Sandra (41) en haar tien kinderen in quarantaine: “De meesten vragen of ik nog niet zot geworden ben. Maar ik mag absoluut niet klagen”

Zeven van de tien kindjes van Sandra: Noah, Maïte, Lente, Anne-Sophie, Finn, Julie en Ella. “De grootsten willen natuurlijk niet meer op de foto staan”, lacht Sandra.
Sandra Couck Zeven van de tien kindjes van Sandra: Noah, Maïte, Lente, Anne-Sophie, Finn, Julie en Ella. “De grootsten willen natuurlijk niet meer op de foto staan”, lacht Sandra.
Sandra Couck (41) brengt de lockdown door met haar tien kinderen, in hun knusse huis in Mariakerke. De leeftijden van de kinderen lopen van 3 tot 19 jaar, sommigen zijn dus zelfstandig en anderen hebben nog wat meer aandacht nodig. Omdat ze met zoveel zijn, houden de kinderen elkaar wel bezig, maar boodschappen voorzien en de televisie delen kan wel een uitdaging vormen. “We zitten een paar weken samen op een kleine oppervlakte, maar we maken er het beste van”, zegt Sandra.

Sandra zette de voorbije twintig jaar tien kindjes op deze wereld: Ruben (19), Zara, (17), Thomas (15), Maïte (13), Julie (12), Anne-Sophie (11), Ella (9), Lente (7), Finn (5) en Noah (3). Wanneer ik haar opbel, verstopt ze zich even in het washok, om ongestoord haar verhaal te kunnen doen. “De meesten vragen of ik nog niet zot geworden ben. Aan de kassa van de supermarkt vragen ze dat altijd. Maar ik moet zeggen, we trekken onze plan. De twee kleinsten zou ik af en toe achter het behang kunnen plakken, maar buiten die momentjes is iedereen heel flink. Ik mag absoluut niet klagen.”

Met zoveel kinderen heb je snel genoeg volk voor een verjaardagsfeestje

Sandra Couck

Sandra werd huismoeder toen ze haar eerste kindje kreeg. Ze is het gewend om thuis te zijn met haar kinderen. “Voor mij is dat niets nieuws, behalve dan het schoolwerk dat ik intensiever moet begeleiden. Vroeger was dat twintig minuutjes na school, nu ben ik daar een paar uur per dag mee bezig. Daardoor kom ik minder snel toe aan mijn andere taken, zoals de afwas, maar dat is dan maar zo. We zoeken samen naar het juiste ritme, maar een dagschema hebben we niet. We staan op volgens ons eigen ritme, eten samen, ik doe boodschappen. We afwassen, koken, spelen,... We nemen het zoals het komt, maar structuur gaat er hier niet in.”

Er wordt samen veel geknutseld.
Sandra Couck Er wordt samen veel geknutseld.

Handen vol

“Meestal moet ik vier kinderen van de tien bezighouden, de rest trekt hun plan. De oudere kinderen regelen hun schoolwerk zelf, en als ze vragen hebben, komen ze naar mij. De kleintjes, Ella en Lente, hebben wel actieve begeleiding nodig. Lente zit in het eerste leerjaar, en leert net lezen en schrijven. Als je daar niet naast zit, leren ze het verkeerd. De kleutertjes hebben ook meer aandacht nodig, anders storen ze de groten te veel als ze huiswerk aan het maken zijn. Een kleintje kan zich twintig minuten bezighouden op zichzelf, maar geen uur.”

De grotere kinderen bellen vaak met vrienden, de kleintjes knutselen veel. “Dat doen we vaker, sinds we allemaal samen thuis zitten. We verven, schilderen, kijken films, koken samen. Vorige week was het Lente haar verjaardag, dus hebben we samen pizza’s gebakken en cupcakes versierd. Haar vriendjes konden niet komen, maar met zoveel kinderen heb je snel genoeg volk voor een verjaardagsfeestje”, lacht Sandra. “Zodra het mooi weer is, rennen de kindjes naar buiten. Gelukkig hebben we een grote tuin met een trampoline. Ze amuseren zich ook met de hond, die we een paar maanden geleden in huis hebben genomen.”

