"Fantastisch dat nonkel Jérome nooit zal vergeten worden"

DAGBOEK VAN WO I-SOLDAAT OPGENOMEN IN ONDERWIJSAANBOD

José Alliet (90), de oudste nog levende neef van Jérome, en gedeputeerde Myriam Vanlerberghe onthullen het standbeeld.
SVR José Alliet (90), de oudste nog levende neef van Jérome, en gedeputeerde Myriam Vanlerberghe onthullen het standbeeld.
Honderd jaar nadat hij terugkwam van de oorlog werd in Ingelmunster een standbeeld van Jérome Seynhaeve onthuld. Aanleiding is de samenwerking tussen de provincie en de familie Seynhaeve rond het oorlogsdagboek van Jérome.

Landbouwerszoon en Koolskampenaar Jérome Seynhaeve was soldaat in de Eerste Wereldoorlog. Vier jaar lang noteerde hij zijn belevenissen in een dagboek. Hij vertelt hoe hij vluchtte naar Frankrijk, hoe hij uiteindelijk toch aan het front terecht kwam, hoe zijn broer René en zijn neef André sneuvelden en hoe hij dat vreselijke nieuws aan de familie vertelde.

Jérome Seynhaeve.
SVR Jérome Seynhaeve.

Fragmenten

Ter gelegenheid van de onthulling van het standbeeld ten huize van Willy Platteeuw in Ingelmunster las acteur en regisseur Tom Ternest een bijzonder fragment voor uit het boek: "Van ver hoorde ik moeder roepen: 'Jongen toch, welgekomen!' We omarmden elkaar innig. Die eerste seconden gingen sprakeloos voorbij. Benauwd en met trillende stem kon moeder de vraag over haar lippen krijgen: 'Is het waar van René?' Spreken kon ik niet, maar ik knikte. Kort daarop vroeg mijn moeder ook naar André. 'Waar is hij?' Toen mijn droevige antwoord weerklonk, braken de tranen los", las Ternest. "De kapitein wilde weten waar ik de afgelopen twee dagen geweest was. 'Mijn kapitein', antwoordde ik. 'Ik ben thuis geweest bij mijn familie die ik al vier jaar niet meer gezien had. Ik ben naar mijn ouders gegaan om hen het nieuws te brengen van mijn broer René, die aan de IJzer is omgekomen.' Een volle minuut ging voorbij. Toen zei de kapitein: 'Ge kunt gaan. Maar loop geen tweede keer weg."

Blikseminslag

Het dagboek, in zes atomaschriftjes neergepend, kwam na het overlijden van Jérome in de jaren '80 terecht bij zijn neef Willy Platteeuw. "We maakten kopies van de pagina's en verdeelden die binnen onze familie. José Alliet, de oudste neef van Jérome, heeft de teksten vertaald in toegankelijker Nederlands en in 2010 raakte ik per toeval aan de praat met iemand van de provincie West-Vlaanderen", legt Willy uit. "Zo is de bal aan het rollen gegaan en vandaag maakt het dagboek van nonkel Jérome deel uit van het onderwijsaanbod in de basisscholen. Fantastisch dat zijn verhaal nooit vergeten zal worden. Wat het standbeeld betreft, twee jaar geleden is de bliksem hier ingeslagen op een oude cederboom in de tuin. Mijn echtgenote Christine besloot toen om uit dat hout een standbeeld te maken ter ere van Jérome. Vandaag, honderd jaar na zijn thuiskomst, onthullen we het."


Volgens gedeputeerde Myriam Vanlerberghe valt het belang van Jérome Seynhaeve niet te onderschatten. "We mogen nooit vergeten. Er zijn ondertussen al veel grote herdenkingen gebeurd rond de Eerste Wereldoorlog. Maar eigenlijk is de uitwerking van een educatief aanbod voor kinderen, op basis van het dagboek van Jérome, de belangrijkste realisatie. We hebben de verhalen nog gehoord van onze grootouders, maar dat geldt niet voor de generaties na ons. Dankzij Jérome zullen ook zij nooit vergeten."