Warm afscheid van Jean-Marie Velghe

AULA TE KLEIN VOOR UITVAART VOORZITTER VAN DE JAARTALLEN

Vertommen
Tijdens een emotionele, maar ook warme ceremonie namen honderden aanwezigen vrijdag afscheid van Jean-Marie Velghe. De voorzitter van het Koninklijk Verbond der Jaartallen overleed zondag op 73-jarige leeftijd na een slepende ziekte.

De grootste aula van begrafenisondernemer Pues in Winksele was net te klein om de talrijk opgekomen familieleden en vrienden van Jean-Marie een plaats te geven. Met meer dan 300 aanwezigen werd nog maar eens duidelijk dat de Leuvenaar graag gezien was in zijn stad en daarbuiten. Ook het stadsbestuur was goed vertegenwoordigd met burgemeester Louis Tobback en schepenen Ridouani, Van Hoof, Vansina, Vandevoort, Fannes en OCMW-voorzitter Vanderheiden. De grote opkomst deed vrouw Monique en kinderen Ann en Fréderic zichtbaar veel deugd, al was het voor de vele aanwezigen vaak moeilijk om de tranen te bedwingen.


Jean-Marie Velghe groeide op in Leuven, in een gezin met drie kinderen. Zijn vrouw Monique leerde hij op een schoolbal kennen. Als regent Frans-Geschiedenis gaf hij eerst enkele jaren les, maar hobbygewijs was hij steevast bezig met de brouwerij van Stella Artois. Daar ging hij later aan de slag als magazijnier, om zich al snel op te werken tot het aanspreekpunt voor iedereen die iets van de brouwerij gedaan wilde krijgen.

Vertommen

Mannen van '41

Jean-Marie was een graag geziene gast in het Leuvense verenigingsleven, waar hij lid was van de Orde van de Pietermannen en het studentencarnaval. Maar eenmaal hij thuis was, draaide alles rond het Koninklijk Verbond der Jaartallen. "Hij was zelf lid van de mannen van '41", aldus 'Swa' Michiels, die Jean-Marie opvolgde als voorzitter. "De Mannen van het Jaar, die waren alles voor hem. Ik denk zelfs dat hij er 's nachts nog over droomde. Dankzij hem kreeg het Verbond trouwens een Koninklijke titel. Het is ook volledig zijn verdienste dat we door UNESCO erkend werden als immaterieel cultureel erfgoed van de mensheid."


Ook de andere sprekers gaven Jean-Marie een hartelijk en warm afscheid. Zo stak de Leuvense deken Dirk De Gendt zijn bewondering voor de man niet onder stoelen of banken. "Jean-Marie belde me destijds als eerste om een afspraak te maken voor de Jaartallen", sprak hij. "Wist ik toen veel wat dat betekende. Maar nadat hij zijn verhaal aan iedereen vertelde, werd het Verbond een vertrouwd gezicht in Leuven. Achter die forse en kordate uitstraling ging een lieve man schuil, die veel kameraadschap tot stand bracht. Binnen een dikke week is het Pasen. Dan vieren we feest, maar zeker niet zonder Jean-Marie. We gaan je missen, vriend."


Ook André Vandeput, beter bekend als meneer André, gaf op zijn geheel eigen wijze nog een mooie toespraak. Het laatste eerbetoon was weggelegd voor de vaandeldragers van de Mannen van het Jaar. Zij mochten met hun vlaggen op indrukwekkende wijze als eerste afscheid nemen van de man die hen 18 jaar lang stuurde en toesprak.


De verwezenlijkingen en de bijdrage van Velghe aan de solidariteit tussen de verschillende generaties in Leuven, werden ook in de stad zelf geëerd. Zo hing de vlag van het Verbond der Jaartallen halfstok en kreeg het standbeeld van Fonske op het Rector De Somerplein een zwarte rouwband aangemeten.

Vertommen