100 kaarsjes voor Cecile Vansomeren

Kaartjes van de school, een serenade door het zangkoor, Ceciles dag kon niet stuk.
Jempi Welkenhuyzen Kaartjes van de school, een serenade door het zangkoor, Ceciles dag kon niet stuk.
Het rusthuis Ludinaca heeft een patent op 100-jarigen. Na Clara Eurlings die onlangs werd gevierd, was het nu de beurt aan Cecile Vansomeren. Veel volk op afdeling 1 ‘Langs de Vaart’ waar Cecile intussen woont. Iedereen wou erbij zijn.

Cecile Vansomeren bleef heel haar leven ongehuwd. Ze had een tweelingzus, waarmee ze in de Tweede Wereldoorlog vluchtte naar Trebons-sur-la-Grasse in Zuid-Frankrijk. Daar werkte ze bij boeren tot de rust in Lanaken was weergekeerd.

Hier in Lanaken hield ze de kiosk in het station open en was ze ook poetsvrouw. 

Cecile leeft graag een beetje terug getrokken, maar ‘s morgens kun je haar steevast tussen de medebewoners vinden. Haar geheim om zou oud te worden? ‘Elke dag een banaan, dan zal het wel gaan, zeker?’




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.