Vrouw Inge: "Kindjes missen hem dikwijls"

Harrie Smolders nummer 1 van de wereld

Paardensport

In het omvangrijke gezelschap dat op de Stal van Euro Horse in Grobbendonk Harrie Smolders kwamen huldigen als kersverse jumpingruiter nummer één va de wereld, ontbraken uiteraard zijn vrouwtje Inge en de zoontjes Siep en Pim niet. Zij staken hun trots over hun man respectievelijk papa niet onder stoelen of banken.


"Uiteraard ben ik heel trots op mijn man", was de eerste reactie van echtgenote Inge. "En ook de kinderen zijn bijzonder fier op hun papa. Paardensport beheerst als vanzelfsprekend ons leven. Dat kan ook niet anders, want paarden zijn levende wezens en die vergen altijd aandacht. Een koersfiets, voetbalschoenen of een tennisracket kan je zonder enige verdere aandacht weg zetten, maar een paard vraagt een constante bezorgdheid; van wie dan ook. Toen ik Harrie leerde kennen, was de paardensport een totaal onbekende wereld voor mij. En toen ik daar instapte, viel het mij op dat iedereen in die paardenwereld maar met één ding bezig was: paarden. Ik probeerde toen al eens gesprekken aan te knopen met invalshoeken buiten de paardensport, maar die werden binnen de kortste keren afgebroken omdat men het alleen over de paardensport wilde hebben. Maar stilaan ben ik er dan met Harrie ingegroeid en nu voel ik mij er helemaal thuis."


Topruiter zijn houdt in dat je iedere week woensdag naar een wedstrijd vertrekt om zondagavond of maandag weer thuis te komen.


"Dat maakt het niet altijd even gemakkelijk omdat de meeste zaken van het gezin en de kinderen door mij alleen moeten worden opgelost. In zekere zin zijn Siep en Pim gewend dat papa er vaak niet is, maar toch missen zij hem dikwijls, vooral in de weekends. Maar klagen doe ik niet. Ik weet waar ik het voor doe. Nu Harrie nummer één van de wereld is, wordt dat uiteraard heel duidelijk. Wij hebben thuis in ieder geval al een flesje champagne opengetrokken. En Pim en Siep zijn echt trots op hun papa. Pim, de oudste, voelt zich weliswaar niet zo aangetrokken tot paarden, maar dat belet hem niet echt fier te zijn op zijn papa. Net als Siep, die wel graag in de voetsporen van zijn papa zou willen treden." (LWK)