Recensie: spaghetti bolognese in studentenrestaurant Kantienberg

Niet lekker, maar het is tenminste mooi weer

De spaghetti bolognese in studentenresto Kantienberg.
OSG De spaghetti bolognese in studentenresto Kantienberg.
Nu de studentenkolonie langzaam uit Gent wegtrekt voor een lange zomerslaap, wordt het ook rustiger in de studentenkantines. U weet wel, die plekken waar u voor nog geen vijf euro een driegangenmenu kan verorberen. Nieuwsgierig als we zijn op de redactie, trokken we naar resto Kantienberg om dé klassieker te testen: de spaghetti bolognese (3,50 euro).

Het is vloeken in de kerk, dat we niet naar studentenrestaurant De Brug gaan, in het hartje van studentikoos Gent in de Sint-Pietersnieuwstraat. Maar aan De Brug wordt gewerkt, zo klinkt het bij de UGent, en de kantine blijft dus nog even toe. Uit goede bron vernamen we dat de vloer van De Brug al zo'n halve meter hoger ligt dan de oorspronkelijke grondlaag - studenten wandelen in werkelijkheid op een laag van vijftig centimeter verharde appelmoes en tomatensaus. Die etensresten worden in de eerste fase van de werken uitgeboord. 

In de tweede en laatste fase worden de trappen naar de eerste verdieping opnieuw van een laagje bruine zeep voorzien, waardoor meer studenten over de trappen zullen uitglijden. Het komisch effect van zulke tuimelpertes is volgens de vakgroep Sociologie bijzonder goed voor de sociale cohesie in het restaurant. Bovendien veroorzaken de vallen enkel reputatieschade voor de student in kwestie, en die valt niet te verhalen op de UGent, aldus de financiële dienst.

Kaas van gemasseerde koeien

Maar resto Kantienberg, dus: dat is een hypermodern studentenrestaurant, midden in de ‘nieuwe’ studentenwijk tegenover Ter Platen. De zon schijnt bij onze aankomst, en de kantine oogt in het felle zomerlicht veelbelovend, met deuren die automatisch opengaan en een weidse, witte en nette ruimte die ontluikt voor onze ogen. Uw redactie verwacht zich al aan een hemelse spaghetti: een recept uit de kookbijlage van la Divina Commedia, met een saus samengesteld door de beste chemici van de universiteit, en met kaas van door Hoogleraars Kinesitherapie gemasseerde koeien. En dat bovendien voor 3,50 euro - de prijs van een pint op de Graslei. De spaghetti en een flinke lepel saus krijgen we met de glimlach aangeboden door een student die geen Nederlands spreekt, maar wel breed glimlacht. Onze dag kan al niet meer stuk - want deze spaghetti wordt héérlijk.

De spaghetti bolognese in studentenresto Kantienberg.
OSG De spaghetti bolognese in studentenresto Kantienberg.

Of niet. Onze droom valt aan diggelen. De pasta is zeer onevenwichtig. We krijgen saus, véél saus, dat is zeker. Maar nog steeds niet voldoende om de berg spaghetti volledig mee te bedekken. We mengen, mengen en mengen, we gebruiken lepel, vork en mes, we gebruiken onze blote handen om de diepste slierten in de reuzenkom om te woelen, maar we stranden met de conclusie dat er gewoonweg te weinig saus is. Want er is nóóit genoeg saus voor wat een halve kilo pasta moet zijn. Vertwijfeld kijken we om, naar de student die geen Nederlands spreekt. Misschien hebben hem we per ongeluk via lichaamstaal een portie gevraagd voor een klein dorp, in plaats van voor één persoon. Maar dat is niet het geval. Iedereen die hier spaghetti bolognese bestelt, krijgt een monumentale ton pasta, genoeg om de wereldhonger te halveren, maar met nooit genoeg saus om voldoende smaak toe te voegen.

Melkwitte ingenieurs

We zien af. Door de eentonige smaak, maar niet door de warmte. Er is een hittegolf in het land, dat weet u, het is zelfs zo warm dat de ingenieursstudenten hun melkwitte benen ontbloten in shorts van JBC, en daarom moeten we véél water drinken. Schijnbaar was de UGent bang dat haar studenten niet voldoende zouden hydrateren. Daarom kiepten ze in de kommen spaghetti bolognese ook nog eens zes liter water. Wie zorgvuldig alle pasta met de vork kan binnenspelen, blijft met zo’n hoeveelheid water achter in de ton, dat achtergelaten kommen door het Agentschap Zorg en Gezondheid als potentieel gevaarlijke koeltorens beschouwd worden met het oog op een nieuwe legionella-uitbraak.

We zuchten, en drinken onze kom spaghetti leeg. Vreemd genoeg lijken de studenten rondom ons nergens last van te hebben. Het zonnetje schijnt, dat waren we al bijna vergeten, en iedereen heeft weer gegeten voor 3,50 euro. Het enige wat nu nog ontbreekt voor de studenten, is een positief puntenlijstje, ervaringen in het werkveld, en meer geld op de rekening. Dan kunnen ze genieten van een pint op de Graslei, en vooral écht lekkere pasta. Misschien zelfs zo goede pasta, dat ze ooit, wanneer ze oud en getekend zijn, terugkeren naar resto Kantienberg om te klagen over hoe waterig de spaghetti er is. Al valt dat niet aan te raden. Het zonnetje schijnt. En zo lang de toegangsdeuren automatisch open gaan en de jobstudent breed blijft glimlachen, moet je al goed gek zijn om te klagen over de kwaliteit van de spaghetti.

Resto Kantienberg.
OSG Resto Kantienberg.



1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Manou Stevens

    Gedurende gans mijn studententijd geregeld gegeten in het studentenrestaurant Overpoort en eerlijk: het smaakte mij ALTIJD!