"Fijn dat ik mijn oude buren kan terugzien"

JOZEFINE NEEMT ALS EERSTE INTREK IN RUSTHUIS OP PLEK WAAR ZE HEEL HAAR LEVEN WOONDE

Jozefine Doms mocht als eerste haar intrek nemen in het nieuwe woonzorgcentrum.
Foto Lukas Jozefine Doms mocht als eerste haar intrek nemen in het nieuwe woonzorgcentrum.
Jozefine Doms (89) heeft gisteren als eerste bewoner haar intrek genomen in Residentie Paaleyck. Dat is niet toevallig: op de plek waar zich nu de oprit van het gloednieuwe woonzorgcentrum bevindt, stond namelijk een jaar geleden haar eigen woning. Jozefine verbleef tijdens de bouw in een rusthuis in Diegem. "Dit is voor mij thuiskomen", glunderde de kranige dame, die al die tijd popelde om terug te keren naar haar eigen buurt.

56 gewone kamers, 10 kamers voor herstelverblijf en 4 seniorenflats: dat krijgt Kapelle-op-den-Bos erbij dankzij Residentie Paaleyck in de Muyldermanslaan. "Dit woonzorgcentrum zorgt er nu wel meteen voor dat de gemeente haar forse achterstand qua rusthuisbedden deels wegwerkt", zegt burgemeester Edward De Wit (CD&V) die de eerste bewoner kwam verwelkomen.

Jozefine kreeg bij haar aankomst een drankje van burgemeester Edward De Wit (rechts) aangeboden.
Lukas Jozefine kreeg bij haar aankomst een drankje van burgemeester Edward De Wit (rechts) aangeboden.

Wandelingen

Die honneurs nam Jozefine Doms (89) maar al te graag voor haar rekening. Ze woonde namelijk haar hele leven in de woning die werd verkocht en vervolgens afgebroken voor de bouw van het rusthuis. "Heel mijn leven heeft zich hier op deze plek afgespeeld: ik ben hier geboren, getrouwd en mijn ouders zijn hier gestorven... Hier ken ik heel de omgeving. Elke dag zal ik hier een wandeling maken met mijn rollator. Het zal ook plezier doen om de oude buren Fons en Rosa terug te zien. In de zomer zitten zij altijd buiten te eten. Dan kan ik eens wuiven en slaan we een babbeltje. Daar kijk ik zo naar uit. Dit is terug thuis komen voor mij."


Jozefine, wiens echtgenoot een tiental jaar geleden overleed, verbleef bijna een jaar in rusthuis Woluwedal in Diegem. "In het begin zat ik daar niet met de volle goesting. Ik was net gevallen en moest drie maanden in een rolstoel zitten met drie breuken in mijn been. Ik kende daar niemand. Ik had zelfs nog nooit van Diegem gehoord... Uiteindelijk heb ik wel twee goede vrienden aan die periode overgehouden."


"De overeenkomst was dat ze zeker als eerste terug mocht komen", legt directeur Ludo Vercammen uit. "Ze stond er echt op dat ze de eerste moest zijn. 'Want het staat op mijn huis', zei ze altijd. Jozefien heeft dikwijls gebeld om te vragen wanneer ze mocht komen. Ze is ook zelf dikwijls naar de bouw komen kijken..."

Garderobe

"Het is hier echt naar mijn zin", zegt Jozefine als ze ons haar kamer laat zien. De wanorde is momenteel nog groot.


"Ik ontbreek gewoon nog wat extra lades voor mijn garderobe. Ik heb wel nog veel werk om alles in orde te brengen... Ik moest absoluut een kamer hebben aan dezelfde kant waar mijn oude woning zich bevond. Het is hier ook nummer 12, zoals mijn oude huisnummer.


Het is duidelijk dat het voor Jozefine een grote dag was. "Ik voel die adrenaline stromen. Ik ben terug thuis. Ik heb van de spanning de voorbije week slecht geslapen. Maar ik voel het: hier ga ik vannacht slapen als een roos...", lacht Jozefine.