INTERVIEW: Burgemeester Guido De Padt openhartig na zware operatie

Guido De Padt herstelt thuis van een zware openhartoperatie.
Frank Eeckhout Guido De Padt herstelt thuis van een zware openhartoperatie.
Precies twee weken geleden ging de Geraardsbergse burgemeester Guido De Padt in het A.S.Z. campus Aalst onder het mes. Een zware openhartoperatie drong zich op. “De cardioloog had wat ruis opgemerkt tijdens een routineonderzoek. Bleek dat er op drie plaatsen aderkalkvernauwingen waren van meer dan 95%, waardoor drie overbruggingen nodig waren”, vertelt een revaliderende burgemeester. Lees hieronder het volledige interview.

Op vrijdag 6 maart onderging je een openhartoperatie. Dat was even schrikken, maar ik veronderstel dat de operatie gepland was? Wat hebben de chirurgen gedaan?

De operatie was inderdaad gepland, omdat Dr. Stefaan Van Damme, cardioloog in het A.S.Z. wat ‘ruis’ had opgemerkt tijdens een routineonderzoek. Voor een goed begrip, ik was geen hartpatiënt, maar liet wel mijn staat van gezondheid regelmatig onderzoeken. Uiterlijke en zelfs innerlijke signalen waren er niet, in tegendeel. Dokter Van Damme vond het wijselijk dat ik een echo-onderzoek van mijn kransslagaders zou laten verrichten, wat ook gebeurde. 

Attent en nieuwsgierig zoals de arts steeds is, liet hij daarop nog een hartkatheterisatie uitvoeren waarbij hij het hart en de kransslagaders aan de binnenkant onderzocht. Kransslagaders zijn de bloedvaten die zorgen voor de toevoer van zuurstof naar het hart. Uit dat onderzoek bleek dat er op drie plaatsen aderkalkvernauwingen waren van meer dan 95%. Ik hoef niet te vertellen dat dit nogal verschieten was, temeer omdat ik tot dan geen specifieke lichamelijke klachten had. 

De dokter besliste dan ook om zo vlug mogelijk een openhartoperatie uit te voeren omdat een hartaanval niet veraf meer was. Op dat moment blijft de wereld even stilstaan en ontvang je een mentale mokerslag. Zonder er vooraf ruchtbaarheid aan te geven - ook mijn dichtste familie en vrienden waren niet op de hoogte - ben ik onder het mes gegaan, met een uitstekend resultaat. “Je bent opnieuw meer dan 20 jaar jonger geworden”, hielden de medici mij voor. 

Wat mij verder van het tien dagen durende ziekenhuisverblijf bijblijft, is de nooit aflatende inzet van de artsen, verpleegkundigen en het verzorgend personeel. Op de dienst intensieve zorgen heeft men naast de strikt medische verzorging, ook heel wat aandacht moeten besteden aan mijn verward gedrag. Zonder het te weten en te beseffen, zit je in een film die je niet begrijpt en waarbij je de witte jassen beschouwt als boosdoeners. Het gaat over waanbeelden waartegen je wil vechten en dan zijn de verpleegkundigen meer dan welkom om een en ander in bedwang te houden. Binnenkort vergast ik hen op een lekkere Geraardsbergse mattentaart.    

De operatie was waarschijnlijk de tol van het harde werken en het vele uren kloppen. Als politiek beest wordt het niet eenvoudig om het kalmer aan te doen?

Een stresserende 7/7 en 24/24 job kan niet anders dan sporen achterlaten. Dag in, dag uit in de weer zijn voor mijn stad en haar bevolking is inderdaad een zwaarwichtige opdracht. Wanneer ik terugblik op mijn politieke loopbaan tijdens dewelke ik provincieraadslid, bestendig gedeputeerde, schepen, OCMW-voorzitter, volksvertegenwoordiger, senator, regeringscommissaris, minister en burgemeester ben geweest, is het wel deze laatste functie die ik met ruime voorsprong het liefst deed en doe. 

