Wim Claeys publiceert boek over collaboratieverleden van zijn vader

“Pa was zoveel meer dan enkel oostfrontsoldaat”

Wim Claeys voor de gevel van het  pand in de Begijnengracht waar vroeger de uitvalsbasis was van de VNJ Gent.
Wannes Nimmegeers Wim Claeys voor de gevel van het pand in de Begijnengracht waar vroeger de uitvalsbasis was van de VNJ Gent.
Wim Claeys voor de gevel van het  pand in de Begijnengracht waar vroeger de uitvalsbasis was van de VNJ Gent.
Wannes Nimmegeers Wim Claeys voor de gevel van het pand in de Begijnengracht waar vroeger de uitvalsbasis was van de VNJ Gent.
In Gent is hij vooral bekend als cabaretier en folkmuzikant, maar in zijn nieuw boek ‘Mijn papa was bij de SS’ belicht Wim Claeys de donkere kant van zijn familiegeschiedenis. “Pas toen ik als tiener de gruwel van de Holocaust onder ogen zag, begon ik mij vragen te stellen bij het verleden van mijn vader.”

Stefaan Claeys, de vader van Wim, werd in 1944 door een Belgische rechtbank ter dood veroordeeld voor hoogverraad. Uiteindelijk kreeg hij gratie. Twee jaar eerder was de man lid geworden van de Waffen-SS, het leger van de nazi’s. Hij vocht er drie jaar lang aan het oostfront.

In de Canvas-televisiereeks ‘Kinderen van de collaboratie’ vertelde de cabaretier over zijn vader, net als in zijn voorstelling ‘Zwartzak’. In zijn nieuwe boek ‘Mijn papa was bij de SS’ gaat hij dieper in op het persoonlijke proces dat hij onderging als lid van de Vlaams-nationalistische jeugdbeweging VNJ tot zijn langzame bewustwording als jonge student van de gruwel van de holocaust.

“Ik zat in het vijfde middelbaar toen ik een documentaire zag over de holocaust. Binnen onze familie werd daar weinig of niks over gezegd. Ik heb mijn vader na het zien van die documentaire wel meteen uitgevraagd of hij toen op de hoogte was van de gaskamers.” Wim zal zijn reactie nooit vergeten. “Jongen, als ik dat geweten had, ik had mij bij den Engelsman gemeld”, reageerde zijn vader. Later volgden ook bevestigingen van historici dat oostfronters niet op de hoogte waren van de gaskamers. “Al waren ze wellicht wel op de hoogte van de razzia’s op Joden.”

Een jonge Wim Claeys brengt de Hitlergroet (rechts).
RV Een jonge Wim Claeys brengt de Hitlergroet (rechts).

Wim kijkt nu helemaal anders terug op gebeurtenissen uit zijn jeugd. Zo liep hij als jong ventje te pronken met een rugzak met het SS-symbool. “Al die memorabilia heb ik een paar jaar terug in een woedebui in een vuilniscontainer gesmeten.” Ook herinnert hij zich een ‘vandalenstreek’ van twee vaders van VNJ’ers bij de legendarische Joodse patisserie Bloch in de Veldstraat. “Ze hadden gist in de toiletten gegoten die bijgevolg overliepen, waardoor Jacques Bloch zijn winkel een tijdlang moest sluiten. Als jonge gast sta je niet stil bij de betekenis achter zo‘n daad, maar uiteraard was de enige reden dat Bloch die pesterijen moest ondergaan dat hij een Jood was.”

Wim keerde zich uiteindelijk volledig af van het Vlaams-nationalistische milieu, maar nooit van zijn vader. Eén van de pakkendste passages uit het boek is wanneer hij afscheid neemt van zijn papa op diens sterfbed. “Ge zijt een goeie papa geweest en ge hebt mij een goede opvoeding gegeven”, sprak Wim als laatste woorden tegen zijn vader. “Mijn pa was zoveel meer dan enkel die oostfrontsoldaat.”

‘Mijn papa was bij de SS’ is uitgegeven bij Borgerhoff & Lamberigts en verkrijgbaar voor de prijs van 23 euro.




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.