"Ik zou graag zijn hart nog eens horen"

OP ZOEK NAAR PERSOON DIE LEVEN DANKT AAN OVERLEDEN BROER

Arno Verhelst heeft het moeilijk met de dood van zijn broer.
Eric Flamand Arno Verhelst heeft het moeilijk met de dood van zijn broer.
De familie van Frederic Verhelst (28) uit Langemark, die om het leven kwam na een val aan zomerbar Le Jardin, is op zoek naar het hart van de man. Dat werd voor donatie afgestaan. "Ik zou het graag nog een keer horen kloppen."

Begin oktober vorig jaar maakte Langemarkenaar Frederic Verhelst een zware smak op de laatste avond van zomerbar Le Jardin in Langemark. Dat gebeurde in de Diksmuidestraat, niet ver van de uitgang van de bar. De twintiger werd met een heel zwaar hoofdletsel naar het ziekenhuis gebracht, maar hulp kon niet meer baten. Op het moment dat de jongeman hersendood werd verklaard, besloot de familie om zijn organen te doneren. Niet alleen zijn hart, maar ook darm, lever, pancreas, longen en nieren kwamen bij iemand anders terecht.

Frederic Verhelst.
Eric Flamand Frederic Verhelst.

Hoofd op borst

"Op het moment dat het er echt niet goed uitzag voor mijn broer, besloot ik om afscheid te nemen door mijn hoofd op zijn borst te leggen", aldus Arno Verhelst (18) uit Poperinge. "Zo heb ik eigenlijk zijn hartritme onthouden. Ik blijf daar echter maar aan denken. Daarom zou ik graag dat hart nog eens een laatste keer horen." Omdat te kunnen moet Arno wel weten wie het hart van zijn broer draagt. Dat is niet eenvoudig, want het doneren van organen gebeurt anoniem. Met zijn oproep hoopt Arno toch te weten te komen wie op 4 oktober het donorhart van zijn broer kreeg ingeplant. "Het hart is normaal gezien naar het universitair ziekenhuis van Leuven gegaan, die dag tussen 13 en 17 uur. Het feit dat iemand zijn hart draagt, is voor ons heel belangrijk. Mijn broer leeft nu verder in iemand anders. We zouden ook graag weten of die man of vrouw nog leeft. Als die persoon zich niet kenbaar wil maken, mag hij ons ook anoniem contacteren. Dat kan altijd via Facebook."


Arno heeft het nog altijd moeilijk met de dood van zijn broer. "Ik ben drie keer gaan babbelen met een psycholoog, maar ik vind dat ik het zelf moest verwerken, op mijn eigen manier." Arno doet dat onder meer door liedjes te schrijven. Hij speelt piano en kan dus eigen nummers componeren. "Elke song die ik maak is een pakje dat van mij afvalt."


Arno kwam heel goed overeen met zijn broer. "Zo herinner ik mij de vele mooie momenten in zijn bestelwagen. Onderweg luisterden we vaak naar muziek en hadden we goede gesprekken." Dat zijn broer zoveel werk stak in het bouwen van een huis, zal Arno altijd bijblijven. "Hij was er drie jaar aan een stuk bijna elke dag in aan het werk. Samen met zijn vriendin heeft hij er echter maar kort kunnen van genieten." Het huis zal in de familie blijven. "We zijn het nu aan het afwerken en gaan het dan verhuren", klinkt het.


Het drama is nog altijd zwaar om dragen voor Arno, zijn zussen en de rest van de familie. "Mijn zussen en ik hebben een halsketting met de vingerafdruk van Frederic en zijn asresten. Op die manier voelen we ons nog altijd verbonden met onze broer."


Arno hoopt dat eventuele daders zullen worden doorverwezen naar de rechtbank. "Omdat het om een opsporingsonderzoek gaat, krijgen we geen inzage in het dossier. Dat maakt het extra lastig. We weten niets en worden in het ongewisse gelaten." Het onderzoek, dat bijna is afgerond, zou moeten duidelijk maken of er een misdadig opzet in het spel is of dat het gaat om een kwalijke val.