Kwetsbare jongeren met Vikingschip op
de Maas om meer weerbaar te worden

“Als één team en op karakter halen we de eindbestemming”

Vikingboot met kwetsbare jongeren aan boord meert na 30 kilometer roeien aan in de jachthaven van Hasselt, de eindbestemming van hun tocht op de Maas en het Albertkanaal.
Karolien Coenen Vikingboot met kwetsbare jongeren aan boord meert na 30 kilometer roeien aan in de jachthaven van Hasselt, de eindbestemming van hun tocht op de Maas en het Albertkanaal.
Moe maar voldaan en een ervaring rijker stappen zes jongeren en vier begeleiders uit de Fenrir, een Noorse houten Vikingboot die jaren geleden natuurgetrouw werd nagebouwd door jongeren van het jeugdwelzijnswerk Gigos uit Genk. Bij de start afgelopen woensdag zaten acht jongeren in de boot maar al op de eerste dag zagen ze het niet meer zitten. “Ze dachten dat ze niks moesten doen. Ze wilden er een pleziertocht van maken”, vertelt Youssef Harraq, één van de begeleiders. De de overgebleven roeiers vertrokken uit jachthaven De Spaanjerd in Kinrooi. Zaterdag haalden ze na een tocht van 30 kilometer op de Maas en het Albertkanaal de eindbestemming: de jachthaven in Hasselt! “Een zware onderneming maar we hebben het op karakter gehaald”, vertelt Leonard Bunta, Tongenaar en één van de zes jongeren in het schip. 

Waarden

“Het loont de moeite”, vindt hij. “We hebben als één team geroeid. Juist door goed samen te werken, hebben we de finish bereikt.” Aan de basis van het experiment ligt Marnick Verding (20), student lichamelijke opvoeding aan de PXL- hogeschool. “Het is m’n afstudeerproject”, vertelt hij. “Hoe kan je jongeren door te sporten integreren in de maatschappij? Het is de bedoeling om hen waarden bij te brengen: op tijd komen, in team werken, met elkaar leren omgaan, samen gaan voor één doel, discipline tonen en afspraken nakomen.”

De sfeer

De jongeren waren niet onvoorbereid aan de sportieve maar leerrijke tocht begonnen. “Twee maanden zijn we bij elkaar geweest”, vult Marnick Verding aan. “In de fitness hebben ze spieren gekweekt. Om de groepsgeest te versterken hebben ze meegedaan aan een teambuilding. En ze hebben gesport: zaalvoetbal en wandelen! Ook mentaal waren ze er klaar voor. Een mental coach heeft hen hierbij geholpen.” Voor Jolien Cleren uit Sint-Truiden was het een hele uitdaging om mee te doen. “Ik had nog nooit geroeid, ik heb afgezien”, laat ze horen. “De goeie sfeer in de boot heeft me geholpen om de spierpijnen bij het roeien te verbijten. Ik me zelf ontdekt maar ik ben mezelf ook tegengekomen.” Leonard Bunta vindt dat de jongeren tijdens de tocht naar elkaar zijn toegegroeid. We hebben op onze tanden gebeten maar eind goed, al goed. En ‘s avonds was het gezellig rond het kampvuur. We sliepen in tenten en moesten ons potje koken. Maar ook hier hebben we samen gekookt.” Burak Haracha (17) uit Genk heeft leren omgaan met kritiek en minder aangename situaties. “Ik was mentaal op maar ik ben op karakter doorgegaan.”

Geslaagd

Niet alles verliep in pais en vree. Al op de eerste dag zijn twee jongeren door de begeleiders weggestuurd. “Ze hielden zich niet aan de gemaakte afspraken”, vertellen de begeleiders Juan Reyes en Youssef Harraq die respectievelijk voor Gigos en de vzw Intro werken. “Ze waren met andere intenties aan de tocht begonnen. Ze vatten het op als vakantie. Het is een geslaagd experiment: de jongeren komen er sterker uit. Ze maken zich attitudes eigen die ze in hun later leven nodig hebben.” 

Zes van de acht jongeren hebben de tocht uitgevaren. Een roeitocht om hen sterker en meer weerbaar te maken. De tocht kadert in de bachelorproef van Marnick Verding, student lichamelijke opvoeding.
Karolien Coenen Zes van de acht jongeren hebben de tocht uitgevaren. Een roeitocht om hen sterker en meer weerbaar te maken. De tocht kadert in de bachelorproef van Marnick Verding, student lichamelijke opvoeding.



Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.