Flikken/schoonbroers met pensioen: “Tina Turner escorteren veel leuker dan die saaie politici begeleiden”

Schoonbroers/flikken Rudy Van den Eede en Guy Bontinck.
Wannes Nimmegeers Schoonbroers/flikken Rudy Van den Eede en Guy Bontinck.
Ze hebben exact even lang gewerkt, altijd bij hetzelfde Gentse politiekorps, en gaan nu samen met pensioen. Ergens onderweg werden Guy Bontinck en Rudy Van den Eede vrienden, en ook nog eens schoonbroers. De ene staat bekend als ‘de Wikipedia van de flikken’, de andere scheurde door de straten als ‘zwaantje’. Afscheid van twee gewaardeerde flikken.

Waar hebben jullie elkaar leren kennen?

Guy: “We zijn allebei gestart met onze politie-opleiding op 1 september 1981. We moesten toen alfabetisch zitten. Ik zat helemaal vooraan, Rudy was de allerlaatste. Maar al snel bleek dat we allebei erg sportief waren, en dus spraken we geregeld af om samen te gaan lopen.”

Rudy: “Al kwam het rap uit dat hij vooral bij mij thuis over de vloer kwam voor mijn zus, niet voor mij. Hij is er later mee getrouwd.”

Jullie begonnen allebei bij de Gentse flikken?

Guy: “Ja, dat ging toen zo. Je kreeg drie examens, en als je slaagde kwam je officieel in dienst bij de stad. Het was toen nog de ‘gemeentepolitie’, het korps kon zelf mensen aanwerven. Iedereen die in Gent de politie-opleiding volgde, kwam bij het korps van Gent terecht. Nu is dat helemaal anders.”

Rudy: “Het ‘Gentse’ karakter is er inderdaad uit, uit ons korps. Vroeger werd bijvoorbeeld gewoon Gents gesproken door de radio. Tot op een gegeven moment flikken begonnen vragen waar dat juist was, de ‘Kater’ (Kouter, red.). Sindsdien zijn we overgeschakeld naar gekuist Nederlands. We hebben nu flikken van overal, die het grote Gentse korps gebruiken als opstap naar een korps dichter bij huis. Er is veel meer verloop dan vroeger.” (Lees verder onder de foto)

Zwaantje Rudy Van den Eede.
Wannes Nimmegeers Zwaantje Rudy Van den Eede.

Zaten jullie op dezelfde dienst?

Guy: “Neen, eigenlijk nooit. Ik ging naar de verkeersdienst, Rudy naar interventie. We kozen allebei een ander pad. Ik volgde de officierenopleiding, en kwam uiteindelijk in de algemene leiding van het korps terecht. Mijn job is vooral beleidsmatig. Ik werkte bijvoorbeeld mee aan het zonaal veiligheidsplan. Rudy droomde ervan motard te worden, en dat is hij ook geworden.”

Rudy: “Guy kreeg een bureaujob, maar hij is nooit de voeling met ‘het veld’ verloren. Hij weet ook heel veel, hij wordt ‘de Wikipedia van de flikken’ genoemd.”

Iedereen had een bijnaam. Mijn vader was als flik ‘De Kleine’. En dus was ik ‘De Kleine van De Kleine’

Guy Bontinck

Guy: “Maar ja, ik ben ook opgegroeid bij en tussen de flikken. Mijn pa was flik, ik ken de geschiedenis van ons korps.”

Is er veel veranderd in al die jaren?

Rudy: “Absoluut. Wij zijn nog gestart in een tijd zonder sociale media en gsm’s. Er kon en mocht toen veel meer.”

Guy: “Pesten op het werk bijvoorbeeld. Dat bestond niet. Wij rammelden met elkaars voeten, en dat was gewoon plezant. Het hoorde erbij. Zo had bijvoorbeeld iedereen een bijnaam. Mijn vader was als flik ‘De Kleine’. En dus was ik ‘De Kleine van De Kleine’.”

Rudy: “En ik was ‘Vuilbakske’. Later volstond dat blijkbaar niet meer, en ben ik doorgegroeid naar ‘Container’. Guy werd uiteindelijk ‘Eerste chef’, maar iedereen zegt ‘iesten tsjeef’. Maar die traditie van bijnamen voor iedereen, dat is een paar jaar na ons binnenkomen gestopt.” (Lees verder onder de foto)

Guy Bontinck, de Wikipedia van de flikken.
Wannes Nimmegeers Guy Bontinck, de Wikipedia van de flikken.

