Peter Ghesquière maakt kans op Oscarnominatie met kortfilm

ACTEURS MET SYNDROOM VAN DOWN SPELEN HOOFDROL

Peter Ghesquière op de filmset van 'Downside Up', over een wereld waarin iedereen het syndroom van Down heeft.
Jo Voets Peter Ghesquière op de filmset van 'Downside Up', over een wereld waarin iedereen het syndroom van Down heeft.
Regisseur Peter Ghesquière (37), afkomstig uit Ieper, behaalde afgelopen zondag niet voor het eerst een prijs met een van zijn filmprojecten. Zij nieuwste prent Downside Up, een kortfilm met mensen met het syndroom van Down, komt in aanmerking voor een Oscarnominatie. "Maar zover zijn we nog niet, hoewel ik heel tevreden ben met de aandacht die mijn film nu krijgt", klinkt het.

De kortfilm Downside Up van Peter Ghesquière viel afgelopen zondag op het twaalfde Show Me Shorts Film Festival in Nieuw-Zeeland in de prijzen. De film won in de categorie beste internationale film en is daarmee meteen in de running voor een Oscarnominatie. Omdat het festival op het einde van het jaar valt, komt het pas in aanmerking voor de Oscars in 2019.

Tien prijzen

Downside Up ging vorig jaar in première op het Internationaal Kortfilmfestival van Leuven. Ook daar was het meteen raak en rijfde de prent onder meer de Humo Award binnen.


In totaal staat de teller nu op tien prijzen. De regisseur toont met zijn film een wereld waarin iedereen het syndroom van Down heeft. Op een bepaald moment wordt een jongen geboren die 'anders' is. We zien een dokter die in een onbegrijpelijke taal uitlegt wat er aan de hand is met de 'abnormale' jongen. De jongen, Eric genoemd, komt in conflict met zijn 'anders' zijn. Het blijkt dat hij een chromosoom mist. De jongen groeit op, maar voelt zich uitgesloten. Eric wil 'normaal' worden, tot blijkt dat hij wel zaken kan doen die anderen niet kunnen.

Derde film

Peter Ghesquière is afkomstig uit Ieper, maar hij woont sinds een jaar of vier in Melle, bij Gent.


"Toen ik jong was, ben ik vaak op kamp geweest met mindervalide jongeren en kinderen met het syndroom van Down. Ik heb daar altijd een leuk contact mee gehad. Al zoekend naar ideeën voor een film moest ik daaraan terugdenken en vond ik meteen een aanknopingspunt." Voor Peter is het niet zijn eerste kortfilm. "Toen ik in 2005 mijn diploma behaalde aan de filmschool, ben ik met mijn afstudeerproject (Schijn van de maan, nvdr.) in Cannes beland. Wat op zich natuurlijk heel fijn was. Ik deed daarna wat kleine projecten, maar met steun van de Vlaams Audiovisueel Fonds is het nu de derde film."

Groot publiek bereiken

Het feit dat zijn kortfilm nu in aanmerking kan komen voor een Oscarnominatie, doet de regisseur wel iets. "Als de film inderdaad opgepikt wordt en veel festivals aandoet, dan bereik ik meteen een groot publiek. Binnenkort is er wel een klein festival in Berlijn en daar zal ik proberen naar toe te gaan." Peter blijft met zijn voeten op de grond. "De aandacht die mijn film nu krijgt, kan een hulp zijn voor de toekomst. Maar er zijn natuurlijk heel veel Belgische regisseurs die een film willen maken, dus blijft het moeilijk." Van zijn kortfilms alleen kan Peter niet leven. "Ik werk ook als regieassistent. Dat betekent dat je een beetje de coördinator van de filmset bent en op die manier leer je natuurlijk wel veel. Het is een toffe job en ik zou er zeker niet mee willen stoppen, maar wat meer regisseren zou wel leuk zijn." Momenteel is Peter al begonnen met schrijven aan een nieuwe speelfilm.