Na 9 jaren nog steeds geen assistentiebudget voor tiener met beperking

Open brief van papa naar minister wordt massaal gedeeld op Facebook

Janosch en zijn papa Gert
Marc Aerts Janosch en zijn papa Gert
Het gezin Dupont uit Heist-op-den-Berg wacht al 9 jaar op een Persoonlijk Assistentiebudget (PAB), geld dat het gezin kan besteden aan bijstand voor hun 14-jarige zoon Janosch. Aan het begin van deze maand ontving het gezin wederom slecht nieuws. Vader Gert schreef daarom een open brief naar minister Jo Vandeurzen (CD&V), die ondertussen al meer dan 2.000 keer werd gedeeld op Facebook.

Janosch heeft een niet-aangeboren hersenletsel, na een zuurstoftekort bij zijn geboorte. Zijn familie heeft daarom recht op een jaarlijks Persoonlijk Assistentiebudget, dat kan uitbesteed worden aan onder andere assistentie bij huishoudelijk taken, het wassen en aankleden van Janosch of pedagogische ondersteuning. “Voor mijn zoon Janosch is er een Persoonlijk Assistentiebudget aangevraagd op 11 december 2009, tevens de startdatum van de wachttijd. Hij was toen vier jaar oud. Twee weken geleden vierde hij zijn veertiende verjaardag. Dat betekent dat we eind 2019 afstevenen op tien jaar op de wachtlijst. Janosch viert graag verjaardagen, maar dit nakend jubileum smaakt toch wel bijzonder wrang”, zegt zijn vader Gert (51 jaar).

Begin dit jaar bleek er dan toch goed nieuws te zijn. De toezeggingscriteria voor het PAB werden uitgebreid. Gezinnen die al lang op de wachtlijst staan, zouden zo eindelijk een budget ontvangen. Eind goed, al goed? Niet voor de familie Dupont. “Blijkbaar is negen jaar niet lang genoeg. Op de website van de minister staat nochtans dat het persoonlijk assistentiebudget toegankelijk wordt voor kinderen en jongeren die langer dan 2 jaar wachten. Vermits 9 jaar, volgens mijn bescheiden mening deze termijn 4,5 keer overschrijdt, kan ik niet anders dan vaststellen dat er ergens een fout is gebeurd.”

Gert schreef daarom een brief naar de minister, maar een duidelijk antwoord kwam er niet. “Als antwoord op mijn brief kreeg ik de boodschap dat het antwoord wel even op zich zou kunnen laten wachten. Ik werd tevens bedankt voor mijn begrip. Onnodig te vermelden dat ik dit begrip niet langer kan opbrengen. Wij hebben altijd netjes onze beurt afgewacht, maar dit was de druppel”, vertelt Gert, die daarom zijn brief online publiceerde. “Mijn vrouw werkt halftijds, ikzelf werk als freelancer en neemt nu minder jobs aan om voldoende tijd voor Janosch te kunnen vrijhouden. Ik kan zeker begrijpen dat er gezinnen zijn die het misschien nog harder nodig hebben dan wij of waar één ouder de zorgen op zich moet nemen, maar als je er na negen jaar al niet bij bent... Ik hoop dat deze open brief via Facebook zijn effect zal hebben. Niet alleen voor Janosch maar ook voor de nog zo’n slordige 1.500 kinderen en jongeren die samen met hem op deze wachtlijst staan.”

“Hoe erg het ook is: dit gezin is geen uitzondering”, reageert Kim Vercruysse, communicatieverantwoordelijke van bijstandsorganisatie Onafhankelijk Leven vzw. “Er zijn gezinnen die al sinds 2005 wachten op een PAB, een bedrag dat tussen de 10.000 en 45.000 euro per jaar ligt. Er zijn jaren geweest dat er amper twintig PAB’s werden toegewezen. Vorig jaar waren het er 250, voor 2019 staan er 300 op de planning. Een serieuze stijging, maar nog steeds een druppel op een hete plaat. Vandaar dat wij ook streven naar een afdwingbaar recht. Gezinnen die recht hebben op een PAB zouden dat ook juridisch moeten kunnen afdwingen, in plaats van jaren te wachten.” Op het kabinet van de minister kon niemand ons vandaag te woord staan.

De open brief van papa Gert: 

Geachte Heer Vandeurzen,

Mag ik u langs deze weg vriendelijk, doch met aandrang, wijzen op een kleine fout. Een fout, hetzij in een brief, ons zopas toegestuurd vanuit de dienst Jongerenwelzijn, hetzij een fout op uw website.

We beginnen met de brief die we ontvingen en waarin we met grote vreugde konden lezen dat de criteria om een PAB te ontvangen zijn uitgebreid en dat je vanaf 2019 dus ook PAB kan ontvangen als je al lang op de wachtlijst staat. Jochei! Dat was mijn eerste reactie want mijn zoon prijkt ruim 9 jaar op deze vermaledijde wachtlijst. Helaas sloeg deze vreugde snel om in stomme verbazing toen ik in de volgende regel kon vernemen dat mijn zoon toch alweer uit de boot valt. Blijkbaar is 9 jaar niet lang. Ik geef toe,’lang’ is een relatief begrip: anderhalf uur wachten aan de operatiekamer wanneer je kind wordt geopereerd lijkt eindeloos veel langer dan het anderhalf uur durend concert van Kapitein Winokio waar Janosch zo van geniet. Tijd om uit te vissen hoe lang de ‘lang’ uit de brief dan wel nog zou kunnen duren.

Dat antwoord vond ik al snel terug op uw website: www.jovandeurzen.be. Ik citeer even het betreffende fragment: “Het persoonlijk assistentiebudget wordt zo toegankelijk voor 3 groepen: de meest acute situaties, de kinderen en jongeren die in een MFC verblijven met een vraag naar PAB en de kinderen en jongeren die langer dan 2 jaar wachten.”

Volgens u, onze bevoegde minister, is ‘lang’ is dus langer dan 2 jaar. Vermits 9 jaar, volgens mijn bescheiden mening deze termijn 4,5 keer overschrijdt kan ik niet anders dan vaststellen dat er ergens een fout is gebeurd: hetzij op uw website in uw definitie van ‘lang’, hetzij door de dienst Jongerenwelzijn die de data op het dossier van mijn zoon verkeerd geïnterpreteerd heeft.

Ik reken er dan ook op dat deze fout zo snel mogelijk wordt rechtgezet. Hopend u op een positieve manier van dienst te zijn geweest wacht ik geduldig op een al even positief antwoord van uwentwege.

Met vriendelijke groet,

Gert Dupont




4 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Claire Vanoppen

    Niemànd krijg dat bij terugwerkende kracht terug betaalt dat zou fijn zijn en ook voor mijne zoon, maar zo zot zijn ze niet!!!!

  • Roger Gilis

    Hopelijk krijgt hij nu zijn PAB met terugwerkende kracht vanaf 2009.

  • Albert De Vries

    Wat we zelf doen, verknoeien we ook zelf...

  • Jan Baroen

    Beschamend voor deze regering die het geld liever over de balk gooit voor gelukzoekers en buitenlandse projecten en in het bijzonder beschamend voor Jo Vandeurzen die deze ministerportefeuille al jaren in handen heeft. Wat moet een mens nog meer voorhebben om een beetje steun van de Belgische staat te krijgen? Op deze laatste vraag zouden veel burgers toch graag een afdoend antwoord krijgen.