"Ik lijk wel de verloren zoon die thuiskomt"

Piet Huysentruyt in de keuken van zijn tijdelijke restaurant in Kortrijk.
Foto Maxime Petit Piet Huysentruyt in de keuken van zijn tijdelijke restaurant in Kortrijk.
Likoké gaat op reis, en de wereldtournee van de sterrenzaak uit Les Vans in de Ardèche begint in Kortrijk. Piet Huysentruyt (54) kookt er tot eind november op het domein Guldenspoor aan de Leie. "De verloren zoon komt thuis", zegt de chef-kok, die als kind in Sente bij Kuurne woonde en zijn jeugd in Kortrijk doorbracht. "Ik ben fier op mijn afkomst. West-Vlamingen willen altijd de beste zijn. Ik heb dat ook."

Ben je van Kuurne of Kortrijk? Daar is discussie over.

"Ik ben geboren in Kortrijk en bracht er mijn jeugd door. Mijn ouderlijk huis bevindt zich evenwel nabij het bekende volkscafé Steenbakkerij in het dorp Sente. Meer bepaald in de Pieter Vinckestraat, op het grondgebied Kuurne. De burgemeesters van Kortrijk en Kuurne hebben dus allebei gelijk door mij te willen claimen. Mijn moeder Denise Creupelandt, 78 jaar en in Vlaanderen beroemd als bomma Huysentruyt, woont nog in het ouderlijk huis. Ik logeer bij haar, nu Likoké tijdelijk in Kortrijk zit. Ze is daar bijzonder blij mee. Kleine kanttekening trouwens: toen mijn ouders in 1960 wegvluchtten uit Congo, hebben ze eerst enkele jaren in het Oost-Vlaamse Zulte gewoond. Ze runden er een tankstation. En ik ben er gedoopt. Dus ook Zulte mag mij claimen (lacht)."

Mooie herinneringen aan je jeugd?

"Zeker weten. Zo herinner ik me mijn schooltijd in het Sint-Amandscollege (nu Guldensporencollege Kaai, red.) in Kortrijk. Iedereen had een natuurlijke angst voor pastoor Jules Lanssens, alias 'Skete'. Toen 'Skete' eens vroeg of er problemen waren, durfde ik als enige te antwoorden. 'Ik kan niet aan het urinoir', zei ik. Ze kenden me daar als 'klein Huysentruytje'. Drie dagen later was er al een trapje gemetst, zodat ook 'klein Huysentruytje' aan het urinoir kon (lacht). Ik ging ook vaak uit in Kortrijk. Zo mocht ik van mijn moeder niet naar toenmalig café De Stovebuzze, terwijl het in de realiteit mijn stamcafé was (lacht). Dat was daar pure rock-'n-roll met een muur van platen zoals van AC/DC, Deep Purple en Pink Floyd. Ik had mooie blonde krullen in die tijd. Iets waar je nu niets meer van ziet."

Voel je je West-Vlaming?

"Ik steek nooit weg dat ik West-Vlaming ben. Zo is het niet 'braiseren', maar 'stoven', om een voorbeeld te geven. Bij West-Vlamingen passen enkel topwoorden zoals werkers, commerçanten en koppigaards. En dan alleen positief bedoeld, want een koppigaard is vooral een doorzetter. Al zijn we wel vaak te bescheiden. Zo kan een Fransman meestal maar een kwart van wat een West-Vlaming kan. Maar een Fransman laat uitschijnen dat hij het duizend keer beter kan en komt daar mee weg. Laat ons als West-Vlamingen de helft van het chauvinisme van een Fransman overnemen en we zouden zo al een hele stap verder zijn."

Likoké trekt op wereldtournee. Waarom?

"Het is een commerciële zet, maar het is vooral een eerbetoon aan mijn vader (de naam Likoké verwijst naar de Congolese bijnaam van zijn vader Walter, die 19 jaar geleden op 70-jarige leeftijd overleed aan pancreaskanker, red.). Mijn ouders hadden een koffieplantage in Congo, maar verloren er alles. In Congo een tijdelijk restaurant openen tijdens de tournee, gaat niet. Het is er te gevaarlijk. Ik had er al twee keer schrik voor mijn leven. We trekken wel naar Franschhoek in Zuid-Afrika, waar we onze tournee afsluiten van 28 februari tot 15 maart 2018. Ik geef er symbolisch de urne van mijn vader een plaats om zo zijn geest terug naar Afrika te brengen. Mijn ouders waren verder wereldreizigers. Vandaar dat ik op tournee met Likoké ook andere plaatsen aandoe", aldus Huysentruyt. Die locaties zijn sterrenrestaurants La Cime in Osaka in Japan op 6 december, CasCades van de Belgische chef Nic Vanderbeeken in Ubud op Bali op 10 december en Andre in Singapore op 15 december.

Maar beginnen doet de tour in Kortrijk.

"Ik ben de verloren zoon die thuiskomt. 'Schoon dat hij dat doet', zeggen de mensen. Tof dat ze niet zeggen dat ik hier ben om poen te pakken. Er is veel tamtam rond gemaakt. Aan mij nu om het waar te maken. De keuze voor Guldenspoor, op het domein van de Kinepolis-familie Bert, was snel gemaakt. Een droomlocatie, vlak bij de Leie. Ik ken de familie Bert al lang. Joost Bert was al klant toen ik nog mijn restaurant 'Piet Huysentruyt' in Wortegem-Petegem had. Hij heeft een cinema in Nîmes, niet ver van Les Vans. En we zijn allebei fan van oldtimers. Zo reden we vorig jaar de beroemde rally voor oldtimers Mille Miglia in Italië. Hij vroeg me toen al om te komen koken op zijn domein in Kortrijk. En nu is het zover."

Komt restaurant Likoké ooit definitief terug naar België?

"Likoké hoort thuis in Les Vans. Maar ik denk wel na hoe ik de 'platte maanden' kan opvullen. Want het volk komt enkel naar Les Vans als het zomer is. Ik kijk naar Zuid-Afrika. Daar ligt de toekomst van de gastronomie. Je eet er overal lekker. En als het hier winter is, is het daar zomer. Er is nog niets concreet. Eerst de tournee evalueren en daarna nadenken. Een restaurant beginnen in het Regenboogstadion van SV Zulte Waregem? Die gesprekken sprongen af. Ik wacht op de bouw van het nieuwe stadion van KV Kortrijk", knipoogt Piet.