"Gerda was hele rit bij mij"

JEAN AERTS REED 'RONDE VAN BELGIË' ALS EERBETOON AAN OVERLEDEN ECHTGENOTE

Bij zijn thuiskomst van de Ronde van België werd Jean opgewacht door heel wat vrienden en familie.
Borgerhoff Bij zijn thuiskomst van de Ronde van België werd Jean opgewacht door heel wat vrienden en familie.
Zonhovenaar Jean Aerts is terug in zijn eigen provincie nadat hij twee weken lang met de fiets een 'Ronde van België' maakte om zo meer aandacht te vragen voor jongdementie. Zijn vrouw Gerda (62) overleed zelf aan de ziekte. "Ze was de hele tijd bij mij onderweg", zegt Aerts.

Met z'n tientallen stonden ze hem gisterenmiddag op te wachten aan het Hasseltse stadhuis, vrienden en familie die de Zonhovenaar na zijn duizend kilometer lange tocht door ons land verwelkomden. Spandoeken, vlagjes en veel gejuich: de shoppers in de binnenstad wisten niet wat ze zagen.


"Dit is de beste manier om te laten zien hoe hard we appreciëren wat papa gedaan heeft", zegt dochter Karlien. "Je moet het ook maar doen: in je eentje alle provinciehoofdsteden op de fiets bezoeken. Of ik hem niet gek verklaarde toen ik van zijn plan hoorde? Niet meteen, dit is echt iets voor hem."


Aerts was dan ook vastbesloten deze tocht te ondernemen, als eerbetoon aan zijn vrouw Gerda. Die werd op haar 49ste getroffen door jongdementie en ze zou er op haar 62ste aan overlijden. Zijn vrouw kon hij misschien niet meer helpen maar door in alle provinciehoofdsteden aandacht te vragen voor de ziekte kon hij misschien wel nog iets betekenen voor alle lotgenoten. Geëmotioneerd kwam hij gisteren dan ook aan op het Groenplein.

Dochter Karlien was uiteraard de eerste om haar vader te feliciteren met zijn tocht voor het goede doel.
Borgerhoff Dochter Karlien was uiteraard de eerste om haar vader te feliciteren met zijn tocht voor het goede doel.

Zitvlak in orde

"Ik heb er enorm van genoten", zegt hij na het afstappen. "Het was wel vreselijk slecht weer tot de voorbije twee dagen maar dat deerde niet. Uiteindelijk heb ik geen mechanische pech gekend, is mijn zitvlak nog in orde en willen mijn spieren nog allemaal mee."


"Ik ben overal fantastisch ontvangen -in Wallonië kon ik me gelukkig redden met het beetje school-Frans wat ik nog kende- maar zoals hier aankomen, daarvan krijgt een mens toch tranen in de ogen. Uiteindelijk ben ik op zoveel plaatsen alleen aangekomen en dan al deze mensen zien staan... Dat is prachtig, hé."


Zijn vrouw was er misschien fysiek niet meer bij maar mentaal was ze tijdens de hele tocht aanwezig.


"We hebben in het verleden samen duizenden kilometers op de fiets gemaald. Dus ja, ik voelde haar aanwezigheid wel onderweg. Ik kan nu wel een beetje afstand nemen van dat hoofdstuk 'zorgen en verzorgen'. Tijd om het af te sluiten, maar nooit om te vergeten."

65ste verjaardag

"Vrijdag (vandaag, red.) word ik 65: een tweede deel van mijn leven kan nu beginnen. Of die fiets er dan nog bijhoort? Zeker, dat wordt nog mijn beste vriend. Maar nu eerst een pintje!"