Pastoor op rust Jan Berghmans start petitie tegen de paus op

“Ik houd niet langer mijn mond, ook niet tegen de paus”

Pastoor op rust Jan Berghmans met zijn oproep.
VDT Pastoor op rust Jan Berghmans met zijn oproep.
Pastoor op rust Jan Berghmans wordt op 29 december 90 jaar en hij wil die speciale verjaardag vieren samen met zijn parochianen van Kortenaken. Als cadeau vraagt hij niet bijzonder veel. De petitie tegen paus Franciscus tekenen, is voor Jan voldoende. “De kerk houdt zich te veel vast aan regeltjes en wetten. Gods liefde staat boven de wet. Ik heb lang genoeg gezwegen. Het is genoeg!”

Jan Berghmans werd op 12 april 1953 priester gewijd in Mechelen. Op 31 augustus kreeg hij de benoeming van onderpastoor in Kortenaken. In 1973 werd Jan pastoor van de parochie Sint-Germanus in Miskom en vanaf 6 juni 1976 werd hij ook definitief pastoor van Kortenaken en verantwoordelijk voor twee parochies, een zware en verantwoordelijke taak, die hij met brio uitvoerde tot 2003. In 2004 kwam er definitief een einde aan zijn pastoorsambt. Pensioen of niet, hij bleef meewerkend priester in de federatie Bekkevoort zolang zijn gezondheid het toeliet. “Ook vandaag doe ik nog steeds een wekelijkse misviering op donderdag in het kapelletje in mijn woning”, zegt Jan. “En dat blijf ik doen zolang ik kan.”

In die diensten verkondigt Jan het evangelie, waarover hij ook al veel geschreven heeft. Zo bracht Jan maar liefst 25 boeken op de markt. Ook nu heeft hij er weer twee nieuwe klaar. “In mijn boeken verwijt ik de kerk dat zij geen kerk van Gods liefde meer is, maar op zoveel punten zwaar tegen Gods liefde zondigt. Daarom wil ik in onze kerk een echte revolutie beginnen in de hoop dat de kerk tot bekering komt, want dat is dringend nodig om uit haar verval en crisis te geraken.”

Liefdeloos harnas

“Ik zal misschien door de kerk veroordeeld worden tot ketter, maar in de ogen van de Heer ben ik geen ketter, dat weet ik zeker”, gaat Jan verder. “Tot mijn grote spijt ben ik te lang een ijveraar van die oude kerk geweest. Stilaan heb ik mij van dit liefdeloos harnas ontdaan. Naar aanleiding van mijn 90ste verjaardag houd ik mijn mond niet meer, zelfs niet voor de paus, en zal ik eindelijk een publieke actie opstarten. Daarin zeg ik aan onze paus dat hij niet het recht heeft om aan zijn priesters het celibaat als verplichting op te leggen. Hetzelfde zeg ik over zijn enge en bekrompen houding tegenover de menselijke seksualiteit en over zijn onbarmhartige houding tegenover euthanasie en in sommige gevallen ook voor abortus. Beslissen over leven en dood mag alleen God. Nee, God komt daar niet tussen. Dit moeten wij zelf met onze geneesheren doen maar dan samen met God. Dat is het enige goede standpunt.”

Jan vraagt aan zijn parochianen om hem te steunen in zijn strijd. “Vanuit de basis moeten we de paus onze stem laten horen. Wanneer niemand iets durft te zeggen, verandert er niets. Ik dacht mijn mening pas na mijn dood te laten publiceren, maar nu al meewerken aan de vernieuwing van de kerk is de enige goede manier om mij te gedenken.”

Wie de pastoor wil steunen, kan op zaterdag 29 en zondag 30 december terecht in zaal ’t Dorp op het Dorpsplein van Kortenaken tussen 15 en 17 uur. Daar biedt de pastoor iedereen graag een hapje en tapje aan.




6 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Patrick Van Bogaert

    Deze pastoor zou navolging moeten krijgen van vele pastoors

  • Anita Aerts

    goed gezegd, mijn stem krijg je

  • christianne bruyland

    geestelijke die kan teren op heel wat ervaring, vind dat we zijn stem moeten laten horen

  • Juliaan Van Reeth

    Een goede herder is een herder die tot inzicht komt en zijn fouten toegeeft. Alleen op die manier kan hij zijn schapen beter begeleiden. Vechten tegen het Vaticaan is nutteloos. Je kan evengoed tegen windmolens vechten. Het geluk ligt in de kleine dingen: een schouderklopje, een troostend woordje, een glimlach op het gelaat van een kind toveren en dankbaar zijn dat je die mysterieuze reis op het ruimteschip "Aarde" mag meemaken.

  • RENE LENAERTS

    Ja mijnheer pastoor, het verstand komt met de jaren. Karen Armstrong, een uitgetreden Amerikaanse non heeft ook een boek geschreven waarin ze zowat hetzelfde zegt.