(Lees verder onder de foto’s)

Julie, Anne-Sophie en Maïte op de trampoline, in de grote tuin.
Sandra Couck Julie, Anne-Sophie en Maïte op de trampoline, in de grote tuin.
De meisjes maken samen hun huiswerk aan tafel.
Sandra Couck De meisjes maken samen hun huiswerk aan tafel.

Meer rust dan anders

“De kinderen zijn de hele dag bij elkaar op een kleinere oppervlakte. Dat betekent dat ze meer toegevingen moeten doen tegenover elkaar. Vroeger, als één of twee zussen ruzie hadden, liepen ze met veel lawaai naar boven. Nu zijn er minder spanningen of ruzie, ik verschiet daar wel van. Enkel mijn twee kleinsten, die kunnen mekaar af en toe vermoorden, maar dat is de leeftijd. Voor de rest valt dat goed mee, ze houden elkaar bezig.”

Mensen in de winkel kijken soms heel raar, als ik drie pakjes aardbeien meeneem of vier komkommers

Sandra Couck

Aan de andere kant van de lijn klinkt een fijne stemmetje. Eén van de dochtertjes van Sandra is het washok binnengekomen, en vraagt om een ijsje. “Als ze flink geweest zijn, krijgen ze een leuke traktatie”, grinnikt Sandra. “We maken er samen het beste van, de kinderen doen hun best om goed overeen te komen. Ze beseffen ook waarom ze zich aan de regels moeten houden, en doen dat ook. Ze horen de verhalen op het nieuws, en willen hun mama niet kwijt. Ze hebben hun papa al verloren, dus willen ze zeker niet dat mama ook iets overkomt. Ze blijven binnen, en spelen samen. Het enige wat voor hen een uitdaging kan zijn, is bepalen wat er op televisie komt.”

Ella met de kat Elliot.
Sandra Couck Ella met de kat Elliot.

Volle winkelkar

Voor Sandra is de grootste uitdaging boodschappen doen. “Nu voor een groot gezin boodschappen doen, durf ik niet, anders denken ze dat ik aan het hamsteren ben. Ik ga daarom elke dag naar de winkel, om vers fruit en verse groenten. Dat is wel een aanpassing, voor de maatregelen deed ik één keer in de week grote boodschappen. Nu ben ik daar voorzichtiger mee, ik neem minder mee dan anders. Maar we blijven wel met tien kinderen, natuurlijk. Dat betekent dat ik elke dag meerdere broden moet meenemen, en een pak van twaalf eieren. Mensen in de winkel kijken soms heel raar, als ik drie pakjes aardbeien meeneem of vier komkommers. Maar dat is hoeveel ik nodig heb om ze allemaal een deel te geven.”

Mag nog langer duren

“Het eerste wat we gaan doen na de quarantaine, is met z’n allen gaan eten”, glundert Sandra. “Dat mis ik wel, om eropuit te trekken met de kinderen. Om samen aan de Graslei te gaan zitten in het zonnetje, om samen naar de speeltuin te gaan in het park. Ik kijk er ook naar uit om mijn vriendinnen terug te zien. Vóór de maatregelen gingen we elke woensdag ontbijten, en samen sporten. Dat valt allemaal even weg.”

“Langs de andere kant zal ik het enorm missen om allemaal samen thuis te zijn. Na de quarantaine zullen de oudere kinderen terugkeren naar hun eigen leven, en weer meer afspreken met vriendinnen en vrienden. Ik zou het niet erg vinden, moesten de scholen niet opnieuw open gaan na de paasvakantie, ik heb mijn kinderen graag bij mij. Het is jammer voor hen, want ze missen hun vriendjes wel, maar ik zou het zeker niet erg vinden om nog een paar weken samen thuis te zitten.”

Sandra met haar jongste zoontje Noah.
Sandra Couck Sandra met haar jongste zoontje Noah.