't Vleesboerke viert 40-jarig bestaan

FAMILIEBEDRIJF ONDANKS PORTIE PECH UITGEGROEID TOT BEGRIP BIJ KEMPENSE HORECAZAKEN

De huidige zaakvoerders Mario en Peggy Vleugels tijdens de feestelijkheden voor het 40-jarig bestaan van de zaak.
Maria De La Cruz De huidige zaakvoerders Mario en Peggy Vleugels tijdens de feestelijkheden voor het 40-jarig bestaan van de zaak.
't Vleesboerke bestaat 40 jaar. In 1976 ontstond het als leverancier van frituursnacks. Nu is het familiebedrijf na heel wat miserie - een zware brand en het overlijden van de stichter - uitgegroeid tot een horeca-imperium met Agora Culinair als modernere naam. Zo'n 110 werknemers brengen dagelijks een aanbod van 12.000 verse producten tot bij de horecazaken in onze regio.

Elke Kempenaar is ongetwijfeld op de baan al eens een vrachtwagen van 't Vleesboerke/Agora Culinair tegengekomen. Wekelijks belevert het familiebedrijf dan ook duizend tavernes, restaurants en broodjeszaken binnen een straal van 60 kilometer rond Herentals. Tot een paar jaar geleden reden de vrachtwagens enkel naar frituren, want zo is 't Vleesboerke 40 jaar geleden ook gestart. Roger Vleugels, de vader van huidig zaakvoerder Mario Vleugels, richtte de zaak op in Herentals. Niet in een pand, maar wel klein en bescheiden in de garage van zijn woning. Pas in 1979 begon hij een echte groothandel in de Waterloostraat.

DIEPTEPUNT: 11 april 1996 | Het absolute dieptepunt van de zaak: de grote brand die het bedrijf volledig in as legde.
Repro-De la Cruz DIEPTEPUNT: 11 april 1996 | Het absolute dieptepunt van de zaak: de grote brand die het bedrijf volledig in as legde.

Rechterarm verlamd

"Maar eigenlijk werd de basis voor 't Vleesboerke al veel vroeger gelegd", weet Mario Vleugels. Grootvader Frans Vleugels begon na de oorlog met Vleeswaren Vleugels. "Elke ochtend reed hij door weer en wind met zijn fiets naar de toenmalige vleeswarenfabriek Vanreusel in Geel. Daar kocht hij allemaal charcuterie, zoveel als hij in de mand op zijn fiets kon vervoeren." Vervolgens reed grootvader Frans langs bij alle slagers in Herentals om vers vlees te leveren. Zijn zonen Roger en Walter begonnen rond hun 16de al mee te helpen omdat Frans zelf aan een spierziekte leed. "Mijn grootvader bleef maar doorzetten ondanks zijn ziekte. Zo herinner ik mij de verhalen nog dat hij achter het stuur van zijn bestelwagen zat, maar dat onze pa of nonkel Walter op zijn bevel moesten schakelen omdat zijn rechterarm verlamd was. In die tijd ging dat allemaal nog (lacht)", zegt Mario.


In 1976 besliste de familie Vleugels om de activiteiten op te delen. Walter bleef verder gaan met de charcuterie en Mario's vader Roger legde zich toe op frituursnacks en startte met 't Vleesboerke. "De kleine buurtwinkels met charcuterie begonnen te verdwijnen door de komst van supermarkten, maar de frituren begonnen toen net op te komen en daar wilde onze pa zich op toeleggen. Hij had een gat in de markt gevonden", vertelt Mario. De zaken gingen goed en het assortiment werd steeds groter. In 1984 opende 't Vleesboerke een winkel in de Glasstraat zodat voor het eerst ook particulieren vleeswaren konden kopen van de familie Vleugels. Maar vader Roger werd op zijn 42ste ernstig ziek en overleed in 2003 op zijn 59ste. Mario was slechts 18 en moest kiezen: de zaak overnemen of studeren. "Noodgedwongen ben ik in de zaak gestapt. Ik ben ondertussen 47 jaar en ik heb nog geen seconde spijt van gehad van mijn keuze op zeer jonge leeftijd", zegt Mario. Zijn zus Peggy (44) vervoegde hem in 1988 voor het financiële gebeuren.


Om de concurrentie de baas te kunnen, richtte Mario Resto-Frit op, een samenwerking met 13 familiebedrijven uit dezelfde sector. Zo kon Mario in 1994 onder meer de Smullbox lanceren, een samenwerking met het toen nog kleine bedrijfje rond Samson en Gert. 't Vleesboerke zat terug op de rails en zag het groots, maar werd op 11 april 1996 alwéér geconfronteerd met pech: het hele bedrijf brandde af. Geen seconde zat de familie bij de pakken neer. "Toen de brandweer nog aan het nablussen was, hadden wij al een soort crisiscentrum in de living van onze ouders geïnstalleerd", zegt Mario. "We kochten snel een paar computers en begonnen op volle kracht aan de heropbouw. Slechts 24 uur na de verwoestende brand hadden we al een tijdelijk huurpand gevonden. Gemakkelijk was dat allemaal niet, maar omdat wij nog maar een vijftiental werknemers hadden, was onze band zo familiair dat Peggy en ik enorm veel steun kregen."

Zoek de tien verschillen! De huidige vrachtwagen oogt net iets moderner.
Repro Maria de la Cruz Zoek de tien verschillen! De huidige vrachtwagen oogt net iets moderner.

Agora Culinair

Aan de Grensstraat opende 't Vleesboerke in 2000 een nieuw bedrijf en nam het Vleeswaren Walter Vleugels over. Ondertussen wil de familie Vleugels zoveel mogelijk over Agora Culinair - de naam die in 2006 werd gelanceerd en waaronder in 2013 een gloednieuwe winkel geopend werd aan de Atealaan als vervanger van de snackshop - spreken in plaats van over 't Vleesboerke omdat het aanbod fors is uitgebreid. De opvolging is ook al verzekerd. "Mijn zoon van 14 zegt nu al dat hij later graag bij papa in de zaak wil werken, en ook mijn dochter van 16 is geïnteresseerd." Gisteren gaf het familiebedrijf een groot feest voor alle klanten als bedanking.

Repro Maria de la Cruz