Jeanne woont al 102 jaar in Hove

JOANNA BENS KRIJGT TITEL VAN EREBURGER VAN GEMEENTE

Jeanne met haar huwelijksfoto.
Foto De Freine Jeanne met haar huwelijksfoto.
De 102-jarige Joanna 'Jeanne' Bens krijgt binnenkort de titel van ereburger van de gemeente Hove. Dat besliste de gemeenteraad eerder deze week. 'Jeanne van den trappenmaker', zoals haar bijnaam luidt, woonde nooit op een andere plaats dan in Hove. "Ik woon graag in Hove maar het verlies van mijn dochter bezorgt me veel verdriet", zegt Jeanne.

Jeanne ziet niet goed meer en is hardhorig maar over haar verleden kan ze nog een mondje meepraten. "Eigenlijk is mijn bijnaam 'Jeanne van den trappenmaker'. Mijn man maakte vroeger trappen. Hij had een atelier in de Van Dijckstraat in Mortsel. Maar voor klanten in Hove maakte hij ook veel trappen", geeft ze aan.


Zelf werkte Jeanne gedurende 38 jaar in Mortsel. "Ik poetste in een heel groot huis in de wijk Luithagen. Dat was een gebouw voor negen gezinnen. Het was hard werken zeker wanneer ik alle trappen onder handen moest nemen. Maar ik was wel een beetje mijn eigen baas. Ik wist wat ik moest doen en wanneer. Ik heb nooit commentaar gekregen op mijn werk. Meestal werkte ik er halve dagen want thuis moest ik uiteraard ook voor 'onze pa', mijn man, zorgen. Ik heb echter tot mijn 79 jaar daar gewerkt. Toen vroeg mijn dochter om te stoppen."

Spek met eieren

Haar man was Louis Vranken. In 1923 huwden ze. "Ik kwam eigenlijk uit een arme familie en dan heb ik ook nog eens de oorlog van '40-'45 bewust meegemaakt. In die periode heb ik mijn man zeven maanden niet gezien. Tijdens zijn periode in het leger zat hij in Fort 4 van Mortsel. Hij kon dus iedere avond naar huis komen om te overnachten. Maar toen brak de oorlog uit en moest hij snel binnen zijn. Op een moment vernam ik gedurende veertien dagen geen nieuws van hem. Hij was afgevoerd naar Kamp 1 tegen de Russische grens. Gelukkig kon hij er voor een boer werken waar hij goed werd verzorgd. Hij schreef dat hij iedere dag spek met eieren kreeg. Maar andere kleren waren er niet. Toen ik hem een aantal maanden later aantrof op de tram in Mortsel, had hij nog steeds zijn uniform aan van voor zijn vertrek. Zo konden we natuurlijk niet naar zijn ouders waardoor we zijn kleren meteen hebben opgestookt. Maar we waren zo gelukkig dat we elkaar terug vonden."

Spoor

Jeanne werd in 1914 geboren. De straat van haar ouderlijk huis weet ze niet precies meer maar het was aan het spoor. Ze kende nog verschillende woningen maar ze woonde een lange periode in het centrum van Hove in de Van Hemeldonckstraat. "Vroeger noemde dat nog de Veldkantvoetweg. Het was een smal straatje waar ik heel graag woonde. Maar op een gegeven moment brak ik mijn heup bij een val. Toen ben ik bij mijn dochter Anita gaan wonen. Ik had wel veel spijt dat ik mijn huisje daar moest verlaten."


Zo belandde ze in de Nieuwstraat waar ze nog steeds woont en de klok rond huishoudhulp krijgt. "Ik ging veel dansen en op vakantie naar Spanje met Anita. Ondertussen is ze overleden aan kanker. Dat doet me heel veel verdriet. Ik had maar één kind. Iedere dag ga ik langs het kerkhof. Later zal ik bij haar worden bijgezet als ik sterf", mijmert een geëmotioneerde Jeanne.


Toch wacht haar eerst nog een huldiging. "Ik vind het wel plezant dat de gemeente aan mij denkt. Maar officieel weet ik nog van niets hoor", besluit Jeanne.