Tien jaar ‘De Helaasheid der Zingen’: een bende zotte nonkels die iedereen gelukkig maken

De muzikanten van De Helaasheid der Zingen verschijnen overal in postkledij.
RV De muzikanten van De Helaasheid der Zingen verschijnen overal in postkledij.
Elk optreden van de zeven ‘facteurs’ van ‘De Helaasheid der Zingen’ uit Lede levert sowieso een feestje op. Dit jaar wordt bovendien een feestjaar. De totaal atypische covergroep blaast tien kaarsjes uit. “Al waren we dat zelf even uit het oog verloren”, lachen ze.

Zet een zevental ambiancemakers samen op een podium, geef ze een pet en wat kleren van postbodes en laat ze het publiek betrekken in hun act. Zo eenvoudig lijkt de succesformule van ‘De Helaasheid der Zingen’. “We begrijpen het zelf nog steeds niet helemaal. Uiteindelijk wilden en willen we alleen zelf maar plezier maken”, vertellen broers Eric en Dirk Doyen.

Omdat we het beu waren alleen te zingen, maakten we boekjes zodat het publiek kon meezingen

Samen met wat muzikale vrienden en (aangetrouwde) familie begon het allemaal als een plezant intermezzo. “De meesten van ons speelden wel muziek in – deels gemeenschappelijke – groepjes toen we voor een verjaardagsfeestje samen wat nummertjes speelden.” Iets dat best in de smaak viel en waardoor meerdere vragen volgden. “Dat duurde tot we het wat beu waren en besloten boekjes te maken zodat het publiek zelf kon meezingen”, grappen ze.

De muzikanten van De Helaasheid der Zingen in 2010.
RV De muzikanten van De Helaasheid der Zingen in 2010.

Een gedurfde zet, maar wel een succesvolle. “De eerste keer dat we die formule probeerden was in café Déjà-vu denk ik”, vertelt Dirk. Van ‘De Helaasheid der Zingen’ was toen nog geen sprake. “In de beginjaren brachten we ‘Café Chantant’. Dat was ook wat we deden.” Toen Dirk, Eric, Etienne, Geert, Kris, Rudy en Willy in 2010 besloten ten voordele van de slachtoffers van de natuurramp in Haïti hun formule als kroegentocht in Aalst te organiseren, kreeg de groep stilaan gestalte zoals we die vandaag kennen.

Postbodes

“Om vlot geld in te zamelen kregen we via een familielid, die kleuterjuf was, kepies van postbodes. Ideaal qua grootte om veel geld in te zamelen”, bedachten ze. De kepies bleven en toen op het overschrijvingsformulier bij mededeling de organisatie van de benefietactie moest genoteerd worden, schreef Dirk ‘De Helaasheid der Zingen op’. “Het was net de periode van de film ‘De Helaasheid der Dingen’ waarin de broers van auteur Dimitri Verhulst facteurs waren.”

Dat die film voor een groot deel vlakbij in Wanzele werd opgenomen en dat de toevallige dresscode ‘postbode’ was, maakte het plaatje compleet. “Maar voor eens en voor altijd: we zijn geen postbodes en hebben ook nooit voor de post gewerkt. Ook optreden hebben we nog nooit voor postmensen gedaan”, zet Eric de puntjes op de i. 

Op een dag schonk een weduwe ons na een optreden de kleren van haar overleden man die postbode was

Toch groeide de post-outfit jaar na jaar verder aan. “Op een dag schonk een weduwe na een optreden de kleren van haar overleden man die postbode was. Dat was emotioneel, maar mooi.” Later gaven nog meer mensen kledingstukken van postbodes. “Intussen hebben we allemaal meerdere outfits en die passen ook wel als we onze liedjesboekjes ronddelen”, knipoogt Eric.

Heel wat bekende, waaronder Danira Boukhriss Terkessidis, gingen al met De Helaasheid der Zingen op de foto en/of op het podium.
RV Heel wat bekende, waaronder Danira Boukhriss Terkessidis, gingen al met De Helaasheid der Zingen op de foto en/of op het podium.

Van AC/DC tot André Hazes

Dat ronddelen van liedjesteksten is het unieke aan hun concept. “Mensen weten meteen dat ze mogen of moeten meezingen. Niet dat het moeilijk is, want we spelen zowat alles door elkaar. Van AC/DC tot André Hazes. Als we hen met muziek kunnen meekrijgen zijn we vertrokken.” Door de jaren heen werd de setlist uitgebreid tot een tweehonderdtal nummers. “En behalve die twee keer vooraf te proberen, repeteren we nooit. Zo blijft het voor ons ook plezant.”

Amuseren blijft dan ook de kern. “We hebben zelf onze optredens beperkt. Het is een passie en een plezier dat we nog willen doen. Op die manier vermijden we dat het een sleur wordt.” Naast de beperking van optredens werken de muzikanten met een pool van ‘vervangers’. “Om wat meer vrijheid te hebben door het jaar schakelen we geregeld eens iemand anders in.” Uiteindelijk hebben al een dertigtal andere mensen met DHDZ op het podium gestaan. “Met onze kepie kennen de mensen ons toch niet echt”, lachen broers Eric en Dirk.

We spelen alle genres door elkaar, van AC/DC tot André Hazes, en dat marcheert overal

Best opvallend. Traditionele instrumenten zoals drums of piano heeft ‘De helaasheid’ niet aan boord. “We doen alles met de basgitaar en bindteksten van Dirk, mijn elektrische gitaar, een akoestische gitaar en heel wat percussie-instrumenten om de drum en piano tot leven te wekken.” Dat laat toe om op te treden voor kleine en grote groepen. “Onze optredens gaan van feestjes voor twee man en een paardenkop tot een paar duizend mensen op pakweg communie- en huwelijksfeesten alsook de Kasteelfeesten in De Panne.”

Fuifbeesten

Een vast plan hebben de zeven ‘nonkels’, waarvan Etienne omwille van gezondheidsredenen vervangen werd door Thomas, nog steeds niet. “We zijn zelf fuifbeesten en willen dat de mensen zich amuseren.” Iets dat lukt. ‘De Helaasheid der Zingen’ kent fans van alle leeftijden, treedt op voor buurtcomités, serviceclubs tot personeelsfeestjes voor chirurgen. “En onze aanpak marcheert overal.”

Wie ‘De Helaasheid der Zingen’ zelf aan het werk wil zien, moet op zaterdagavond 22 februari in Ninove zijn. Nadat de muzikanten vorig jaar bij een carnavalsgroep mee op de wagen ging tijdens een stormachtige stoet, zijn ze nu van de partij voor het eerste winterfestival ‘Straffen Toebak’ in de Ninoofse deelgemeente Appelterre. Op zondagmiddag 22 maart treedt DHDZ op ten voordele van Kom op tegen Kanker in CC Stroming Berlare en op zaterdag 15 augustus zijn de nonkels van de partij tijdens ‘Bruisend Balegem’.

Meer info op de Facebookpagina ‘De Helaasheid der Zingen’.