"Kinderen hadden respect voor Fons"

AFSCHEID VAN GELIEFD OUD-LERAAR EN DORPSFIGUUR ALFONS HERMANS

Fons Hermans.
Foto Kos Fons Hermans.
Vandaag om 10 uur wordt er in de Sint-Martinus kerk van Kontich afscheid genomen van meester Alfons Hermans. "Ook al woonde meester Hermans de laatste jaren over de grens met Edegem, is Kontich alweer een charismatische figuur armer", zegt oud-leerling Luc Hellemans.

Alle reacties zijn unaniem lovend over Alfons Hermans als mens, als leraar en later als directeur van de gemeenteschool, nu de Abraham Hansschool. Ook de reacties op Facebook bevestigen dat Alfons een uitzonderlijk en geliefd man was.


"Zou het ook kunnen dat meester Hermans genomineerd wordt als ereburger van Kontich? Hij heeft voor mijn generatie heel wat betekend en wij hadden alle respect voor hem. Met respect voor K3, maar dat stelt in vergelijking met Fons niets voor", postte Eric Van Dessel.

Legendarisch

Alfons Hermans werd 92. "Voor velen en vooral voor de mannen van 45 en ouder, was hij een begrip: de meester van het vierde en later directeur van de school. Voor mij is hij een van de laatste legendarische figuren uit een tijd die onherroepelijk aan het vervagen is", zegt Frank. Fons Hermans was actief in veel organisaties en verenigingen van Kontich, zoals harmonie Vrede en Vermaak, de civiele bescherming en de Kring voor Heemkunde.


Een veertiental dagen geleden bracht Paul Catteeuw, voorzitter van de Erfgoedraad, Fons nog een bezoek met enkele vrienden. "Je merkte toen al dat hij sukkelde met zijn gezondheid. Maar toch hadden wij nog een hartelijke en leuke babbel. Hij had spijt dat hij niet meer naar mijn voordracht kon komen over het leven van deken Jozef Van Herck", vertelt Paul. "Fons was een leraar waar leerlingen nog respect voor hadden. Dat merkte ik toen we samen al eens een pint gingen drinken. Oud-leerlingen in het lokaal stapten spontaan naar Fons om hem te begroeten. Zijn waarde voor de gemeenschap ligt in het feit dat hij zijn ervaringen over vroeger optekende. Enkele verhalen van hem verschenen in het vaktijdschrift Volkskunde, dat in Vlaanderen en Nederland wordt uitgegeven", aldus Paul.


Frank zegt over meester Hermans dat hij de zachtste en meest humoristische mens was die hij ooit gekend heeft.

Vogelliefhebber

"Zonder verbaal of fysiek geweld, kon hij zijn autoriteit laten gelden. Hij was van veel op de hoogte. De natuur lag hem nauw aan het hart, hij was een echte vogelliefhebber. Samen met collega's zat hij vaak op velden of in een weide 'op steek', wat toen nog niet verboden was. Ik herinner mij een leuke anekdote over hem. Fons daagde ooit niet op bij een viering van 11 november. Hij zat in zijn 'vogelsteek' en was de viering rats vergeten. Maar daar had burgemeester Geens, die ook zijn schoonbroer was, geen oren naar. Fons kreeg een flinke uitbrander", vertelt Frank.


Een andere leerling van meester Hermans is Luc Verbeeck, zijn schoonzoon. "Maar van verliefdheid was er toen (op school, red.) nog geen sprake", zegt Luc. Wat Luc het meest bijblijft van meester Hermans, is dat hij naast al zijn kwaliteiten ook erg vindingrijk was. "Toen we les kregen over fruit, bracht meester Hermans een appel mee. Hij slaagde er wonderwel in om die in 23 gelijke delen te snijden, zodat iedereen de les mee kon volgen met een stukje fruit in de hand."