijn mijn vrouw en ik samen met hem naar een rommelmarkt gegaan en daar zag ik een oude koffiedoos die ik wel vond passen bij mijn molens. Zo is het begonnen. Sindsdien schuim ik al 26 jaar rommelmarkten en kringloopwinkels af op zoek naar oude koffiespulletjes. Waarom koffie? Ik vind de nostalgische sfeer die er rond hangt fantastisch. Elk molentje of kannetje hier heeft een verhaal. Het zijn gebruiksvoorwerpen die met liefde gemaakt zijn en ook met liefde gehanteerd werden door huismoeders. Op de buiskachel, opgegoten met de ketel. Gezelliger en authentieker wordt het niet. Ik heb niks tegen moderne koffiemachines, maar die zijn bijlange niet zo mooi.”

Lichterveldenaar Jean-Pierre Lisabeth woont in een koffiemuseum
Sam Vanacker Lichterveldenaar Jean-Pierre Lisabeth woont in een koffiemuseum

In de zomermaanden is Jean-Pierre nog wekelijks te vinden op een rommelmarkt. “Al ben in ondertussen al wat selectiever geworden”, gaat hij verder. “Vroeger ging ik vier koffiedozen van hetzelfde kopen, maar nu is eentje genoeg. Als ik iets zie dat ik al heb, laat ik het ook gewoon staan.  Alleen de ‘speciallekes’ doe ik nog mee, terwijl ik me ook probeer te beperken tot de koffie van West- en Oost-Vlaanderen.” Buiten het rommelmarktseizoen is hij vooral bezig is met het onderhoud van de collectie. “Jaarlijks controleer ik alles op houtworm, terwijl ik hier en daar ook kleine herstellingen uitvoer of de belichting wat aanpas. Verder heb ik ook alle mogelijke literatuur over koffie in huis.”

Bezoek

“Omdat de collectie zo groot werd, hebben we er even aan gedacht te verhuizen, maar uiteindelijk hebben we een extra verdieping gebouwd op de garage. Die werken zijn in mei 2017 gestart en sinds een paar weken staat daar mijn eigen koffiebar volledig op punt. Dankzij die extra kamer heb ik weer wat ademruimte voor de collectie. Misschien stel ik het huis op Openmonumentendag wel open voor bezoekers. Ik krijg nu ook al af en toe eens een groepje op bezoek. Zo zijn de KVLV en de scouts hier al eens geweest, maar die bezoeken houden we bewust beperkt. Een volle bus zien mijn vrouw en ik minder zitten.”

“Toen ik met deze warmhoudtas thuis kwam, dacht mijn vrouw dat ik een handtas gekocht had”, lacht Jean-Pierre.
Sam Vanacker “Toen ik met deze warmhoudtas thuis kwam, dacht mijn vrouw dat ik een handtas gekocht had”, lacht Jean-Pierre.

Maar wat zal er met de collectie gebeuren na hun dood? “Bij Christine is in februari pancreaskanker ontdekt. Dan denk je al eens na over de toekomst”, zucht Jean-Pierre. “De kinderen hebben geen interesse in de verzameling. Het liefst van al zou ik een museum vinden die de volledige collectie wil overnemen en in ere houden. Ik mag er niet aan denken dat alles in stukjes en beetjes verkocht zou worden. Onlangs nog kwam een vrouwtje over de vloer die kwam kijken wat ik met haar oude koffiemolen had gedaan. Ze was zo blij dat er hier zo goed voor gezorgd werd. Ooit kwam eens een grote verzamelaar langs die me voor een van mijn molens twintigduizend Belgische frank (500 euro, nvdr) wou geven. Ik heb hem vriendelijk de deur gewezen. Verkopen doe ik niet. ”

Lichterveldenaar Jean-Pierre Lisabeth woont in een koffiemuseum - Deze koffiemolen met koperen kelk is volgens Jean-Pierre het duurste stuk uit de collectie. Hij betaalde er ooit zesduizend Belgische frank (150 eur, nvdr) voor.
Sam Vanacker Lichterveldenaar Jean-Pierre Lisabeth woont in een koffiemuseum - Deze koffiemolen met koperen kelk is volgens Jean-Pierre het duurste stuk uit de collectie. Hij betaalde er ooit zesduizend Belgische frank (150 eur, nvdr) voor.
In de veranda staan de grotere koffiemolens uitgestald.
Sam Vanacker In de veranda staan de grotere koffiemolens uitgestald.
Zelfs het tuinhuis staat tjokvol.
Sam Vanacker Zelfs het tuinhuis staat tjokvol.
Lichterveldenaar Jean-Pierre Lisabeth woont in een koffiemuseum.
Sam Vanacker Lichterveldenaar Jean-Pierre Lisabeth woont in een koffiemuseum.
Sam Vanacker
Sam Vanacker
Sam Vanacker
Lichterveldenaar Jean-Pierre Lisabeth woont in een koffiemuseum.
Sam Vanacker Lichterveldenaar Jean-Pierre Lisabeth woont in een koffiemuseum.



Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.