"Geen echte ringen, wel intense emoties"

ANDRÉ EN MONIQUE TROUWEN HALSOVERKOP IN ZIEKENHUIS NET VOOR OPERATIE

André De Bleser en Monique Van Boxstael kussen elkaar als bezegeling van hun huwelijk in het ziekenhuis.
Copyright : Geert De Rycke André De Bleser en Monique Van Boxstael kussen elkaar als bezegeling van hun huwelijk in het ziekenhuis.
André en Monique stapten halsoverkop in het huwelijksbootje in het ziekenhuis in Aalst. Aangezien André te horen kreeg dat hij een levensbedreigende operatie moest ondergaan, bleef het koppel niet bij de pakken zitten. "Toch normaal als je iemand graag ziet? Bovendien gaf het me rust en verse moed voor de ingreep." De operatie liep uiteindelijk goed af.

André De Bleser (57) en Monique Van Boxstael (60) uit Kastel zouden op 30 juni 2018 trouwen in Kastel. "Alles was geregeld: het burgerlijk huwelijk, een trouw voor de kerk en een mooi feest", zegt Monique. "Maar toen twee weken geleden bleek dat ik onder het mes moest voor een operatie aan een slechte hartklep, zei Monique dat ze niet wilde wachten om te trouwen als de operatie levensbedreigend zou worden", vult André aan. En dat werd ze. Na de eerste ingreep in het ASZ in Aalst doken onverwachte problemen op. "Ik werd vijftien jaar geleden in Zuid-Afrika al eens geopereerd aan mijn hart. Het materiaal dat ze daar gebruikt hadden, was zo hard geworden dat ze er zelfs met een naald niet door konden."

Bij gebrek aan een echte ring, gebruikte het koppel de verlovingsring van de ouders van Monique.
Copyright : Geert De Rycke Bij gebrek aan een echte ring, gebruikte het koppel de verlovingsring van de ouders van Monique.

Levensbedreigend

Nadat André ontwaakte uit zijn slaap en hoorde dat een volgende operatie via de lies levensbedreigend zou worden, wilde hij niet langer wachten om met zijn geliefde Monique te trouwen.


"Als je iemand ontmoet met wie het echt klikt, dan wil je niet wachten totdat het te laat is. Ook al kennen we elkaar pas twee jaar, Monique is de ware voor mij, als geliefde en als beste vriend. Mensen zeggen soms dat het 'maar een papiertje' is, maar voor ons is het veel meer. Wij zijn misschien nog van de generatie die er echt belang aan hecht."


Alles werd op enkele dagen tijd geregeld. "We kregen toestemming van de Procureur des Konings om buiten Hamme te trouwen en de Aalsterse schepen werd erbij gehaald", zegt Monique.

Zelfde initialen

"Ringen hadden we nog niet. Ik had wel een verlovingsring van mijn moeder die eerder dit jaar overleed. De eerste letter van haar naam, Maria, en die van mijn vader, Aimée, staan in de ring gegraveerd. Toeval bestaat blijkbaar toch. We hebben die ring gebruikt en de kamergenoot zorgde voor een achtergrondmuziekje."


'Simply the Best' draaide tijdens de ceremonie in de ziekenhuiskamer. André in zijn bed, in pyjama en met zuurstofmasker op, Monique aan zijn zijde.


"Ons huwelijk was emotioneler dan het ooit had kunnen zijn", zegt André. "Het gaf me niet alleen een gerust gevoel maar het gaf me ook moed om te vechten, om de operatie te ondergaan en om opnieuw te genezen." Ook voor Monique was het huwelijk belangrijk. "Iedereen mag weten dat ik gelukkig ben met hem. Moest er iets fout lopen, ben ik toch voor altijd zijn vrouw", zegt ze.

Huwelijksfeest

Het geplande feest in juni van volgend jaar gaat gewoon door. "Het huwelijk voor de burgerlijke stand wordt afgelast, maar we trouwen wel nog voor de kerk en ook het feest gaat gewoon door", zegt Monique. "Zeker nu we weten dat mijn hart opnieuw tien jaar mee kan, kunnen we met een gerust gemoed samen genieten als man en vrouw", aldus André.