Hij was een vluchteling, zij een hulpverlener. Nu zijn ze een koppel: “Blij dat ik door de ellende kon kijken”

Handbal-international Ashkan aan de slag bij Don Bosco na zwerftocht van 3,5 jaar door Europa

Ashkan en Sarah in hun woning in Merelbeke.
Wannes Nimmegeers Ashkan en Sarah in hun woning in Merelbeke.
De aanstelling van een nieuwe keeper in het handbal, het haalt zelden het nieuws. Maar het verhaal van Ashkan Mamaghani (37) die sinds vorige week keeper is bij handbalclub Don Bosco Gent lijkt wel materiaal voor een film. De gewezen Iraanse handbal-international zwierf 3,5 jaar lang door Europa, probeerde in Engeland te geraken in vrieswagens en leerde zijn Gentse vriendin Sarah kennen in het vluchtelingenkamp van Duinkerke waar ze als vrijwilliger kwam helpen. “Eindelijk ken ik mentale rust en kan ik weer mijn sport beoefenen.”

De odyssee van Ashkan start in oktober van 2015 in Iran. “Ik ben altijd professioneel handballer geweest in Iran. Het is er een sport waar veel geld mee gemoeid is. Mijn problemen begonnen toen ik met de handbalploeg naar Japan trok voor de kwalificatiematchen voor de Olympische Spelen. Ik ben een christen. Ik droeg een kruisje, at geen halal-vlees,...ik was dus een buitenbeentje in de ploeg en dat veroorzaakte wrevel. Meer dan eens was er ruzie. Terug in Iran kreeg ik van een vriend die ambtenaar was te horen dat een dossier tegen mij was opgesteld. In Iran zijn de meeste ambtenaren tegelijkertijd ook undercover-agenten voor de overheid. Ik heb toen een lang gesprek gehad met mijn vader. We hadden het over de onenigheden tijdens het tornooi. Hij heeft me toen gezegd dat ik moest vertrekken. Ik had in Iran geen toekomst meer. Het was te gevaarlijk geworden.”

Het zou het begin worden van een lange zwerftocht door Europa. “Ik vertrok eerst naar Istanbul. Daar kan men vanuit Iran makkelijk raken zonder visum. Vanaf dat moment was ik overgeleverd aan mensensmokkelaars. Ik had als sporter gelukkig kunnen sparen en had dus wat geld opzij staan. Met de boot ging het naar Griekenland en van daar ben ik uiteindelijk in Oostenrijk terecht gekomen. Het was verschrikkelijk. Ik kreeg ruzie met anderen in het kamp omdat ik geen moslim was.”

Koelwagens

“Het plan was om naar Engeland te gaan omdat ik daar vrienden had”, legt Ashkan uit. “Zo kwam ik in Duinkerke terecht. De leefomstandigheden waren er verschrikkelijk. Ik sliep op de grond en onder bruggen. Samen met anderen probeerde ik voortdurend in vrachtwagens te raken die naar Engeland gingen. We probeerden in de buurt van Parijs in te stappen om te voorkomen dat de vrachtwagen gecontroleerd zou worden. Koelwagens waren de beste optie. We wisten hoe we de zekering van die vrachtwagen onklaar konden maken. Op die manier bleef de temperatuur doenbaar. Vijftien keer op rij zijn we door de politie betrapt. De zestiende keer lukte het toch. Maar in Engeland merkten de autoriteiten dat ik in Oostenrijk had verbleven en dus zat ik zes maanden later op het vliegtuig naar Oostenrijk. Ik woonde zes maanden in een dorp. Er liep niemand op straat, er waren geen winkels, geen cafés, helemaal niks. Als ik ergens naartoe wou, moest ik de bus en de trein nemen. Dat kostte handenvol geld.”

Ashkan is het populairst bij mijn oma. Die twee hebben een ongelooflijke klik. Hij komt voor haar op de eerste plaats in de familie

Sarah

Aan zijn verblijf in Calais en Duinkerke heeft Ashkan weinig goede herinneringen. “Het was er altijd iets. Er werd bijna elke dag gevochten, er waren altijd wel problemen”, zegt hij. Toch was er ook een lichtpuntje. In het kamp leerde hij Sarah kennen. De Gentse trok twee jaar geleden met een Gentse  vrijwilligersorganisatie naar Calais en Duinkerke om er vluchtelingen te helpen en hun verhalen te noteren. 

Ashkan is voortaan keeper bij Don Bosco Gent.
Wannes Nimmegeers Ashkan is voortaan keeper bij Don Bosco Gent.

Intiemer

“Ashkan sprong er uit”, zegt ze. “Om te beginnen sprak hij beter Engels dan de andere vluchtelingen. Bovendien bleek hij in zijn leven als professioneel handballer al veel van de wereld gezien te hebben”, legt Sarah uit. “We werden vrienden via Facebook. Eerst chatten we nog over mensensmokkelaars en onbegeleide minderjarigen. Maar na een tijdje werden onze gesprekken intiemer. Ik heb hem opgezocht in Engeland en daar is onze relatie dan bezegeld. De manier waarop hij in Duinkerke leefde, was verre van ideaal. Maar ik ben blij dat ik daar heb kunnen doorkijken. Dat was ook de bedoeling van ons werk in Frankrijk. Het eerste wat ik iedereen vroeg was wat hun job vroeger was. Zo kan je door de ellende waarin die mensen zich bevonden heen kijken.” Intussen woont het koppel samen in Merelbeke. “We hebben nog geen zekerheid dat Ashkans verblijfsvergunning in orde komt. Daarvoor hadden we mekaar nog twee maanden eerder moeten ontmoeten.”

Ashkan is inmiddels opgenomen in de familie. “Maar het populairst is hij bij mijn oma. Die twee hebben een ongelooflijke klik. Ik denk dat Ashkan voor haar op de eerste plaats komt in de familie”, lacht Sarah. 

Ashkan zelf is intussen aan de slag bij Don Bosco Gent. Vorige week mocht hij een  eerste 10 minuten invallen. “Ik ben blij dat ik weer de sport kan beoefenen die ik 3,5 jaar heb moeten missen”, zegt hij.




7 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • MONIQUE VAN HOECKE

    Heel veel succes en nog een mooie toekomst samen !

  • Jonas Buyle

    Iran was tot de jaren 70 zogoed als Westers, google eens Iran in the 70's vs now.......

  • marie-claire de bosscher

    heel veel geluk samen !

  • Lieve Vandamme

    Moeten vluchten voor de religie, omdat je geen moslim bent, hoor je er niet thuis, kan het erger? Gelukkig was deze man goed bij kas, zodat hij de smokkelaars zonder problemen kon betalen, dus zijn die "vluchtelingen" niet arm, de sukkelaars moeten ter plaatse blijven....maar ik wens hen héél veel geluk, en een mooie toekomst

  • Chris Vandeneede

    We hebben meer goed nieuws zoals dit nodig. Veel succes samen.