Rudy, de motards, dat zijn de stoere mannen?

Rudy: “Goh nee, niet echt eigenlijk. Wij zien er imposant uit met die helmen en lederen pakken. En we kwamen meestal als eerste toe op dringende interventies. Maar zo stoer zijn wij eigenlijk niet.”

Guy: “Het is wel een heel aparte bende, die erg aan elkaar hangt. Zo hadden ze in de kantine bijvoorbeeld een aparte tafel, waar niemand anders mocht gaan zitten. Je mocht er hooguit iets gaan vragen.”

Rudy: “Zelfs de nieuwe motards moesten zich schikken naar de rangorde. Elk had zijn eigen stoel aan tafel, en je moest je als nieuwkomer niet riskeren daar op te gaan zitten. We werkten ook altijd in duo, waarbij de oudste altijd baas was. Maar het was een heel toffe, hechte bende, altijd geweest. Toen ik startte waren we met 48, nu zijn er nog 24.”

Klopt het dat zwaantjes altijd met 2 moeten zijn omdat ze op hun eentje hun motor niet weer recht krijgen als ze gevallen zijn?

Rudy: “Dat heb ik in elk geval nooit zo ervaren. Alle interventies worden altijd met 2 gedaan, en aangezien wij ook interventies deden, waren wij dus ook altijd in duo. Daarom werden we de ‘zwaantjes’ genoemd. Het klopt trouwens niet, dat van die motoren. Ooit wilde ik nog rap een tram doen doorrijden voor de openingsstoet van de Gentse Feesten zou starten. De chauffeur wees naar mijn motor die naast de sporen geparkeerd stond, maar ik dacht dat hij plaats genoeg had, dus deed ik teken dat hij moest rijden. Maar dat ding zwenkte redelijk uit bij de bocht die hij moest nemen, en dus knalde mijn motor toch tegen de grond. Applaus van 400 omstanders natuurlijk. Maar toen heb ik dus wél alleen mijn motor rechtgetrokken en ben ik rap weggereden. Met behoorlijk wat schade.” (Lees verder onder de foto)

Rudy Van den Eede bij zijn geliefde politiemotor.
Wannes Nimmegeers Rudy Van den Eede bij zijn geliefde politiemotor.

Zijn er nog zo anekdotes?

Rudy: “Massa’s! Mijn baas in mijn beginperiode, Jos Burgelman, vroeg mij ooit om vissalade voor hem mee te brengen als ik toch naar buiten moest. Ik bij Paelinck op de Kortrijksesteenweg binnen, en ik kocht daar de kop van een tonijn en een potje mayonaise. Dat zette ik - in een zakje - met uitgestreken gezicht op zijn bureau, en dan rap weg natuurlijk. Nog geen minuut later door de intercom van ons gebouw: ‘Van den Eede!!!’ Maar daar stopte het niet. We hadden in dat gebouw ook douches en elk een eigen kastje. Een paar dagen later begon het fameus te stinken in die kleedkamers. Bleek dat uit mijn kastje te komen. Jos had die vissenkop onder mijn kleren gemoffeld, en dat ding lag daar te rotten. Er kwamen zelfs al wormen uit.”

Guy: “Ik had een administratieve job, bij mij was dat allemaal veel minder.”

Rudy: “Och, gij wilt dat gewoon niet vertellen. Toen hij nog bij de verkeersdienst zat, kwam hij ooit met zijn collega Johan Blomme toe bij een ongeval op de Koopvaardijlaan. Johan wilde uitstappen en deed zijn deur open, maar Guy vond het nodig om nog wat verder te rijden. Johan is toen uit de auto gevallen, en zat daar halverwege het kruispunt op de grond, compleet met een gescheurde broek. Maar oké, bij de motards gebeurden zo’n dingen meer. Had er iemand diarree, dan kon je ervan op aan dat de volgende keer dat hij buiten reed, er 5 rollen WC-papier achter zijn motor wapperden.”

Tijdens de openingsstoet van de Gentse Feesten knalde mijn motor tegen de grond. Applaus van 400 omstanders natuurlijk. Toen heb ik dus wél alleen mijn motor rechtgetrokken en ben ik rap weggereden.

