"Geen chemo, ik moet optreden"

JACQUES ONDANKS BOTKANKER GISTEREN OP DE PLANKEN MET TRAMSTATIONS

Jacques gisterenavond net voor het optreden, omringd door de andere groepsleden.
Henk Deleu Jacques gisterenavond net voor het optreden, omringd door de andere groepsleden.
'Jack and the Tramstations' hebben gisterenavond de tent op stelten gezet op de Ezelsfeesten in Kuurne. Dat spilfiguur Jacques Neyrinck (72) ook deze keer optrad, was allesbehalve evident. Hij is al een paar maanden aan het strijden tegen botkanker. "De chemokuur hebben we deze week gewoon uitgesteld. Ik moest erbij zijn."

Het concept is eenvoudig, maar al bijna dertig jaar erg succesvol. Twintig Kuurnenaars brengen 's maandags tijdens de Ezelsfeesten, en enkel dan, een dertigtal covers. In glitterende kostuums playbacken en dansen ze. Jack en zijn Tramstations lokken vaak meer publiek dan de bekende, en vaak veel duurdere groepen, die op zaterdag komen optreden.


Er zijn heel wat 'Tramstations' -een knipoog naar de locatie van de feesttent aan de Tramstatie- de revue gepasseerd, maar er is één constante: Jack. "Ik heb eigenlijk nooit geweten waarom het feestcomité destijds mijn naam heeft gebruikt om ons spektakel op de affiche te zetten", zegt Jacques Neyrinck. "Misschien dat ze toen al het gevoel hadden dat ik er na 30 jaar nog altijd zou aan meewerken. Dat mensen na afloop naar mij komen om te vertellen welke leuke avond we hen weer bezorgd hebben, daar doe ik het al die jaren al voor."


Alhoewel hij met ernstige gezondheidsproblemen kampt, wilde de Kuurnenaar gisterenavond toch de show stelen. "In april kreeg ik te horen dat ik botkanker heb", zegt Jacques. " 'Kanker', dat woord kreeg ik niet meer uit mijn hoofd. Ik ben twee weken volledig van de kaart geweest. Toen heb ik een knop omgedraaid: ik heb iedereen ingelicht over de situatie, en heb besloten er het beste van te maken."


Jacques begon meteen met chemo. Hij moet in totaal drie reeksen chemokuren krijgen. "We waren er op tijd bij, en mijn dokter is positief. De kanker gaat nooit meer helemaal weg, maar we zouden die wel stabiel kunnen krijgen. Het besef dat ik niet meer alles zal kunnen doen dat ik wil doen, was zwaar. Ik kan normaal niet stilzitten, nu heb ik niet meer de energie van vroeger, ik moet alles wat rustiger aan doen. Maar ik heb er mij bij neergelegd. Ik ben blij dat ik er nog ben."


De Ezelsfeesten wilde Jacques wel niet missen. En de maandagavond al helemaal niet.

Jacques blijft optimistisch: "Ik heb besloten er het beste van te maken."
Joyce Mesdag Jacques blijft optimistisch: "Ik heb besloten er het beste van te maken."

Gedachten verzetten

"We hebben vrijdag de chemo een weekje uitgesteld. Van die behandeling word ik moe en futloos . Nu moet ik de Ezelsfeesten niet missen en kan ik op de planken staan met mijn Tramstations. De dokter zegt dat ik bezig moet blijven, mijn gedachten zoveel mogelijk moet verzetten. Daar is een avond met de Tramstations, en de vele repetities die eraan vooraf gingen, ideaal voor. Ik wilde mijn maten ook niet in de steek laten, alhoewel ze het ook prima zouden kunnen zonder mij. Volgend jaar zijn we al aan onze dertigste editie toe. Ik hoop dat ik er in 2016 zal bij zijn", besluit Jacques.