Exclusief voor abonnees

Commonwealth War Graves Commission: “Onderhoud is meer dan zomaar gras maaien. Zo moet het gras precies 81,3 centimeter lager liggen dan de top van de grafsteen”

Jos Victoor is tuinbouwopzichter en onderhoudt de begraafplaatsen van CWGC. “Het gras moet precies 81,3 centimeter lager liggen dan de top van de grafsteen.”
Henk Deleu Jos Victoor is tuinbouwopzichter en onderhoudt de begraafplaatsen van CWGC. “Het gras moet precies 81,3 centimeter lager liggen dan de top van de grafsteen.”
De afgelopen vier jaar leverde de Commonwealth War Graves Commission (CWGC) een grote bijdrage tot het slagen van de herdenkingsplechtigheden rond 100 jaar Eerste Wereldoorlog. De organisatie zorgt ervoor dat haar begraafplaatsen en monumenten er piekfijn bijliggen en dat niet alleen voor koninklijk bezoek, maar voor iedereen die een oorlogsbegraafplaats of -monument bezoekt. De commissie is actiever dan ooit, maar het vele werk blijft een beetje onzichtbaar voor het grote publiek. Wie zijn de mensen achter de CWGC en wat doen ze precies? Een belangrijke afdeling binnen de commissie is het ‘hort departement’ of de tuinbouwafdeling. “De mensen denken vaak dat onze job enkel gras afrijden is, maar het is veel meer dan dat.”

Wereldwijd telt de Commonwealth War Graves Commission 850 tuiniers. Een van hen is Ieperling Jos Victoor (63), die al 41 jaar – op een kleine onderbreking na – bij de commissie werkt. De tuinbouwopzichter onderhoudt de begraafplaatsen en superviseert het personeel. Jos begon bij de commissie in de jaren ’70. “Na mijn humaniora trok ik naar Gent om ergotherapie te studeren. Ik zat echter een beetje te weinig tussen de boeken”, knipoogt hij. Victoor ging dan maar op zoek naar werk, toen geen simpele onderneming. “Er heerste een economische crisis. Op een bepaald moment kreeg ik de kans om bij de commissie iemand te vervangen die ziek was. Ik kende niets van tuinbouw, maar ik nam de tijdelijke job aan omdat ik graag in de buitenlucht wou werken. Zo ben ik hier begonnen, als ongeschoolde tuinman.” 

Hogerop geraken

Op zijn eerste dag ging Jos al de mist in. “Ik trok Engels gras uit de grond omdat ik dacht dat het onkruid was (Engels gras of Armeria Maritima is een grassoort dat als bodembedekker wordt gebruikt, nvdr). Ik had dat beter niet gedaan, maar ik ben toch mogen blijven", lacht Victoor. Na een jaar kreeg hij de kans om bij de boomploeg te gaan werken. Na nog eens drie jaar veranderde de Ieperling weer van afdeling. Hij werd hoofdhovenier in Wallonië. Jos was de eerste niet-Brit die ‘head gardener’ werd. “In die dagen was het niet zo makkelijk om als Belg hogerop te geraken. Ik had het geluk dat ik vlot Engels sprak.” Nog eens drie jaar later kreeg Jos de kans om terug te keren naar Ieper als ‘senior head gardener. “Dat was toen voor mij het plafond. Hogerop kon ik toen niet.”

Dit artikel is exclusief
voor abonnees.

Word ook abonnee en lees onbeperkt alle artikels. Meer dan 200.000 mensen gingen je voor.

  • Slechts €6,95 €4,95 per 4 wekenGeniet 1 jaar van deze voordelige prijs
  • Lees 4 weken gratisEn krijg onbeperkt toegang tot alle artikels
  • Stop wanneer je wilOok tijdens jouw proefperiode
Lees 4 weken gratis



Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.