Senioren breien buidels voor koala’s in nood

Bewoners, medewerkers en bezoekers van de Residentie Vroonstalle breiden buidels voor Australische dieren in nood.
Jill Dhondt Bewoners, medewerkers en bezoekers van de Residentie Vroonstalle breiden buidels voor Australische dieren in nood.
Enkele bewoners, medewerkers en bezoekers van de Residentie Vroonstalle, een woonzorgcentrum in Wondelgem, zijn aan het breien geslagen. Twee middagen lang halen ze hun naalden boven om gebreide buideltjes te maken voor koala’s en andere dieren die hun nest verloren hebben in de Australische bosbranden.

Tijdens de nieuwjaarsreceptie geraakte medewerker Katrien Van Rentergem (37) aan de praat met Monique Maes (82), een bewoner. “We hadden het over het weer, dat het niet koud genoeg was om januari te zijn. Vorige week was het twaalf graden, dat is geen winter meer. Monique stelde zichzelf de vraag of ze ooit nog sneeuw zou zien. De extreme hitte van vorige zomer geeft hetzelfde weer: het klimaat is enorm veranderd. Zo kwamen we uit op de bosbranden in Australië. Ze had op televisie gezien dat er zoveel mensen en dieren lijden, en vond dat we daar iets mee konden doen.”

Meer dan een miljoen dieren in Australië zijn getroffen. Door buidels te breien hopen we de pijn ietwat te verlichten

Katrien Van Rentergem, medewerker woonzorgcentrum

Katrien dacht meteen aan de Facebookgroep Belgium for Australia die een oproep had gelanceerd om buidels te haken of te breien voor dieren in nood. Toen ze het idee voorlegde aan de dames waren ze meteen gemotiveerd. Het woonzorgcentrum zette twee middagen op waar iedereen welkom was: bewoners, medewerkers en bezoekers. Samen breien of haken ze buidels voor koala’s, maar ook voor andere dieren in nood zoals kangoeroes en vleermuizen. “Er zijn zodanig veel dieren getroffen door de branden dat we besloten voor meerdere soorten mandjes te breien. Deze dienen als nestjes waar de dieren zich kunnen nestelen nadat hun huis in vlammen opging. In de buidel komt nog een voering, zodat de beestjes niet vast komen te zitten in het breiwerk.”

Getekend voor het leven

“We breien niet de zoveelste sjaal of muts voor onszelf”, zegt bewoner Monique. “We breien voor een doel, voor een goed doel. De branden hebben alles platgebrand. Als ik naar de beelden op televisie of in de krant kijk, vraag ik me af waar die mensen hun kleren zijn, waar hun huis is. Waar moeten ze naartoe? Ze zijn alles kwijt. Meer dan een miljoen dieren zijn getroffen, verkoold en verbrand. Dat is verschrikkelijk. Als je daarin hebt gezeten ben je getekend voor het leven, dat is om nooit te vergeten. Door buidels te breien hopen we de pijn ietwat te verlichten.”

Het raakt medewerker Katrien wanneer ze ziet hoe de bewoners meeleven met de actualiteit. “We wonen aan de andere kant van de wereld en toch voelen ze zich aangesproken om te helpen, dat is mooi. Ze willen zorg dragen voor een ander, zoals de meesten heel hun leven gedaan hebben. Ze willen zich nuttig maken, zoals iedereen dat wil doen. Het is niet omdat ze hier zijn dat ze niets meer kunnen bijdragen. Ze hebben nog heel wat in hun mars.”

Een stukje Wondelgem in Australië

De bewoners hebben geen nummer geplakt op het aantal buidels dat ze willen maken. “Zolang ze maar een bijdrage kunnen leveren. Als elk lid van de groep een nestje maakt kunnen we al een mooi aantal opsturen”, zegt Katrien. De medewerkers denken erover na om de huisjes te verzenden naar een collega ter plekke. “Mirte is een jaar geleden naar daar vertrokken voor een sabbatjaar. We zouden de buidels naar haar sturen zodat zij ze persoonlijk kan afgeven. Op deze manier weten we zeker dat ze terecht komen waar ze moeten terecht komen. Zij kan dan foto’s naar ons sturen die we hier kunnen tonen. Dan kunnen de bewoners uit eerste hand zien wat hun werk heeft opgebracht.”

Tussen de twintig en dertig personen stelden zich kandidaat om twee middagen te haken of te breien.
Jill Dhondt Tussen de twintig en dertig personen stelden zich kandidaat om twee middagen te haken of te breien.