Knuffel voor de juf, tranen bij june

ZESTIEN KLEUTERS MEIR-SCHOOLTJE NEMEN AFSCHEID VAN ROMY (60) DIE MET PENSIOEN GAAT

Dertig jaar was ze hét icoon van het kleine Meir-schooltje in Opstal, maar gisteren stond kleuterjuf Romy (60) niet meer voor de klas. Ze is met pensioen, maar kwam de kindjes gisteren nog eens gedag zeggen. "Helemaal zonder school, dat zou ik niet kunnen." En dat de liefde nog altijd wederzijds is, bewees de mega-groepsknuffel.

Het kleuterschooltje aan de Meir in Opstal is een afdeling van de Go!-basisschool aan de Vierhuizen in Buggenhout. Zestien kinderen lopen er school. Die namen gisteren afscheid van juf Romy. Zij gaat na dertig jaar op pensioen. Op de eerste schooldag gisteren werd ze nog een keer op een dikke knuffel getrakteerd. Voor de kleine June was vooral het afscheid met haar mama moeilijk. De traantjes vloeiden rijkelijk, maar gelukkig was er juf Sandra om haar te troosten. Zij neemt samen met juf Hilde de fakkel over van juf Romy. "Het zal niet makkelijk zijn om in de voetsporen van zo'n topjuf te stappen", zeggen Hilde en Sandra. "Juf Romy, dat was het Meirschooltje. Het was een kleuterjuf van topwaarde. Ze werd door iedereen op handen gedragen. Dat lat ligt dus hoog voor ons."

Straffe madam

Na dertig jaar als kleuterjuf aan de Meir is juf Romy uitgegroeid tot een icoon voor de school. Al wil ze dat liever niet zo gezegd hebben. "Ik ben gewoon altijd graag kleuterjuf geweest", zegt ze. "Ik ben geen dag tegen mijn zin naar school getrokken, heb geen seconde afgeteld naar mijn pensioen. Het Meir-schooltje, dat was mijn thuis. Ik was er van 7.30 uur 's ochtends tot vijf uur 's avonds en altijd met veel plezier."

Haar taak was dan ook zoveel meer dan lesgeven. "Ze maakte peuters zindelijk, gaf ze te eten 's middags, legde ze te rusten en stond in voor naschoolse opvang", schetst directeur Gina Simelyn. "Kortom, ze was een enorm gedreven en gemotiveerde kracht, een straffe madam. We zien ze niet graag vertrekken, maar we gunnen haar haar welverdiend pensioen."

Al laat juf Romy de deur nog op een kier. "Helemaal zonder mijn schooltje, dat zou ik niet kunnen gewoon worden", zegt ze. "Ik kom dus nog regelmatig op bezoek en zal een handje toesteken, bijvoorbeeld bij uitstappen. Dat is het voordeel van een wijkschooltje, daar spring je al eens makkelijker binnen. En binnenkort start ook mijn kleindochter hier. Dan kom ik ze brengen. Het reilen en zeilen van de school, ik blijf het van nabij volgen."

Juf Romy herinnert zich haar eerste dag in het Meir-schooltje nog goed. "7 november 1985", zegt ze. "In die tijd waren het hier nog heel oude gebouwen. Er werd nog verwarmd met kolenkachels. Een ervan ontplofte, net toen de poetsvrouw die aan het schoonmaken was. De vrouw zat vol roet. De kindjes vonden het toen wel erg vroeg om Zwarte Piet te zien langskomen. Of die keer dat alles in de school bevroren was. Toen moesten we beroep doen op de buren om aan water te geraken. Gelukkig zijn al die toestanden ondertussen mooi van de baan."

Plankenkoorts

Meer zelfs, de lokalen van het Meirschootje zien er fris uit. Er is de voorbije zomer door vrijwilligers geschilderd en getuinierd, het eetzaaltje werd in een nieuw kleedje gestoken, de klasjes herschikt. Zo konden kinderen en juffen er gisteren met veel enthousiasme weer invliegen. "Ik kan me de plankenkoorts zo inbeelden. Dat had ik zelfs na dertig jaar nog elke eerste schooldag", zegt Romy. "Ik sliep niet goed 's nachts, overliep telkens het programma van 1 september. En zelfs nu, nu ik zelf niet meer naar school moet, speelde de start van het schooljaar in mijn hoofd", zegt Romy.

Vertrouwen in de toekomst is er zeker. "Juf Hilde en Sandra gaan dat goed doen", zegt ze. "Ik hoop alvast dat ze de kinderen meegeven wat ikzelf ook altijd erg belangrijk vond: altijd beleefd zijn, geen ruzie maken en als dat wel zo is het snel weer goed maken. En het voornaamste op school is dat kindjes zich goed voelen, dan staan ze open voor alles en leren ze het meeste bij."

De kleutertjes geven juf Romy (60) een laatste dikke knuffel. Voortaan zijn ze in goede handen van juf Sandra (l.) en Hilde (r.).
Copyright : Geert De Rycke De kleutertjes geven juf Romy (60) een laatste dikke knuffel. Voortaan zijn ze in goede handen van juf Sandra (l.) en Hilde (r.).
Groot verdriet bij de kleine June als ze afscheid moet nemen van haar mama. Gelukkig is juf Sandra er om haar te troosten.
Geert De Rycke Groot verdriet bij de kleine June als ze afscheid moet nemen van haar mama. Gelukkig is juf Sandra er om haar te troosten.