"Theaterzalen kennen we al, nu lonken de festivals"

'Buurman' klinkt swingender dan ooit op nieuwe plaat

Geert Verdickt van de band Buurman presenteert een gloednieuw, swingend album: Dans en Dwaal.
Foto Mine Dalemans Geert Verdickt van de band Buurman presenteert een gloednieuw, swingend album: Dans en Dwaal.
De band Buurman staat op de planken met een gloednieuw album. Met 'Dans en Dwaal' slaat frontman én bezieler Geert Verdickt een nieuwe en meer dansbare weg in. Waar hij de inspiratie blijft halen? Onder meer bij zijn kinderen. "Kinderen zijn de essentie van het leven. Zij leren ons meer dan wij hen."

In 1994 speelde Pink Floyd de weide van Rock Werchter plat. Een jonge Geert Verdickt - die nog nooit eerder een concert had gezien - werd omvergeblazen. Zijn tweede concert was een show van Noordkaap in de Velinx in Tongeren. Gitarist Lars Van Bambost maakte zo'n indruk op Geert dat hij prompt gitaar wilde leren spelen. En liefst zo snel mogelijk. De microbe beet zich definitief vast. Vandaag, meer dan twintig jaar later, reist de Limburger met Buurman door het land met een vierde album: Dans en Dwaal.

Tien jaar in het vak, én een nieuw album.

"De tijd vliegt. Maar de ideeën voor Dans en Dwaal borrelden twee jaar geleden al op. Ik wist nog voor het bedenken van de nummers dat het een turquoise-gouden plaat ging zijn."

Je hebt het dan over de hoes?

"Ja, maar ook over het geheel. Het klinkt misschien vreemd, maar ik denk en schrijf in kleuren. Heel visueel en filmisch probeer ik mijn verhalen met de wereld te delen. Dat komt ook door mijn job als documentairemaker en cameraman, maar nog meer door mijn dyslexie. Boeken lezen is voor mij altijd al een opgave geweest, dus stortte ik me op film en muziek. Dat is altijd zo gebleven. Wie mijn kladteksten leest, schrikt misschien van de fouten. Maar als je mijn teksten beluistert, en de film 'ziet', dan is het geslaagd. Taal - ook het Nederlands - is zoveel meer dan spelling. Live werken we ook met visuals. Niet zomaar een scherm met wat beelden op, maar naast de bindteksten en de nummers echt een derde element. Ik maak die beelden ook zelf."

De titelsong is écht een dansnummer. Apprecieert de fan die ommezwaai?

"Het is geen bocht van 180 graden, maar het swingt inderdaad meer dan ooit. Toch is dit geen 'andere' Buurman. Het is iets dat in mij zat en er nu is uitgekomen. Eerlijk, ik was benieuwd naar de reacties, maar de commentaren zijn lovend. Vooral live kunnen we nu breder gaan. We kleven niet langer vast aan theaterzalen, meer dan ooit zijn we ook klaar voor festivals. De oudere nummers proberen we ook in een moderner jasje te steken."

'Alles wat je niet kapot maakt, maakt je sterker'. Een persoonlijke boodschap?

"Zeer zeker. Ik wilde iets maken als tegengewicht op de angst die vandaag heerst in onze maatschappij. We gaan te vaak mee in die vicieuze cirkel van bangmakerij. Dat wordt nog te vaak gepromoot, ook vanuit de politiek. Het is tijd voor iets anders. Na de aanslagen in Parijs zag ik op tv hoe een kind aan zijn papa vroeg wat er was gebeurd, en waarom. 'Zij hebben geweren, wij hebben kaarsen en bloemen, en die zijn veel krachtiger', antwoordde die vader, waarop het jongetje dacht dat de bloemen ons zouden beschermen. De verbeelding van een kind is veel waard. Ik ben in die periode zélf met mijn dochtertje van zeven naar Parijs getrokken om haar de Eiffeltoren te laten zien. Gewoon de trein opgestapt en er met ons twee een leuk weekendje van gemaakt, ondanks de angst die velen hadden."

Sommige artiesten zeggen dat het hebben van kinderen de creativiteit belemmert.

"Natuurlijk is het soms hectisch. Maar ik besef heel hard dat kinderen ons veel meer kunnen leren dan wij hen. We leren ze rationele dingen aan, zoals rekenen en schrijven, maar zij komen met de meest onverwachte antwoorden en voorstellen. Simpel voorbeeld: mijn zoontje maakte voor het ontstaan van dit album een tekening voor mij. Papa met bril en baard achter de piano. Hij had er dan een soort van notenbalk bij getekend en lukraak wat bolletjes geplaatst. 'Papa, speel dat eens', vroeg hij. Ik heb iets uit mijn duim gezogen, en hij fleurde helemaal op. Terwijl ik de toetsen aansloeg, ontstond het idee voor de titeltrack Dans en Dwaal. Mijn zoontje besefte het niet, maar het gebeurde dankzij zijn spontaniteit."

Je kinderen groeien op met je muziek. Kreeg jij de liefde voor muziek ook van je vader mee?

"Het is mijn grootvader die de muzikale genen heeft. De man woonde destijds in Antwerpen en was in de jaren 30 al beroepsmuzikant, hij leefde er echt van. Zo speelde hij muziekpartijen in voor stomme films. Wat ik ook nog van mijn grootvader heb, is de liefde voor houtwerk. Ik kan soms uren in 'de stal' doorbrengen, waar ik dan hout bewerk tot bankjes, stoeltjes, rekken, noem maar op. Schaven en schuren zoals een schijnwerker (lacht)."

Wat is het ultieme doel voor Geert Verdickt en Buurman?

"Op muzikaal vlak wil je natuurlijk eindeloos doorgaan. Ambitie om te blijven groeien is er nog heel hard. Op persoonlijk vlak wil ik gewoon een uitstekende papa zijn, blijven genieten van dingen die onmeetbaar zijn. Er draait veel in het leven om Facebooklikes en materialisme. Maar verwondering, dat is iets dat een mens écht gelukkig kan maken."