Kinderen plaatsen kruis op plek waar Truus (72) verongelukte en hebben duidelijke boodschap: “Stop die gsm weg als je rijdt”

Een kruis voor Truus Rijnberg, met bloemen en een beertje van de kleinkinderen. In de hoop dat mensen beter gaan opletten in het verkeer.
VDS Een kruis voor Truus Rijnberg, met bloemen en een beertje van de kleinkinderen. In de hoop dat mensen beter gaan opletten in het verkeer.
Ze hadden dit weekend haar 73ste verjaardag willen vieren. Maar in plaats van ergens gezellig samen te tafelen, stonden de kinderen van Truus Rijnberg op de middenberm van de Kennedylaan, om een kruis te plaatsen op de plek waar ze het leven liet. Truus stond gewoon te wachten voor de rode lichten, als laatste in de rij. Dat had de vrachtwagenchauffeur achter haar niet gezien, omdat hij op een scherm bezig was...

Voor velen is Truus Rijnberg nu een streepje in de tabel van verkeersdoden. Een zoveelste slachtoffer van de weg. 310 verkeersdoden in Vlaanderen in 2018, voor 2019 lopen de cijfers nog elke dag op. Truus is er jammer genoeg één van. Maar uiteraard was ze veel meer dan dat. Zes jonge kinderen zijn hun oma kwijt, de oma waar ze zo graag gingen logeren. Drie volwassenen zijn hun moeder en hun rots in de branding kwijt, zomaar, plots, zonder afscheid. Omdat een vrachtwagenchauffeur op zijn GPS tokkelde en niet zag dat er een stoplicht stond. En dus ook niet dat er auto’s stilstonden voor de lichten. Drie wagens deelden in de brokken. Truus stond de laatste in rij. Zij ving de klap op en werd weggekatapulteerd. Ze overleefde de klap niet. (Lees verder onder de foto)

Truus Rijnberg werd uit het leven weggemaaid door een onoplettende vrachtwagenchauffeur.
RV Truus Rijnberg werd uit het leven weggemaaid door een onoplettende vrachtwagenchauffeur.

Afscheid in plaats van familieweekend

Ze zouden op familieweekend gaan, die 3de oktober. Truus vertrok uit haar huisje in Terneuzen naar haar dochter Mireille, in Merelbeke. Langs de Kennedylaan, de weg die ze al honderden keren had gereden. Dochter Karen uit Amsterdam zou ook meegaan op weekend. Zoon Steven zat in Zwitserland en zou er niet geraken, die keer. De gezinnen van Karen en Mireille waren er helemaal klaar voor, de auto volgeladen, de kindjes enthousiast. Maar oma kwam maar niet. “De media berichtte al over een dodelijk ongeval op de Kennedylaan. De ongerustheid groeide. En toen kwam het bericht... het was mama...” Het weekendje is er dus nooit gekomen. In de plaats moest de familie afscheid nemen van hun moeder en hun oma. Helemaal onverwacht. In de plaats kwam een periode van politie, slachtofferhulp, een begrafenis, papieren en heel diep verdriet.

Met medewerking van de politie, die een rijvak afzette voor de veiligheid, plaatsten Mireille, Steven en Karen dit weekend een kruis op de plaats waar hun mama het leven liet. De broers en de zus van Truus waren er ook. Het is een mooi kruis, met liefde gemaakt. Met haar naam erop, met bloemen erbij en een beertje van de kleinkinderen. Om haar te gedenken, maar vooral ook om anderen te waarschuwen. “Voor haar is het te laat natuurlijk”, zeggen haar kinderen nu. “En het heeft geen zin om kwaad te zijn op die chauffeur. Het brengt haar niet terug. We willen alleen dat andere mensen gaan beseffen wat ze kunnen aanrichten, als ze niet opletten achter het stuur. In enkele seconden kan je het leven van zovele mensen compleet verwoesten. En voor wat? Een sms? Een mail? Geen enkel berichtje is belangrijker dan een mensenleven. Mama’s dood is compleet zinloos geweest, als niemand er lessen uit trekt. Vandaar deze oproep. Stop die GSM weg als je rijdt. Stop als je iets op een GPS wil aanpassen. Let op als je achter het stuur zit. Het is letterlijk van levensbelang.”

Ook op de baan hebben ze overigens wel wat aanmerkingen. “We gaan ervan uit dat die vrachtwagenchauffeur de baan niet kende, aangezien het een Roemeen is. Je mag er 90 kilometer per uur rijden, en uit het niets doemt dan een stoplicht op. Dat is toch gewoon gevaarlijk? Dat moet toch beter kunnen? Waarom staan er geen knipperlichten die de komst van verkeerslichten aanduiden, zoals dat in Nederland wel is? Of een bord met 70 per uur? Vorig jaar is op dezelfde plek een bijna identiek ongeval gebeurd. Hoeveel keer nog?”

Ondertussen gaat het leven voort, zo gaat dat altijd. Maar voor de kinderen en kleinkinderen is het een ander leven nu. Zonder telefoontjes naar de mama, zonder logeerpartijtjes bij oma in Terneuzen. Omdat een vrachtwagenchauffeur dacht dat het niet uitmaakte, die paar seconden niet op de baan letten. Het gemis is groot. Kleindochtertje Filippa (5) zei onlangs: “Soms zou ik wel even dood willen zijn, zodat ik oma nog een heel grote knuffel kan geven, en in haar bedje kan logeren.”

De familie zet een kruis op de plaats waar Truus het leven liet.
VDS De familie zet een kruis op de plaats waar Truus het leven liet.



16 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Rudi Szrek

    Lieve Truus. Ik heb je pas sinds deze zomer nog leren kennen. Je was op vakantie op Tenerife samen met je dochter en 3 kleindochtertjes. Daar was je constant bezig met de meisjes . Je was zo fier op hen en terecht.Jij was een schat van een oma. Heel veel sterkte Mireille en echtgenoot en dikke knuffels aan de meisjes.

  • Monique Baert

    Veel sterkte aan de familie en vrienden

  • Angelo Cabooter

    Weet je wat het probleem is, het is verboden om je smartphone te gebruiken tijdens het rijden (zelfs als je voor het rode licht staat) maar de straffen zijn veel te laag. Bij de eerste overtreding zouden ze een boete van €150 moeten geven, en een VERPLICHTE cursus verkeersregels laten volgen. Bij de 2de overtreding een boete van €1500 en een gevangenisstraf van 1 jaar. Veel kans dat het daarna gaat stoppen.

  • jo vandenberghe

    Hier laten ze maar begaan,recidivisten met een hoop snelheidsovertredingen,mensen die niet zonder hun smartphone kunnen(zelfs al rijdend)moeten eens dringend harder aangepakt worden.Het menselijk leed is te groot om zo verder te gaan.

  • MYRTHE PASS

    Het is spijtig wat er met Truus gebeurde, maar ik ben geen voorstander van de wildgroei van die kruisjes. Ze blijven gewoon staan, ook na veel jaren. Op het kerkhof kan men de persoon begraven en een kruis plaatsen. Ik begrijp niet waarom men de plaats herdenkt waar de persoon aangereden werd. Ik zou denken, dat je net niet aan die plaats wilt herinnerd worden.