Bokrijk wou het niet, maar laatste inwoner van ‘Hoeve Mieneke’ is nu toch tevreden: “ons huisje uit 1870 is gered”

Opening van Hoeve Mieneke op Kelchterhoef. Jaak Beertens, de kleinzoon van de laatste pachtster.
Benoit De Freine Opening van Hoeve Mieneke op Kelchterhoef. Jaak Beertens, de kleinzoon van de laatste pachtster.
Het had niet veel gescheeld, of ‘Hoeve Mieneke’ uit Houthalen-Helchteren had vandaag niet meer bestaan. Na de laatste winters was het gebouw er immers bijzonder slecht aan toe. Een verhuis naar Bokrijk was even een optie, maar die ging uiteindelijk niet door. De gemeente besloot dan 300.000 euro te pompen in één van de laatste authentieke lemen hoeves van Limburg. Kleinzoon Jaak Beertens (76) van ‘Mieneke’ is bijzonder opgelucht. “Mijn geboortehuis is gered. Oef.”

“Ja, de afbraak was een optie,” zegt schepen van toerisme Jef Verpoorten (CD&V). “Het dak aan de achterzijde was al ingestort. En er waren ook juridische problemen: bij een volledige instorting mochten we als gemeente zelfs niet meer renoveren. Maar zo ver is het niet gekomen. Gelukkig, want het is nipt geweest. Dit huisje is niet alleen in Houthalen-Helchteren bekend, maar doet in heel Vlaanderen bij veel mensen een belletje rinkelen.”

Opening van Hoeve Mieneke op Kelchterhoef.
Benoit De Freine Opening van Hoeve Mieneke op Kelchterhoef.

Paard en kar

Het ligt dan ook midden in het recreatiegebied Kelchterhoef. Misschien dateert het zelfs van 1832, want in een balk stond die datum te lezen. Maar mogelijk gaat het ook om een balk, die eerst nog in een ander huisje gehangen heeft. “Ik ben hier alleszins als laatste inwoner geboren,” kijkt Jaak Beertens (76) terug. “Ja, toen was het natuurlijk heel anders. Alles ging nog met paard en kar in de buurt, en vandaag staat de hoeve nog steeds midden in de natuur. Mijn grootmoeder Philomena Beertens (1883-1956) woonde nog in deze boerderij toen ik geboren werd, samen met mijn ouders. Philomena stond in heel het dorp bekend als ‘Mieneke’, vandaar dus de naam van de hoeve. Er was een koeienstal, een waterput en een groentetuintje. Naar de winkel gaan? Dat was helemaal niet nodig. Alles wat we nodig hadden was aanwezig. Ik moet ongeveer negen jaar geweest zijn, toen we verhuisden naar een stenen woning.”

Toeristisch begrip

Na de dood van Philomena werd de hoeve midden in Kelchterhoef even een kampplek voor de Chiro en de KSA. Groepen uit heel Vlaanderen kwamen in het lemen huisje van de familie Beertens logeren. Nadien ontdekte een horeca-uitbater de unieke locatie. Duizenden ijsjes zijn er gelikt en evenveel frisse pintjes werden er getapt. Hoeve ‘Mieneke’ werd een toeristisch begrip in Midden Limburg.  Maar in de jaren negentig bleek de toestand van de hoeve te erg. Alle pogingen om er iets nieuws van te maken, draaiden op niets uit.

“Ik had erg veel spijt toen ik zag hoe mijn geboortehuisje zo vervallen raakte,” zegt Jaak Beertens. Mijn moeder is begin dit jaar gestorven. Zij heeft het niet meer mogen meemaken. Maar dit weekend ging de gerenoveerde hoeve weer open. Met dank aan de gemeente. Ja, dat doet mij toch wel iets,” zegt kleinzoon Jaak Beertens. “Als mijn grootmoeder van hierboven toekijkt moet ze waarschijnlijk enorm lachen, en blij zijn. Dat was typisch voor haar: altijd vrolijk zijn. Dat mag ook wel, nu ons huisje gered is.”

Opening van Hoeve Mieneke op Kelchterhoef.
Benoit De Freine Opening van Hoeve Mieneke op Kelchterhoef.



Reacties

Alle reacties zijn welkom zolang ze voldoen aan de do's en don'ts die je hier kan terugvinden: gedragsregels. Elke dag ontvangen wij duizenden reacties, het kan enkele uren duren voor jouw reactie wordt geplaatst. Wordt jouw reactie afgekeurd dan werd er geoordeeld dat deze onze gedragsregels schendt.