"Zelfs politie noemde me champetter"

WIJKWACHTER LUC TRUYMAN GEEFT NA TWAALF JAAR FAKKEL DOOR

Gewezen champetter Luc sprak het publiek een laatste keer toe. Gerry Noens (links) volgt hem na twaalf jaar op.
Kristof Pieters Gewezen champetter Luc sprak het publiek een laatste keer toe. Gerry Noens (links) volgt hem na twaalf jaar op.
Met een krop in de keel heeft wijkchampetter Luc Truyman zijn kepie doorgegeven bij het einde van de Schellekesfeesten. Twaalf jaar lang leidde hij de festiviteiten in de wijk 't Schelleke in goede banen. "Ik droeg mijn kostuum maar drie dagen per jaar, maar ook de rest van de tijd sprak iedereen me aan als champetter, zelfs de politie", lachte Luc.

De oude visserswijk 't Schelleke in Rupelmonde staat synoniem voor traditie en folklore. Volgend jaar viert 't Schelleke de zeventigste editie van de Schellekesfeesten, maar de oorsprong van de kermis gaat terug tot 1776. Al even traditioneel zijn de wijkburgemeester en champetter die elk jaar drie dagen lang het bestuur van 't Schelleke overnemen. Jean-Pierre Van Ceulen is al vele jaren burgemeester, geflankeerd door zijn eega Nadine Brynaerts. Wijkchampetter Luc Truyman geeft na twaalf jaar de fakkel door aan Gerry Noens.


Ook Luc's echtgenote Conny heeft het voorzitterschap van het feestcomité doorgegeven. "Met spijt in het hart", geeft Luc toe. "Ik heb mijn afscheid eigenlijk al twee jaar uitgesteld, maar moet nu het doktersadvies volgen. Ik heb een spierziekte en ook mijn hart is aangetast. Bijgevolg moet ik alle stress vermijden en mag ik geen zware inspanningen meer doen. Ik zal in de toekomst het grootste deel van de tijd aan zee doorbrengen voor mijn gezondheid."

Een beeld uit de oude doos. Luc (uiterst rechts) droeg vorig jaar nog het kostuum van wijkchampetter.
Kristof Pieters Een beeld uit de oude doos. Luc (uiterst rechts) droeg vorig jaar nog het kostuum van wijkchampetter.

Ceremoniële functie

Afgelopen weekend waren Luc en Conny wel van de partij. Het koppel werd door de rest van het feestcomité en burgemeester Jos Stassen in de bloemetjes gezet voor alle jaren dat ze hun schouders onder de festiviteiten hebben gezet.


"Ik ben met de Schellekesfeesten opgegroeid", vertelt Luc. "Mijn ouders zaten in de organisatie en ik heb veertig jaar meegewerkt. Ook nu heb ik nog een handje toegestoken. Helemaal de feesten loslaten lukt duidelijk nog niet. Met Gerry is mijn kepie van champetter wel in goede handen. Ik ben blij met hem als opvolger. Het is natuurlijk maar een ceremoniële functie, maar hier in Rupelmonde krijg je toch aanzien. Zelfs de politie sprak me aan met de titel van champetter. Eén keer zagen ze me in de tuin een vuurtje stoken. De agenten lachten en zeiden dat ik als champetter toch beter moest weten. Ik droeg het kostuum slechts drie dagen per jaar, maar de titel is eigenlijk voor het hele jaar door. Ik zal het zeker missen."

Kinderdroom

Voor Gerry is het in ieder geval een kinderdroom die uitkomt. "Ik heb altijd dit kostuum al willen aantrekken. Ik moet zelfs geen nieuw kopen, want we hebben hetzelfde postuur", lacht hij. "De omstandigheden waarin Luc de fakkel moet doorgeven zijn natuurlijk niet plezant, maar ik hoop een waardige opvolger te zullen zijn. Ik heb het meteen mogen vaststellen hoe het is om als champetter rond te lopen. Iedereen spreekt me aan. Het is helemaal zoals ik het me altijd al heb voorgesteld", klinkt het fier.