Misschien kunnen we ooit nog eens een potje volleyballen. Wie weet...

DE ZAAK STEPHEN SHITTU: OUD-COLLEGA BLIKT TERUG, VIJF JAAR NA DE VERDWIJNING

De fysiek imposante volleyballer verdween op 6 april 2015.
Guy Meurs De fysiek imposante volleyballer verdween op 6 april 2015.
Vijf jaar geleden vertrok Babatunde 'Stephen' Shittu voor een ritje met zijn quad. Vijf jaar later is er van de boomlange topvolleyballer nog altijd niet het minste spoor. Politie en gerecht bijten hun tanden stuk op de zaak, familie en vrienden blijven verweesd achter. "Het is nog altijd moeilijk te vatten", zegt streekgenoot Frank Depestele, die met Shittu bij de nationale ploeg speelde.

Shittu, die in de periode van zijn verdwijning voor het Waalse Mont-Saint-Guibert speelde, vertrok op 6 april 2012 in de Heerbaan in Oetingen - waar hij woonde. Met zijn quad zou hij naar een garagist langs de Edingsesteenweg in Denderwindeke rijden, om daar een andere vierwieler op te pikken die net een onderhoudsbeurt gekregen had. Maar na zijn vertrek in Oetingen loopt het spoor volledig dood.


"Stevie was echt een fijne kerel", vertelt Frank Depestele, die vijf jaar geleden nog in Lennik woonde. "Wanneer we wedstrijden voor de nationale ploeg speelden, deelden we een hotelkamer. Zo hebben we elkaar ook goed leren kennen. Op training was hij een echt beest, imposant om te zien. Zo'n twee meter lange kerel, met dan ook nog eens enorm veel spiermassa. In de jaren negentig was hij nog vrij jong, en deed hij alles voor de sport. Volleybal kwam op de eerste plaats: hij wilde carrière maken. In groep was hij meer teruggetrokken, geen echte gangmaker. Maar als iemand een grapje maakte, dan lachte hij uiteraard mee."

Mozkito

Familieman

Shittu stichtte ook een gezin. Samen met zijn vrouw kreeg hij drie kinderen. "In een later stadium werd vooral zijn familie heel belangrijk voor hem", herinnert Frank zich. "Maar het volleybal liet hij niet vallen. Ik leerde hem zelf eind jaren negentig kennen, toen ik in Lennik speelde. Hij heeft nog lang onder een Engels paspoort gespeeld, maar uiteindelijk werd hij Belg. Bij de nationale ploeg was ons contact beter."


Maar na 2000 gingen de wegen van Shittu en Depestele uit elkaar. Stephen trok naar Spanje, en nadien enkele seizoenen naar Italië. Frank ging onder meer richting Griekenland en Rusland. Over de voorbije vijf jaar kan hij zich dan ook niet echt uitspreken. "Zijn verdwijning was voor iedereen schrikken", klinkt het. "Maar we dachten dat hij wel weer zou opduiken. Stevie was iemand die er regelmatig op uit trok. Misschien was hij naar familie in Groot-Brittannië, of naar Italië? Volgens mij deed zijn vrouw ook daarom pas na een week aangifte van zijn verdwijning. Maar vijf jaar later valt het echt nog moeilijk te vatten. Voor ons - collega's - is dit iets wat we gemakkelijker van ons kunnen afzetten. Maar ik denk dat de onzekerheid voor de familie echt zwaar om dragen is. Zij kunnen dit niet afsluiten."

Gekste verhalen

Praten over de verdwijning van Shittu doet Frank wel nog. "Soms kom ik zijn vrouw tegen, of ex-collega's. En dan wordt er wel over hem gesproken. Niet dat ik er vaak mee bezig ben, maar ik volg de ontwikkelingen wel. Dan hoor je soms de gekste verhalen. De affaire met die boer in Oetingen, een afrekening door de maffia, aan de varkens gevoederd,... Een nieuw leven beginnen en zijn familie achterlaten, zie ik hem niet doen. En als je naar het buitenland trekt, is er altijd wel ergens een spoor te vinden - veronderstel ik. En om hem te vermoorden, moet je goede papieren hebben. Tegen zo'n beer zou ik nooit durven vechten. Ik hoop alleszins dat hij nog levend boven water komt, al lijkt een slechte afloop na al die jaren jammer genoeg de enige mogelijke uitkomst... Maar wie weet, kunnen we ooit nog eens samen een potje volleyballen."