Rudy Van den Eede

Guy: “Allee dan. Toen ik bij de mobiele eenheid zat moesten we ons ‘verdekt opstellen’ in de Veldstraat om een betoging in de gaten te houden. Maar het was warm, en we hadden de schuifdeuren van ons voertuig open gezet. Plots moesten we ons verzetten omdat er een tram afkwam. Maar mijn collega had niet gezien dat er ook een zitbank op straat stond. Hij reed daar tegen en onze schuifdeur viel van de auto. We zijn dan met twee te voet teruggekeerd om die schuifdeur te gaan halen, en zijn daar zo mee tot aan het Koophandelsplein gelopen, om ze weer aan de auto te hangen. Precies een komische film.”

Jullie zijn samen gestart, en je stopt ook op exact dezelfde datum…

Guy: “Meer nog, op het einde van onze carrière zijn we toch nog in hetzelfde team beland. Wij geven allebei ‘luchtsteun’. Wij zijn twee van de drie Gentse flikken die meevliegen met de helikopter van de federale politie om bijstand te verlenen vanuit de lucht, bij manifestaties, inbraakacties of andere evenementen. Wij geven dan info door aan de ploegen op de grond. Ik doe dat al sinds 1998, Rudy kwam er later bij.”

Rudy: “Aan mij is dat gevraagd omdat ik zelf een vliegbrevet heb. Vliegen – met vliegtuigjes, niet met helikopters – is mijn hobby. Dat ga ik na mijn pensioen meer kunnen doen.” (Lees verder onder de foto)

Guy Bontinck.
Wannes Nimmegeers Guy Bontinck.

Gaan jullie de flikken missen?

Guy: “Absoluut. Ik had nooit elders willen werken. Helaas is er momenteel geen enkele zekerheid over de toekomst, qua pensioengerechtigde leeftijd of pensioengeld. Daarom stop ik nu. Anders was ik misschien nog enkele jaren gebleven.”

Rudy: “Ik niet. Mijn vader is met pensioen gegaan op zijn 65, en 3 maanden later is hij gestorven. In zijn laatste dagen heeft hij tegen mij gezegd: ga zo vlug mogelijk met pensioen en geniet van wat er nog komt. Ik doe mijn job zeer graag, maar ik ben die woorden van mijn pa nooit vergeten. En dus stop ik, nu het kan. Al zal ik het heel hard missen.”

Guy: “We zijn allebei ook nog gezond. En we kunnen in schoonheid afscheid nemen, na een vlekkeloze carrière. Dat is niet iedereen gegund.”

Rudy: “Het vliegen gaan we misschien nog het meest missen. Binnen het team van de luchtsteun hangt ook een heel specifieke, warme sfeer.”

Wat is jullie mooiste herinnering?

Rudy: “Zonder twijfel de escortes die ik heb mogen doen. Van Tina Turner bijvoorbeeld. Of van Eros Ramazotti. Die heeft nog met mijn zoon staan voetballen voor zijn optreden. Vroeger waren er heel veel concerten van ‘de groten der aarde’ in Hal 8 van Flanders Expo. Ook de escorte van mensen als Eddy Wally of Jean-Marie Pfaff in hun hoogdagen waren altijd plezant. Veel plezanter alvast dan de begeleiding van al die saaie politici.”

Guy: “Bij hun escortes droegen ze een wit vest met een blauwe koord. Wij noemden hen de garçons. Mijn mooiste herinnering wordt zonder twijfel het respect en de vriendschap die ik kreeg van het personeel, en de erkentelijkheid.” 

De Kleine van de Kleine en Vuilbakske, of Guy Bontinck en Rudy Van den Eede.
Wannes Nimmegeers De Kleine van de Kleine en Vuilbakske, of Guy Bontinck en Rudy Van den Eede.



3 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • patrick brom

    proficiat mannen en geniet nu maar van jullie pensioen

  • Danny Buysse

    Beiden wens ik u een lang en wel verdiend pensioen toe. Twee flikken die mij veel hebben geleerd bij de Gentse politie.

  • Erwin Vander Putten

    Goed pensioen en nog vele jaren gewenst Heren! Handhaving van wet en orde was was “geenen gemakkelijken” in tijden waar “alles” moet kunnen...