Suske en Wiske wonen tussen de ouderen: geen striphelden, maar dwergkonijntjes

Schattige dieren brengen bewoners Toermalien tot rust

Renée Coninx, die in Toermalien verblijft, met Wiske op haar schoot. Het is één van de twee dwergkonijnen die geknuffeld en gestreeld worden door Renéé en de andere bewoners.
Benoit De Freine Renée Coninx, die in Toermalien verblijft, met Wiske op haar schoot. Het is één van de twee dwergkonijnen die geknuffeld en gestreeld worden door Renéé en de andere bewoners.
In Aquamarijn, een woongroep van woonzorgcentrum Toermalien in Genk, verblijven sinds kort dwergkonijnen. Ze heten Suske en Wiske, zitten in de gang van de leefgroep in ruime kooien, maar de bewoners nemen de twee snoezige dieren geregeld op hun schoot of in de armen. “Alles om onze ouderen een groter thuisgevoel te geven.”

In het Zorgbedrijf Ouderenzorg Genk (ZOG), een fusie van de woonzorgcentra Toermalien en Mandana met zo’n 360 bewoners en 350 medewerkers, is het project ‘Samen Thuis’ uitgerold. “We streven ernaar dat de bewoners zich echt thuis voelen”, stelt Ingrid Dreessen, de directeur van het zorgbedrijf. Daar passen ook de dwergkonijnen in. 

Renée Coninx, die al 12 jaar in Toermalien woont, is dol op de diertjes. “Ik kan ze uren aaien over hun donzige pels, die aanvoelt als een knuffel”, zegt ze. “Het geeft me een goed gevoel en het maakt me blij.” Fatima  Marcelino, zorgkundige in Aquamarijn, knikt. “De dieren brengen de bewoners tot rust. We hebben hier een mevrouw die fel bibbert. Maar van zodra ze Suske of Wiske bij haar heeft, stopt het bibberen. Ze wordt er helemaal kalm door. Bovendien zie je de bewoners echt opleven als ze Suske of Wiske strelen. Anderen praten tegen hen.”

De was doen

De thuissituatie van de bewoners wordt ook benaderd met de beslissing van het zorgbedrijf om wasmachines en droogkasten aan te kopen en in de leefgroepen te plaatsen. “Daar draagt niet enkel de frisse geur van de was toe bij”, licht Ingrid Dreessen toe.  “Maar ook het feit dat bewoners, die nog goed hun plan kunnen trekken, samen met een zorgkundige of iemand van de familie hun eigen was of die van andere bewoners doen. Als ze daar niet meer toe in staat zijn, kan het kijken ernaar alleen al een thuisgevoel geven.” Julia Hertenberg (88), die nog maar een goed jaar in Toermalien verblijft, doet zo haar eigen was. 

Taarten bakken

Ook het zorgpersoneel denkt mee na om dat thuisgevoel te realiseren. “Onze medewerkers in de leefgroepen zijn niet enkel bezig met zorg, maar werken ook aan méér beleving”, zegt Ingrid Dreessen. “Zo werken we in elke woongroep met vaste teamleden, zodat ze alle bewoners beter kennen en omgekeerd. Verder laten we de eilandjes varen. Ook betrekken we de mantelzorgers bij activiteiten met de bewoners. Ze koken samen, bakken wafels en taarten. Bij de keuze van de maaltijden krijgen de bewoners meer inspraak”, besluit Ingrid Dreessen, die van de medewerkers van de woonzorgcentra nog tips krijgt voor meer huiselijkheid: wandelen in clubverband, groenten en kruiden kweken in een eigen tuintje of de organisatie van een Vlaamse kermis. 

Julia Hertenberg stopt haar was in de machine. Het binnenbrengen van wasmachines en droogkasten zorgt voor een extra huiselijke sfeer in de woongroepen van Toermalien.
Benoit De Freine Julia Hertenberg stopt haar was in de machine. Het binnenbrengen van wasmachines en droogkasten zorgt voor een extra huiselijke sfeer in de woongroepen van Toermalien.



Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.