Horeca-uitbater kijkt naar opsporingsbericht op TV... en ziet vermiste man in zijn café Duveltje drinken

Kapper-cafébaas Luc De Smet.
Foto DVL Kapper-cafébaas Luc De Smet.
Kapper-cafébaas Luc De Smet van Den Barbier uit Melle schrok zich vandaag een hoedje. Vanachter de toog van zijn zaak zag hij op tv een opsporingsbericht over een 73-jarige man uit Gent passeren. Wat blijkt: de man in kwestie genoot op dat moment van een glas in zijn zaak. “Het was een beetje zoals in een televisieserie. Nooit gedacht dat ik dat zou meemaken.”

De man, een 73-jarige Gentenaar, verliet rond 13.30 uur het woonzorgcentrum ‘Brugse Vaart’ in Mariakerke, een deelgemeente van Gent. Sindsdien ontbrak elk spoor van hem. De federale politie verspreidde een opsporingsbericht, dat onder andere werd opgepikt door de regionale televisiezender AVS.

Een zender waar Luc De Smet, uitbater van Den Barbier in Melle, al eens naar zapt. Hij zag het opsporingsbericht passeren, waarna hij even twee keer moest kijken: de man over wie werd bericht, zat op dat moment namelijk in zijn café van een Duveltje te genieten. “Hij zat toen ongeveer een uurtje bij mij in de zaak.”

De politie bevestigt dat de vermiste persoon vandaag veilig en wel werd teruggevonden in Melle.  Een goede afloop dus, en voor Luc een verhaal om nooit te vergeten. “Het was een beetje zoals in een televisieserie. Nooit gedacht dat ik dat zou meemaken.”




27 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • paul piens

    mijn grootvader 'verdween" regelmatig uit het rusthuis. was steeds terug te vinden in de plaatselijke kroeg met zijn favoriet biertje. Volgens mij kreeg de man nooit de tid om de weg terug te nemen. Hij was vermist. Als er nu iemamand , gedurende de dag eens de tijd had gehad of genomemen om met mijn grootvader dat biertje gaan te drinken, maar als wij 's avonds kwamen,wij gingen werken, was de er een uitgangs verbod, we moesten hem maar eens mee op café nemen. Nu ja ik spreek 1970

  • Evelien Pelgroms

    Ik zou niet zo hard zijn over de rusthuizen ze zijn niet allemaal hetzelfde waar ik werk worden de mensen goed geanimeerd maar zoals in elk rusthuis verwacht het personeel van familie of bewoners die de deur uitgaan dit even komen melden zodat wij ons ook geen zorgen moeten maken en zodat de keuken ook weet of er voor hun eten voorzien moet worden. Een verdwiining aangeven is dan ook niet abnormaal na een paar uur moet dit dat is standaardprocedure

  • Murielle Dalschaert

    Inderdaad, een rusthuis is geen gevangenis en er moet vrijheid zijn. Maar stel: je komt je vader bezoeken en hij is nergens te bespeuren. Niemand op de afdeling of de receptie weet hem zijn. Nu al enkele uren geen teken van leven. Naar wie ga je eerst je beschuldigende vinger uitsteken?

  • Niomy Cools

    Ik werk als zorgkundige in een rusthuis en de mensen die bij ons zitten mogen wel degelijk buiten of op vakantie mits dit wordt doorgegeven aan het personeel, zodat wij daar ook weet van hebben en de nodige zaken zoals medicatie kunnen regelen voor vertrek, het is heel normaal dat de politie op de hoogte wordt gebracht als er een bewoner verdwijnt en niemand weet van iets, of die nu mentaal gezond is of niet dat is standaardprocedure.

  • Luk Gonnissen

    Ik had hem gratis nog een duvel geschonken en hem veilig afgezet.