"Hij keek de dood meerdere keren in de ogen"

OUDSTE LEUVENSE OUD-STRIJDER ALOÏS PEETERS OVERLIJDT OP 100-JARIGE LEEFTIJD

Aloïs (midden, zittend) met zijn familie op zijn 100ste verjaardag.
Vertommen Aloïs (midden, zittend) met zijn familie op zijn 100ste verjaardag.
De oudste en een van de laatste Leuvense oud-strijders is overleden. Aloïs Peeters uit Wilsele-Putkapel overleed vorige week op 100-jarige leeftijd, slechts een dikke week voor hij 101 zou worden. Hij wist verschillende keren aan de Duitsers te ontkomen, leefde jaren ondergedoken en schopte het zelfs tot regiment sergeant-majoor.

Aloïs Peeters, de oudste oud-strijder uit het Leuvense, is niet meer. "Hij is in heel zijn leven eigenlijk nooit ziek geweest, maar zijn lichaam was op. Tussen Kerstmis en Nieuwjaar moest hij een eerste keer naar het ziekenhuis met een longontsteking en sindsdien is hij eigenlijk nooit meer top geweest. Nochtans zat hij nog vol plannen. Op 10 maart zou hij 101 worden en ging hij voor de hele famillie mosselen trakteren. Hij keek daar enorm naar uit, maar was uiteindelijk erg tevreden over zijn leven. Op zijn sterfbed zei hij nog - volledig bij bewustzijn - dat hij een heel mooi en gelukkig leven achter de rug had", klinkt het bij de familie van Aloïs, die vier kinderen, vier kleinkinderen en tien achterkleinkinderen achterlaat. Zijn vrouw Gusta Van Maestricht stierf in 2013 op 94-jarige leeftijd. Zij was op dat ogenblik 71 jaar getrouwd met Aloïs. Dat de man zo oud is kunnen worden, is volgens de familie omdat hij de genen had van zijn grootmoeder. Zij werd 103.

Aloïs op zijn geliefde paard Odille, van bij de artillerie.
Vertommen Aloïs op zijn geliefde paard Odille, van bij de artillerie.

Ontsnapt aan de Duitsers

Op de zeer jonge leeftijd van 12 jaar ging Aloïs al bij het leger. Daar zwaaide hij 42 jaar later af, op 54-jarige leeftijd. In tussentijd maakte hij heel wat mee. "In het begin van de oorlog werd hij gevangennomen door de Duitsers, maar hij kon vrijwel onmiddellijk ontsnappen. Ze werden toen in kolonne te voet weggebracht. In een bocht liet hij zich in een diepe gracht rollen. Zo kon hij ontkomen. Hij heeft ook een tijdlang met zijn artillerie in Vissenaken bij Tienen gestaan, terwijl zijn kolonne onder vuur werd genomen door verscheidene Messerschmidts. Hij is toen achter een boom moeten gaan schuilen. Bij die aanval zijn er verschillende van zijn collega's gestorven", klinkt het. Het zou niet de enige keer zijn dat Aloïs de dood in de ogen keek. "Even over de Duitse grens werd hun vrachtwagen onder vuur genomen. Aloïs sprong van de vrachtwagen met twee collega's. Zij werden doodgeschoten, maar Aloïs overleefde. Daarna was de Gestapo op zoek naar hem, maar ze konden hem niet vinden. Hij heeft toen nog wekenlang in een hooimijt moeten slapen", vertelt de familie fier.

Aloïs (uiterst links) in zijn legertijd tijdens een defilé.
Vertommen Aloïs (uiterst links) in zijn legertijd tijdens een defilé.

Hard lopen, dat kon hij

Toen Aloïs terug in Wilsele-Putkapel woonde, wilde hij zijn moeder gaan bezoeken in Wilsele-Dorp. Dat was toen nog niet zo evident als het nu klinkt. "Er stonden toen nog twee mannen van de Gestapo aan de Vaart. Hij is zo snel mogelijk gaan lopen. En dat kon hij hoor, hard lopen", lacht de familie. "Toen heeft hij erg veel schrik gehad." Maar Aloïs beleefde ook mooie momenten in het leger. "Zo schopte hij het tot regiment sergeant-majoor en adjudant chef. Daar was hij erg fier op. En ook over zijn paard van bij de artillerie, de brave Odille, kon hij maar niet zwijgen."

Gepensioneerdenbond

Toen hij met pensioen ging, werd hij voorzitter en penningmeester van de gepensioneerdenbond in Wilsele. "Hij was zo'n beetje de lokale uitvinder van de linedance. Daarnaast was het een heel geëngageerde en lieve man. Hij was streng, maar nooit kwaad. Hij volgde tot de laatste dagen nog het wereldnieuws en kon maar niet zwijgen over 'de rosse Trump'. En zelfs de laatste weken van zijn leven wist hij de dokters en de verpleegsters te charmeren. Zo is hij altijd geweest. Met pijn in het hart geven we hem af", klinkt het bij de familie. In het Leuvense zijn er nu nog slechts drie oud-strijders over.


De plechtige uitvaart zal vandaag plaatsvinden in de Sint-Agathaparochiekerk in Wilsele-Putkapel om 10 uur. Nadien volgt de crematie en begraving van de urne in intieme familiekring. Op zondag 2 april om 9.30 uur komt er een herdenkingsviering in diezelfde kerk.