"Mensen blijven snel hangen in wat voorbij is"

Voormalig Thuis-acteur op de planken met monoloog over terugblikkende BV

Steph Goossens, met de eeuwige glimlach. "Mensen zeggen me vaak dat ik altijd zo goedgezind ben, alsof dat bijna een rariteit is."
Foto De Scheirder Steph Goossens, met de eeuwige glimlach. "Mensen zeggen me vaak dat ik altijd zo goedgezind ben, alsof dat bijna een rariteit is."
Het zal voelen als thuiskomen voor Steph Goossens (51), wanneer hij straks op de planken van het Wagehuys in Leuven staat met zijn nieuwe voorstelling Korte Metten. Een monoloog die zich ook afspeelt in Leuven, de stad waar hij opgroeide. Centraal staat Marcel, een 50-jarige BV die na hoogte- en dieptepunten komaf maakt met een aantal zaken. Licht autobiografisch, met veel humor en fantasie.

Wanneer Marcel per ongeluk een 'aanslag' pleegt op enkele prinsessen, wordt hij een instant BV. Op zijn 50ste blikt hij terug op zijn toevallige showbizzcarrière en trekt hij zijn conclusies. Dat is, kort samengevat, de verhaallijn van het nieuwe theaterstuk van Steph Goossens. "Marcel is door een stom toeval BV geworden en terechtgekomen in een wereld waarvan hij nooit had gedacht dat die zo in elkaar zou zitten."

Dat klinkt bijzonder autobiografisch?

"De theatersolo gaat over de dingen die ik ken, zij het hier en daar misschien wat aangedikt. De eerste versie was helemaal anders. Maar een maand voor de avant-première zei een regisseur me dat ik veel te braaf was, een echte mossel. Ik kon hem alleen maar gelijk geven, want tot dan toe was ik inderdaad alleen maar bezig geweest met vooral niemand voor het hoofd te stoten. Ik ben helemaal opnieuw begonnen en tot mijn verbazing werd de voorstelling waanzinnig goed onthaald. Mijn personage is assertiever, neemt standpunten in zonder tegen schenen te stampen. Het gaat onder meer over wat bekend zijn doet met een mens, hoe wij allemaal veel dingen doen om anderen een plezier te doen."

Jouw dal kwam nadat je Thuis op Eén

ruilde voor de zender Vier. Je passage

daar was van korte duur.

"Zodra SBS Belgium in andere handen kwam, wist ik hoe laat het was. Als een zender overgenomen wordt, brengt het nieuwe management frisse tv-gezichten mee. Ach, mensen blijven gemakkelijk hangen in wat voorbij is, maar daar koop je niets voor. Bovendien ben ik nooit verslaafd geweest aan dat succes. Maar ik moest mezelf wel helemaal opnieuw uitvinden. En dat moet je alleen doen. Maar ik heb echt geen jaren stilgezeten. Ik heb mijn eigen theaterschooltje opgericht en ben bezig in het theater zelf, met schrijven en communicatiecoaching."

Is succes dan verslavend?

"Ja, dat weet ik wel zeker. Sommige mensen die ervan geproefd hebben, blijven die aandacht zoeken. Kijk, als je een kind in een speelgoedwinkel zet en zegt dat het overal mag aankomen en alles mee naar huis mag nemen: wat gebeurt er dan? Dan weet zo'n kind binnen de kortste keren ook niet meer welk speelgoed bij hem of haar past, en waarom het leuk is. Maar ik heb altijd gedacht: dat is mijn speelgoedwinkel niet. En bovendien vind ik niet alle speelgoed mooi, dus waarom zou ik het mee naar huis nemen? Ik was ook 'al' 34 jaar toen ik met televisie begon."

Je studeerde orthopedagogie en later

maatschappelijk werk. En dan toch

naar de theater- en televisiewereld?

"Het is een sterkte geweest om eerst via die twee andere opleidingen te mogen proeven van het andere leven. Ik ken de donkere kant, ik heb die gezien toen ik stage liep bij het OCMW van Herent. Ik heb voor mensen hun aangeslagen inboedel teruggekocht in veilingzaal Lovansia, op de Vismarkt. Ik heb begrafenissen geregeld van mensen die het niet konden betalen, ben bij mensen op huisbezoek geweest die een leeg pakje charcuterie op tafel lieten liggen opdat de buren zouden denken dat ze geen honger leden. Dat heeft me nederig gemaakt. Mensen zeggen vaak dat ik altijd zo goedgezind ben, alsof dat bijna een rariteit is. Maar ik besef dat ik geluk heb gehad. Ik heb de armoede beroepshalve gezien, lang voor ik tussen de gouden gordijnen en de rook tevoorschijn kwam op het televisiescherm."

De cultuursector heeft het anders

ook niet altijd gemakkelijk.

"Elke acteur is tegenwoordig verkoper in zijn eigen bollenwinkel. Alle cultuurcentra maken in deze periode van het jaar hun programmatie voor volgend seizoen op en als ik nu niet geboekt wordt, is dat keihard balen. Acteren en entertainen is wat ik het liefste doe."

Geef eens een voorbeeld van waar fictie

en realiteit elkaar vinden in je voorstelling.

"Een hilarische scène is die over hoe het hoofdpersonage bekend is geworden. Door een stom ongeval komt hij op hoogst onconventionele manier terecht tussen twee prinsessen in museum M. Een aanslag, lijkt het, en Marcel belandt in de cel. Maar als blijkt dat het allemaal niet zijn bedoeling was, wint hij de liefde van het publiek en krijgt hij veel persaandacht. Enkele dagen later wordt hij gebeld door een tv-producer die hem vraagt om een lifestyle-programma te presenteren. Waarop hij zelf een retorische vraag stelt: 'Mevrouw, weet u eigenlijk wel hoe ik eruitzie?'. Dat laatste is autobiografisch. (lacht) In de tv-wereld krijgt Marcel te horen dat zijn tanden niet wit genoeg zijn, en dat hij maar beter wat permanente make-up onder zijn ogen kan laten aanbrengen. Een consulente zegt hem welke kleuren hij mag dragen en welke niet. Ook dat komt uit mijn persoonlijke realiteit. Ik kreeg destijds van een styliste ook het advies om een zwart lijntje onder mijn ogen te laten tatoeëren omdat die te diep in hun kassen lagen. Gelukkig heb ik dat niet gedaan, of ik kon nu alleen nog travestieshows doen. (lacht)"

Op 26 januari sta je in het Wagehuys

in Leuven. Volle zaal?

"Ik heb die zaal met 160 plaatsen zelf gehuurd. Amper twee weken geleden nam ik die beslissing, na een geslaagde voorstelling in CC De Kruisboog in Tienen. De lovende commentaren gaven me veel energie. In een week tijd waren er al 58 kaarten verkocht."

Een artiest die zelf een zaal huurt,

is dat niet de omgekeerde wereld?

"Zoals gezegd: elke artiest is noodgedwongen de verkoper in zijn eigen bollenwinkel. Van de acteursgilde kreeg ik onlangs een mail over een - dure - cursus voor acteurs die hun producties zelf willen promoten. Hoeveel gekker kan het nog worden? Maar ik doe het dus al jaren zo. Vlak voor de kerstvakantie ben ik mijn toer in Leuven gaan doen: in winkels en bij handelaars gaan vragen om mijn affiches op te hangen. De reacties waren zo positief en mooi. Het deed me deugd, het voelde als thuiskomen."


Korte Metten speelt op 26 januari in het Wagehuys in Leuven. Kaarten: www.stephgoossens.be.