Open Bedrijvendag biedt een unieke blik achter de schermen in de gevangenis van Ieper

De bezoekers bezochten onder meer het atelier waar gedetineerden elke weekdag een aantal uren mogen werken.
Henk Deleu De bezoekers bezochten onder meer het atelier waar gedetineerden elke weekdag een aantal uren mogen werken.
75 bezoekers beleefden zondag een topdag: dankzij Open Bedrijvendag kregen ze een unieke blik achter de schermen van de gevangenis in Ieper. Ze bezochten onder meer het atelier waar gedetineerden elke weekdag een aantal uren mogen werken. “Een dag als vandaag is ideaal om het negatieve imago dat het gevangeniswezen vaak heeft, wat op te poetsen”, zegt Tine Verhenne.

Het personeel moest veel mensen teleurstellen die op goed geluk naar de gevangenis van Ieper waren getrokken voor een bezoekje achter de schermen. “In tegenstelling tot vele andere deelnemers aan Open Bedrijvendag kan je hier niet de hele dag vrij in en uit lopen”, zegt Tine Verhenne, verantwoordelijke binnen de gevangenis van Ieper. “Logisch ook, het blijft hier tenslotte een gevangenis, en de veiligheid blijft hier nog het allerbelangrijkste. We hadden maar 75 beschikbare plaatsen. Die mensen moesten allemaal op voorhand inschrijven, zodat we hen op voorhand konden natrekken en hun bezoek ook officieel konden registreren. Sommige mensen reageerden zelfs kwaad toen ze hoorden dat ze er echt niet in mochten zonder inschrijving.”

Gevangenisplunje

Bezoekers moesten bij aankomst allemaal door de metaaldetector en handtassen werden gescand. Gsm’s mochten absoluut niet mee naar binnen, die worden beschouwd als hulpmiddelen waarmee gedetineerden zouden kunnen ontsnappen.

Cipier Els nam de bezoekers mee op sleeptouw, in drie shifts. Eerste stop: de plek waar gedetineerden aankomen voor hun verblijf in de gevangenis. “Hier krijgen ze hun basispakket, met onder meer tandpasta, een tandenborstel, handdoeken, een gamel enzovoort. Vóór ze naar hun cel worden gebracht, nemen ze hier ook eerst een douche. Hun aankomst hier is vaak confronterend, want het is ook hier dat ze hun burgerkledij afgeven en hun gevangenisplunje aantrekken.”

Bezoekers trokken daarna naar de ontspanningsruimtes. Gevangenen kunnen er fitnessen, boeken ontlenen in de bibliotheekruimte, opleidingen volgen in het klaslokaal, sportwedstrijdjes organiseren in de polyvalente zaal en zich creatief uitleven in het crea-atelier. Door het raam van dat crea-atelier konden de bezoekers de buitenruimte zien, waar gedetineerden elke dag even buiten kunnen.

Raf Lagrou was een van de gelukkigen die een bezoek wist te scoren. “Ik ken iemand die hier werkt en ik had haar al een tijdje gevraagd het mij te laten weten als ze ooit eens bezoek zouden toelaten. Ik was erg benieuwd hoe het er zou uitzien. Ik wist niet goed wát ik moest verwachten, maar dat hier zoveel ruimtes zijn voor ontspanning, had ik niet meteen gedacht.”

Overbevolking

De cellen zelf, die konden bezoekers niet bekijken. “We hebben hier een capaciteit van 115 gedetineerden”, zegt cipier Els. “Maar er zijn overal in Vlaanderen plaatsen te kort, dus we zitten vaak boven dat aantal. Met meer dan 120 zijn ze hier vandaag. Er is dus geen enkele cel vrij die we kunnen tonen, en omwille van de privacy laten we geen cellen zien waar mensen in verblijven.” Bezoekers kregen wél even een blik gegund in de gang, waar je een overzicht hebt over de drie verdiepingen met aan beide kanten cellen.

De volgende stop: het atelier waar een 30-tal gedetineerden elke werkdag aan het werk is. In alle Belgische gevangenissen samen zijn elke dag ruim 4.000 gedetineerden aan de slag. In opdracht van externe bedrijven voeren ze een brede waaier aan opdrachten uit. “Die activiteiten zijn ondergebracht onder de bedrijfsnaam ‘Cellmade’”, legt Tine Verhenne uit. “Het is eigenlijk Cellmade die deelneemt aan Open Bedrijvendag. Waarom? Omdat we enerzijds wat naambekendheid willen, zodat nog meer bedrijven aan ons denken om wat van hun werk aan uit te besteden”, klinkt het.

Negatieve imago

“Anderzijds omdat we het negatieve imago dat er soms heerst rond het gevangeniswezen wat willen oppoetsen. Mensen zeggen wel eens ‘dat ze hier echt op hotel zitten’ of ‘dat ze die beter zouden opsluiten en de sleutel zouden weggooien’. Projecten zoals Cellmade zijn noodzakelijk om gedetineerden een zinvolle tijdsbesteding te geven. Dat is belangrijk, wil je hen met een juiste instelling terug op de maatschappij loslaten.”

In het atelier zagen de bezoekers gedetineerde Paul aan het werk, die sinds een maand vastzit in Ieper wegens passionele moord. “Ik heb me meteen opgegeven om hier wat te kunnen werken”, legt hij uit. “Mijn dag is op die manier wat gebroken en ik hoef niet op die muren te kijken de hele dag. Ik ben heel blij dat dit mogelijk is. Ik had zelf ook nooit verwacht dat ik ooit nog in een gevangenis zou terechtkomen.”

De gedetineerden die er werken, krijgen een vergoeding waarmee ze enkele extra’s kunnen betalen binnen de gevangenis. De opbrengst van Cellmade gaat naar de organisatie van opleidingen in de gevangenis.




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.