Geen Pat Remue op Gentse Feesten

ZIEKE CABARETIER NEEMT AFSCHEID VAN HET PODIUM

Pat Remue (links) speelde enkele jaren geleden mee in circus Bavaria met Dirk Lajoie.
Foto JVK Pat Remue (links) speelde enkele jaren geleden mee in circus Bavaria met Dirk Lajoie.
De Gentse Feesten zullen het in juli moeten doen met een icoon minder: cabaretier Pat Remue (72) neemt na 39 jaar optreden afscheid van het podium. Remue lijdt aan een 'rare variant van leukemie', maar blijft optimistisch. "Het is mooi geweest."

Al sinds 2012 weet Pat dat hij kanker heeft. "Een rare variant van leukemie, ik weet het eigenlijk zelf niet juist", lacht de immer vrolijke cabaretier. "Drie behandelingen heb ik sindsdien al gekregen. De vierde moest nu worden opgestart en ik heb er last van. Het zet zich op mijn stem. Ik ben hees, kan niet meer zingen en dus kan ik ook niet meer optreden op de Gentse Feesten."

Café Chantant

Vorig jaar stond hij er nog, fier, aan de zijde van Bert Lenny. Samen speelden ze dag na dag 't Galgenhuizeke plat met hun 'Café Chantant'. Maar Pat heeft veel meer gedaan dan dat. Zowat elke grote naam stond samen met hem op het podium, van Romain Deconinck tot Leo Martin, van Lily Castel tot Walter De Buck. "Ik had graag nog eens iets samen gedaan met Jean-Pierre Maeren, de Popkoning, maar kijk, dat zal er dus niet meer van komen. Maar dat geeft niet. Het is goed geweest." Pat was pas twaalf toen hij voor het eerst op een podium kroop. Zijn vader werkte als garçon in de Ancienne Belgique en kleine Pat mocht dikwijls mee. Op de Gentse Feesten heeft hij 39 jaar lang opgetreden. Pat kon het zonder zorgen doen, want hij had naast zijn artiestenbestaan ook een gewone job. "Ik heb altijd gewerkt bij Texaco aan de Kennedylaan. Het gaf mij financiële zekerheid, niks 'moest' als artiest. Het was een hobby, ik deed het voor mijn plezier. En voor de mensen, natuurlijk. Want mensen doen lachen is het schoonste wat er is."


Pat heeft elk podium in en rond Gent gezien. "Alleen in de Capitole en in de Opera heb ik niet gespeeld", grijnst hij. "Het Gents waarin ik speel was wel een beetje een handicap. Voorbij Lovendegem verstaan ze u niet meer." Het mooiste moment uit zijn carrière kan hij niet kiezen, omdat het er gewoon te veel waren. "De jaren van 'Pat en Fred', met Fred Geirnaert, in 't Seleskest, waren heel mooi. De Roste Wasser met Walter De Buck in de Minard was schitterend. Ik heb zoveel mooie dingen mogen doen... Het enige wat ik nu nog wil, is mijn kennis doorgeven aan de volgende generatie." Pat weet niet of hij dit jaar op de Gentse Feesten geraakt. "Mijn lijf wil niet meer mee. Ik heb wel nog kaartjes gekocht voor Gent Jazz, maar misschien moet ik daar in een rolstoel naartoe. Of kan ik zelfs niet gaan. Ook op de Gantoise geraak ik niet meer. Alleen mijn stem is daar nog te horen, want ik zing mee in de Buffalomars."