Rusthuis Anemoon failliet, personeel zorgt nog tot eind deze week voor 20 bejaarden: “We kunnen ze toch niet aan hun lot overlaten”

Rusthuisbewoonster Elisabeth Heyens (89) met haar schoonzoon Jan. Hij heeft voor zijn ‘mémé’ onderdak gevonden in rusthuis De Stichel.
Lukas Rusthuisbewoonster Elisabeth Heyens (89) met haar schoonzoon Jan. Hij heeft voor zijn ‘mémé’ onderdak gevonden in rusthuis De Stichel.
Rusthuis Anemoon is failliet. De zowat 20 bewoners – waaronder veel negentigers – moeten tegen eind deze week vertrekken. Het personeel houdt nu zelf de boel nog een paar dagen draaiende, voor de bewoners. “De situatie is echt schrijnend”, zegt hoofdverpleegkundige Marina Delvoye. “De bewoners van de ene dag op de andere aan hun lot overlaten, gaat niet. We werken hier niet met machines maar met mensen.”

Het 26 jaar oude privé-woonzorgcentrum in de Begonialaan stond al op een zwarte lijst van de Zorginspectie. Nu blijkt dat ook de onbetaalde rekeningen zich opstapelden. Het rustoord is vorige donderdag failliet verklaard en er werd een curator aangesteld. De zaakvoerders lijken met de noorderzon verdwenen. De personeelsleden baten het rusthuis de komende dagen zelf uit met een minimumbezetting. 

Verontwaardiging

De verontwaardiging is groot. “Iedereen heeft zijn uiterste best gedaan om het de bewoners zo aangenaam mogelijk te maken en een zo goed mogelijke verzorging aan te bieden”, zegt Marina Delvoye. Zij is al dagen op de been om het beheer enigszins nog in goede banen te leiden. “Ik kan het hier op dit moment niet alleen laten. Wij hebben de bewoners zelf moeten verwittigen. De zaakvoerders zijn hier begin vorige week nog geweest maar ze hebben gewoon niks gezegd.”

Een donderslag bij heldere hemel is het faillissement nu ook niet. “Je voelde wel dat het niet zo goed ging. De zaakvoerders waren meer niet dan wel aanwezig. Er was een constant gebrek aan personeel maar zelf hebben ze nooit een handje toegestoken. Van een constante verpleegkundige permanentie - nochtans verplicht - was geen sprake. Overuren werden ook niet uitbetaald en je kon ze ook niet opnemen door de onderbezetting.”

Samen met hun familie zoeken de bewoners – er blijven er nog 20 over – nu naar oplossingen. Daartoe wordt ook het OCMW van Grimbergen en het Agentschap Woonzorg ingeschakeld.

“We zijn met een tiental verzorgers die ons intussen nog blijven inzetten. Het is uiteraard niet simpel om iedereen gemotiveerd te houden maar de meesten blijven aan boord. Voor velen is dit ook een sociaal drama. We weten niet of we ons loon gaan krijgen.”

“Ze zouden de zaakvoerders ‘in den bak’ moeten steken. Ze hebben gewerkt om hun zakken te vullen, niet omdat ze ook maar een beetje met ons inzaten. Het personeel, ja, die hebben voor ons gezorgd.”

Margriet (89)
Bewoonster Margaretha Foncé heeft een kamer gevonden in het vlakbijgelegen rusthuis Ascot.
Lukas Bewoonster Margaretha Foncé heeft een kamer gevonden in het vlakbijgelegen rusthuis Ascot.

Bewoonster Margaretha Foncé (89), door iedereen Margriet genoemd, is verontwaardigd. “Ze zouden ze (de zaakvoerders, red.) ‘in den bak’ moeten steken. Ze hebben gewerkt om hun zakken te vullen, niet omdat ze ook maar een beetje met ons inzaten. Het personeel, ja, die hebben voor ons gezorgd.”

Ze heeft twee zonen. Zij hebben ervoor gezorgd dat ze naar het vlakbijgelegen rusthuis Ascot kan. “Ik ga al de mensen die ik hier ken wel missen. Ik heb hier op die 4 jaar heel wat vrienden gemaakt. Het wordt een aanpassing en een verandering. Ook mijn ‘buurvrouw’ Christiane gaat gelukkig naar daar. Daarmee ken ik toch al iemand.”

“Vrijdag wist ik het”, vertelt schoonzoon Jan die dagelijks bij ‘mémé’ Elisabeth Heyens over de vloer komt. “Ik ben meteen op zoek gegaan naar een alternatief en dat heb ik gevonden in De Stichel in Koningslo. Ze hadden nog vier kamers en heb er meteen eentje vastgelegd. Intussen ben ik al begonnen met de verhuis. Ik heb al verschillende dozen gevuld.”

Geen leiding

Jan komt elke dag wel eens langs bij ‘mémé’, dikwijls met eten. “In het begin was het hier niet slecht maar je voelde toch dat de zorg achteruitging. De mensen hebben nog gedaan wat ze konden maar het personeelsverloop was problematisch. De ‘goeie’ zijn allemaal gaan lopen. Er was geen leiding. We zagen het eigenlijk aankomen.”

“Het wordt een hele verandering, maar ik zie het zitten”, zegt Elisabeth zelf. “Ik ben al eens gaan kijken naar de nieuwe kamer en het staat mij aan. Een geluk dat mijn kinderen zo goed voor mij zorgen. Ik zat hier goed en voelde mij goed. Ik ga de mensen wel missen. Iedereen kent mekaar. Het is één grote familie die uiteenvalt.”

Rust -en verzorgingstehuis Anemoon sluit eind deze week onherroepelijk de deuren.
Lukas Rust -en verzorgingstehuis Anemoon sluit eind deze week onherroepelijk de deuren.



1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Nadia Haesen

    STOP aan sommige privé investeerders die onze zwakkere ouderen financieel uitpersen en hen de zorg niet bieden waarop ze alle recht en oh zo nodig hebben !!!! Criminele activiteiten ! ... petje af en veel moed voor de medewerkers zijn. Jullie zijn de juiste mensen !