"Nooit aan stoppen gedacht. Daarvoor is passie te groot"

JOS COOLS, ÉÉN JAAR NA DIEFSTAL VAN 100.000 EURO AAN PRIJSDUIVEN

Jos Cools in zijn duivenhok. Met de duiven die hij nog heeft wil hij opnieuw de Vlaamse top bereiken.
Vanderveken Jos Cools in zijn duivenhok. Met de duiven die hij nog heeft wil hij opnieuw de Vlaamse top bereiken.
Het is komende nacht exact één jaar geleden dat de 71-jarige Jos Cools uit Grobbendonk zijn levenswerk kwijt geraakte. Dieven drongen toen één van zijn duivenhokken binnen en gingen aan de haal met 18 prijsduiven, goed voor een totale waarde van 100.000 euro. Vandaag klinkt Jos Cools voorzichtig strijdvaardig. "Ik hoop snel weer wedstrijden te winnen, maar mogelijk haal ik nooit meer het niveau van vóór de diefstal", vertelt de duivenmelker.

Duivenmelker Jos Cools uit Grobbendonk zal er vanavond wanneer hij in bed kruipt ongetwijfeld aan terug denken. Het is komende nacht exact één jaar geleden dat hij dieven over de vloer kreeg. 's Ochtends trof hij een leeg duivenhok aan. Het raampje van 30 op 45 centimeter was stuk geslagen. Eén van de dieven klom via dat raam naar binnen om zijn slag te slaan. "In de nacht van 5 op 6 januari hebben ze hier zo 18 prijsduiven gestolen. Ik heb geen enkel van de duiven ooit teruggezien. Dat had ik ook niet verwacht. Wel gehoopt, maar niet verwacht", blikt Jos Cools terug op de diefstal van vorig jaar.

Naar buitenland

"Wellicht zijn de dieven er mee naar het buitenland gegaan. Want ik denk dat als ze in België waren gebleven dat er dan misschien wel eens één duif zou zijn teruggekomen als hij kon ontsnappen. Maar ik heb niks meer gezien. Ik heb al een paar keer naar de politie gebeld, maar die hebben me nooit iets kunnen zeggen. Om het onderzoek niet te schaden. Maar ik denk dat er geen actief onderzoek meer gevoerd wordt."


Voor Jos Cools was het meer dan zomaar een diefstal. Hij zag in één klap zijn levenswerk verdwijnen. "Ik was verbijsterd over de diefstal. Ik kon het niet geloven. De moed zakte in mijn schoenen. Al heb ik wel altijd beseft dat het maar duiven waren. Oké, ze waren veel geld waard. Maar er kunnen ergere dingen gebeuren. Met de gezondheid, of met je kinderen of kleinkinderen", zegt Jos. "Maar aan stoppen heb ik nooit gedacht. Daarvoor is mijn passie voor duiven te groot."

Geluk bij ongeluk

Hij dokterde een plan uit om zo snel mogelijk terug prijzen te kunnen vliegen met zijn duiven. Hij begon te kweken met de beste duiven die hem nog restten. "Ik had een geluk dat de dieven slechts in één van mijn twee hokken met kweekduiven zijn geweest. In een ander hok zaten nog drie koppels. Daar zijn ze niet geweest. En in nog een ander hok, mijn vlieghok, zaten twaalf weduwnaars. Dat zijn duiven die gekoppeld worden aan een duivin en apart worden gezet de week voor een wedstrijd. Ook daar zijn de dieven niet geweest", vertelt Jos Cools.


"Bij die weduwnaars zaten twee heel goede duiven bij. Die heb ik na de diefstal meteen naar het lege kweekhok gezet. Ik wilde het risico niet meer lopen om hen kwijt te geraken tijdens een vlucht. Want bij elke vlucht kan je verongelukken. Bijvoorbeeld door tegen een elektriciteitsdraad te vliegen. Met deze twee beste duiven die ik over had, ben ik beginnen te kweken."

Uitdaging

De duivenmelker prijst zichzelf gelukkig over een beslissing die hij enkele weken voor de diefstal heeft genomen. Hij heeft toen, eind 2016, overwogen om die twee duiven naar het kweekhok te verhuizen. Om zo zijn vliegduiven te verjongen. "Gelukkig heb ik dat niet gedaan, anders waren ze ook gestolen. Nu komen ze goed van pas om mee te kweken. Samen met de drie koppels die in het andere kweekhok zaten. Die hadden minder waarde omdat ze al wat ouder waren, 7 à 8 jaar. Maar met hen heb ik wel mijn bestand terug kunnen opbouwen. Hier en daar heb ik ook een duif bij gekocht. In het begin waren er ook heel wat mensen die aanboden om wat duiven te brengen. Uit solidariteit. Maar daar ben ik meestal niet op ingegaan. Alleen bij goede vrienden waar ik vroeger al mee ruilde." De diefstal bleef niet zonder gevolgen voor de wedstrijden waar Jos Cools vorig jaar aan meedeed. In het kampioenschap van Grobbendonk was hij nog goed geklasseerd, maar op de provinciale en nationale kampioenschappen kon hij - in tegenstelling tot de jaren voordien - geen rol van betekenis spelen. "Op sportief vlak is 2017 één van mijn minste jaren ooit. Dat is moeilijk. Omdat mensen bepaalde ver wachtingen van je hebben. Ik zie het nu als een uitdaging om het terug op te bouwen en mijn niveau van vroeger te halen", blikt Jos Cools vooruit. "Ik hoop dat niveau zo snel mogelijk terug te halen, maar dat kan je niet voorspellen. Het kan zelfs zijn dat ik nooit meer het niveau van voor de diefstal zal bereiken."

Alarmsysteem

Door de mindere prestaties tijdens de wedstrijden van 2017 moet Jos Cools voorlopig waarschijnlijk geen nieuwe diefstal vrezen. Maar als hij zijn niveau van vroeger weer haalt, kan dat terug interesse opwekken bij criminelen. Toch zullen zij niet meer zo gemakkelijk hun slag kunnen slaan bij Jos Cools. "Mijn duivenhokken zijn intussen veel beter beschermd. Een paar dagen na de diefstal heb ik een alarmsysteem laten plaatsen. Nu zal het niet meer zo gemakkelijk lukken om mijn duiven te stelen. Al zal er nu wellicht minder interesse zijn, omdat ik niet meer zo goed scoor op wedstrijden", zegt Cools. "Ieder jaar hoor je wel over een paar diefstallen. In China gaat er heel wat geld in om. Als die een duif willen kopen, gaat het over prijzen om achterover te vallen. Al moeten de dieven van mijn duiven wellicht eerder in het Oostblok gezocht worden."

Argwanend

Jos Cools heeft altijd een vermoeden gehad dat de dieven vooraf bij hem op bezoek zijn geweest. Zogezegd om een duif te kopen. Zo konden ze rustig zijn duivenhokken inspecteren. Die gedachte maakte Jos Cools een beetje argwanend. "Hoewel mijn resultaten het voorbije jaar minder waren, blijven er veel mensen over de vloer komen. Omdat ik voordien al een naam had opgebouwd. In het begin wilde ik niemand meer binnen laten in mijn duivenhokken. Maar als er mensen vanuit het buitenland speciaal naar hier komen, kan je ze toch moeilijk teleurstellen? Begin december stonden hier nog enkele mensen uit Ierland aan mijn deur. De oudste was 85 jaar. Ze kwamen de voorbije jaren al een paar keer langs om een duif kopen. Die mensen kan ik niet weigeren. Bovendien ben ik er geruster op sinds de installatie van het alarmsysteem."