Nederlands theaterstuk Rauw moet Gentse flikken helpen omgaan met emoties van hun job: “Ons werk op straat is soms onaangenaam hard”

Een beeld uit de voorstelling
RV / Bram Petraeus voor Productiehuis Plezant Een beeld uit de voorstelling
170 mensen van de Gentse politie zagen maandagavond de Nederlandse theatervoorstelling Rauw. 800 anderen volgen nog, deze week. Het stuk is ongemeen hard en wordt alleen aan politiemensen getoond. Het moet hen helpen omgaan met de emoties die hun job met zich meebrengt. Het is de eerste keer dat het stuk in België speelt.

“Dit jaar start ons nieuw integriteitsplan”, zegt korpschef Filip Rasschaert. “Dit theaterstuk leek mij de perfecte start. Hiermee tonen wij in de eerste plaats begrip en respect voor het moeilijke werk van onze mensen en willen we hen helpen overeind te blijven als individu en als team. Emoties (h)erkennen en durven bespreken met elkaar is een belangrijke stap. Politiewerk geeft energie aan onze medewerkers, als zaken opgelost worden en mensen geholpen worden. Maar het werk op straat is het ook soms onaangenaam hard of rauw. Rauw omdat men in eerste lijn betrokken is bij menselijke drama’s of geconfronteerd wordt met zware problemen waar de maatschappij te weinig positieve antwoorden op biedt. Denk bijvoorbeeld aan verslaafde personen die nauwelijks begeleid worden, minderjarigen en andere daders die blijven feiten plegen en blijven buiten wandelen uit het commissariaat, dramatische gezinssituaties en zo meer. De politieploeg is daarbij veelal diegene die beslissingen moet nemen in de wetenschap dat er geen goede oplossingen zijn. Daardoor krijgen politiemensen vaak, ondanks hun goede intenties en het volgen van procedures, kritiek als er iets misgaat. Het is niet altijd makkelijk hiermee om te gaan. Om iets te doen rond onze kwetsbare kant, organiseren we nu de theatervoorstelling Rauw in de Scala.” (Lees verder onder de foto)

Een beeld uit de voorstelling
RV / Bram Petraeus voor Productiehuis Plezant Een beeld uit de voorstelling

Die voorstelling is speciaal ontwikkeld om de moeilijke kanten van het harde politiewerk bespreekbaar te maken. Praten over emoties of elkaar aanspreken op fouten, is bij veel politiemensen namelijk nog een brug te ver. Rauw is geen alledaags theaterstuk; het wordt alleen vertoond aan politiemensen. Het is een gelaagd, spraakmakend stuk dat onder meer gaat over integriteit, traumatiserende situaties, racisme, wrijvingen tussen verschillende politieafdelingen, reorganisatieongemakken en de impact die het politiewerk kan hebben op het privéleven. Politiemensen zijn toegewijd en staan vaak dag en nacht paraat. Dat wordt thuis niet altijd begrepen. Opmerkelijk is dat niks in het stuk van het Nederlandse Productiehuis Plezant verzonnen is. De makers spraken wekenlang met politiemensen, en tekenden hun verhalen op. Een kind dat overreden wordt door z'n vader. Een echtelijke ruzie die onderbroken wordt door werk. Een onderzoek tegen een agente. Het stuk velt overigens geen oordeel, dat mogen de kijkers zelf doen. Ruim 25.000 Nederlandse politieambtenaren hebben de voorstelling gezien. Het Gentse korps is het eerste dat het stuk over de grens haalt. De burgemeester, maar ook onder meer Commissaris-Generaal De Mesmaeker, Inspecteur-Generaal Gillis en korpschefs van andere zones waren aanwezig. (Lees verder onder de foto)

Een beeld uit de theatervoorstelling
RV / Bram Petraeus voor Productiehuis Plezant Een beeld uit de theatervoorstelling

“Bedoeling is dat dit voor onze mensen een aanzet tot gesprek is”, zei de korpschef nog. “De integriteitscoaches zullen na elke voorstelling beschikbaar zijn.” Ook voor zichzelf trok hij lessen. “Mensen vragen om onverwachte bewakingen te doen zou echt een uitzondering moeten zijn, de combinatie werk – gezin is niet eenvoudig bij de flikken. En ook wij noemen ons zelf graag een familiebedrijf, maar we moeten er over nadenken wat voor familie we willen zijn. Eentje die alles toedekt, of een waar eerlijk met elkaar omgegaan wordt.”

Een beeld uit de theatervoorstelling Rauw
RV / Productiehuis Plezant Een beeld uit de theatervoorstelling Rauw