Heel dicht bij het volk staan en je kunnen inschrijven in de bezorgdheden die en de moeilijkheden die men soms heeft, is een kerntaak die ontzettend belangrijk is. Je kan je niet inbeelden hoe moeilijk het voor mij is geweest om noodgedwongen het ziekenbed te houden tijdens de coronacrisis. De mededeling van de artsen dat het levensgevaarlijk stom zou zijn om te vroeg het werk te hervatten, heeft mij met beide voeten op de grond geplaatst. Ik ga dus wijs zijn en nog een aantal weken rust houden.

Je zal ook je levensstijl moeten aanpassen. Al die eetfestijnen en andere geneugtes des levens, waaronder je Orvalletjes, zal je aan je voorbij moeten laten gaan, niet?

Het is inderdaad zo dat ik de voorbije 37 jaar - zolang doe ik al aan politiek - veel energie heb gestopt in wat men ‘socializing’ zou kunnen noemen. Omdat ik besef dat verenigingen en alle sociaal-maatschappelijke geledingen het fel appreciëren wanneer je eens langs gaat. Maar het is ook zo dat ik bijna nooit ergens iets at. Ik kocht wel een kaart, legde wat geld in de tombolamand en nipte aan een biertje, inderdaad liefst een Orvalletje. En wees gerust, tenzij mijn gezondheid het echt niet zou toelaten, zal ik onze verenigingen blijven steunen.

Je revalidatie valt midden in de coronacrisis. Nog een geluk misschien, want binnenblijven is niet echt je ding?

Iedereen weet ondertussen dat ik geen ‘zetelzitter’ ben en dat mensen voor mij sociale laadpalen zijn, die mij energie en kracht geven. Maar misschien kan de zware hartoperatie mij inspireren om het wat rustiger aan te doen, om wat literatuur onder de arm te nemen, meer aandacht te hebben voor vrouw, familie en vrienden, af en toe een weekje vakantie te nemen en wat meer te bewegen. Af en toe doe ik wel eens een wandeling – het traject tussen Karmelieten- en Weverijstraat - maar dat is onvoldoende. Eigenlijk moet je minimum een uur per dag wandelen. Wie zich geroepen voelt om mij te vergezellen is steeds welkom.

Hoe moeilijk is het voor jou om in deze tijden alle beleidsmatige beslissingen over te laten aan waarnemend burgemeester Fernand Van Trimpont?

Ik wil in de eerste plaats collega Van Trimpont bedanken voor het werk dat hij in mijn plaats heeft geleverd. En onderschat het niet: crisisbestrijding behoort tot de core business van een burgemeester, waarbij beslissingen nemen en die soms ook doorduwen, heel belangrijk is. En wees gerust, ik hield wel een oogje in het zeil. En ik zag dat het goed ging.

Wanneer mogen we de burgemeester terug onder het volk verwachten?

Sommigen spreken van 6 weken rust, anderen van 6 maanden. Ik ga dan ook in de eerste plaats luisteren naar mijn lichaam en ook naar lotgenoten die het al eerder hebben meegemaakt. Ik ben inmiddels 65 jaar jong en wil ook nog vele jaren meegaan. En ik ben ervan overtuigd dat geen enkele Geraardsbergenaar het mij kwalijk zou nemen moest ik dit jaar eens afwezig blijven op organisaties en evenementen.

Heb je een boodschap voor de inwoners van Geraardsbergen om deze moeilijke periode door te komen?

Ik stel vast dat onze bewoners mee zijn in het verhaal van de coronacrisis. En dat is echt nodig. Ik roep dan ook op om de instructies van de overheden zorgvuldig na te leven. Persoonlijk kan ik het nog steeds niet goed vatten dat onze aardbol in oorlog moet gaan met virussen, het is alsof ik in een constante waan verblijf. Ik wil tevens oproepen tot verdraagzaamheid, begrip en inschikkelijkheid. Een overheid moet af en toe – soms harde - beslissingen nemen, in het belang van iedereen. En soms botst dat en dat moet kunnen. Maar laat het ons op dat ogenblik minstens wat hoffelijk houden. “Hoffelijkheid is wijsheid, net zoals grofheid domheid is.” (A. Schopenhauer).

Bedankt burgemeester, en een spoedig herstel gewenst van onze redactie.