Gentse Stephanie D’Hose neemt het op voor individuele kunstenaars: “Noodfonds moet de artiesten steunen die tussen de mazen van het net glippen, en niks krijgen”

Stephanie D'Hose.
KOS Stephanie D'Hose.
Vrijdag worden in het Vlaams Parlement knopen doorgehakt rond steun voor de cultuursector. Er is een noodfonds met 200 miljoen euro voor cultuur, maar ook sport, jeugd, toerisme, onderwijs, mobiliteit én sierteelt eten mee uit die pot. “Het geld voor cultuur moet naar individuele artiesten gaan die nu tussen de mazen van het net glippen en niks krijgen”, vindt Stephanie D’Hose (Open Vld). Minister-president Jambon daarentegen wil met dat geld de gesubsidieerde huizen sponsoren.

“Ja, de cultuurhuizen hebben het moeilijk”, zegt het Gentse gemeenteraadslid Stephanie D’Hose. “Maar iedereen heeft het moeilijk. De gesubsidieerde huizen mogen sowieso al hun subsidies houden, voor sommigen is dat tot 70% van hun inkomsten. Bovendien krijgen ze een hinderpremie van 4.000 euro omdat ze gesloten zijn, en hun personeel is technisch werkloos. Het is hard, ja, maar zij zullen wel overleven.”

Laat ons niet vergeten dat die individuele artiesten hun héle zomerseizoen kwijt zijn, wat voor velen het grootste deel van hun jaarinkomsten betekent, én dat ze geen enkel perspectief hebben

Stephanie D’Hose, fractievoorzitter en gemeenteraadslid Open Vld

Nochtans zijn het net die huizen die minister-president Jan Jambon (N-VA), ook bevoegd voor cultuur, met het geld van het Noodfonds vooruit wil helpen. D’Hose gaat daar lijnrecht tegenin. “We moeten denken aan de individuele artiesten die geen subsidies krijgen. Aan de freelancers die met dagcontracten werken, zoals geluidstechnici. Aan de muzikanten die leven van hun optredens. Aan de performers die waren geboekt door culturele centra, maar hun voorschot nu moeten terugbetalen, ook al hadden ze al voorbereidingen getroffen. Die mensen vallen terug op niks. Die glippen door de mazen van het net. Hén moeten we helpen. Laat ons ook niet vergeten dat ze hun héle zomerseizoen kwijt zijn, wat voor velen het grootste deel van hun jaarinkomsten betekent, én dat ze geen enkel perspectief hebben. Er is nog helemaal geen exitplan voor de culturele sector, niemand weet wanneer de cultuurhuizen open mogen en wanneer optredens weer zullen kunnen.”

Keuzes

De artiesten verdwijnen ook qua ‘inrichting van staat’ tussen de plooien, want het ‘kunstenaarsstatuut’ is federaal geregeld, en cultuur is een Vlaamse bevoegdheid, dus iedereen kijkt naar elkaar. “Die 200 miljoen voor cultuur, die dus gedeeld moet worden met sport, jeugd, toerisme, onderwijs, mobiliteit én sierteelt, is sowieso te weinig”, zegt D’Hose. Er moeten dus keuzes gemaakt worden. En als er gekozen moet worden, moeten we kiezen voor zij die niet gesubsidieerd worden, die vandaag niks krijgen.” D’Hose vindt ook dat de lokale besturen moeten bijspringen, door culturele centra bijvoorbeeld de geannuleerde artiesten minstens nog een deel van hun ‘fee’ uit te betalen.

Geen Gentse Feesten dit jaar, een extra dikke streep door de rekening van vele Gentse artiesten, zoals Die Verdammte Spielerei.
Wannes Nimmegeers Geen Gentse Feesten dit jaar, een extra dikke streep door de rekening van vele Gentse artiesten, zoals Die Verdammte Spielerei.